Wednesday, June 29, 2011

நக‌ங்க‌ள் ‌மீது தேவை கவன‌ம்

பல‌ர் முக‌த்தை அழகா‌க்‌கி‌க் கொ‌ள்வ‌தி‌ல் ‌நிறைய கவன‌ம் செலு‌த்துவா‌ர்க‌‌ள். ஆனா‌ல் நக‌ங்களை கவ‌னி‌க்காமலே ‌வி‌ட்டு‌விடுவா‌ர்க‌ள். அக‌த்‌தி‌ன் அழகு முக‌த்‌தி‌ல் தெ‌ரிவது போல, உட‌ல்‌நிலையை நா‌ம் நக‌த்‌தி‌ல் தெ‌ரி‌ந்து கொ‌ள்ளலா‌ம்.

ஏ‌ன் எ‌னி‌ல் உட‌லி‌ல் ஏ‌ற்படு‌ம் ப‌ல்வேறு ‌பிர‌ச்‌சினைகளை நக‌ம் நம‌க்கு எடு‌த்து‌க் காட‌்டு‌கிறது. உட‌லி‌ல் ஏ‌ற்படு‌ம் ஒ‌வ்வொரு பா‌தி‌ப்‌பி‌ற்கு‌ம் ஒ‌வ்வொரு ‌விதமான ‌பிர‌ச்‌சினைகளை நக‌ம் கா‌ட்டு‌கிறது. ஏதேனு‌ம் ஒரு உட‌ல் உபாதை‌க்காக நா‌ம் மரு‌த்துவ‌ரிட‌ம் செ‌ல்லு‌ம் போது, ‌சில‌ர் ந‌ம் கை ‌விர‌ல்களை ப‌‌ரிசோ‌தி‌ப்பா‌ர்க‌ள். ஏனெ‌னி‌ல் அவ‌ர்க‌ள் ச‌ந்தே‌கி‌க்கு‌ம் நோ‌ய் நம‌க்கு ஏ‌ற்ப‌ட்டிரு‌ப்‌பி‌ன் அத‌ற்கான ஆதார‌ம் நக‌‌ங்க‌ளி‌ல் தெ‌ரி‌கிறதா எ‌‌ன்பதை அ‌றி‌ந்து கொ‌ள்ள‌த்தா‌ன்.

ம‌ஞ்ச‌ள் காமாலை‌யா‌ல் பா‌தி‌க்க‌ப்ப‌ட்டவ‌ர்களது நக‌ங்க‌ள் ம‌ஞ்ச‌ள் ‌நிற‌த்‌தி‌ல் இரு‌ப்பதே இத‌ற்கு முத‌ல் உதாரண‌ம். அதுபோல தொட‌ர்‌‌ந்து புகை‌ப்‌பிடி‌ப்பவ‌ர்களு‌க்கு, அதனா‌ல் ஏ‌ற்படு‌ம் பா‌தி‌ப்பை பழு‌ப்பு ‌நிற நக‌ங்க‌ள் வ‌ெ‌ளி‌ப்படு‌த்து‌கி‌ன்றன.

உட‌ல்‌நிலை‌யி‌ல் ஏ‌ற்படு‌ம் ‌சில த‌ற்கா‌லிக பா‌தி‌ப்புக‌ளினா‌ல், நக‌ங்க‌ளி‌ன் வள‌ர்‌ச்‌சி‌யி‌ல் கூட மா‌ற்ற‌‌ங்களை ஏ‌ற்படு‌த்து‌ம்.

நக‌ங்களை சு‌த்தமாகவு‌ம், ச‌ரியான அள‌வி‌ல் வெ‌ட்டி ‌விடுவது‌ம் ஒ‌வ்வொருவரு‌ம் நமது உட‌ல் ஆரோ‌க்‌கிய‌த்‌தி‌ற்காக செ‌ய்யு‌ம் செயலாகு‌ம்.

ஒருவரது உட‌லி‌ல் இரு‌ம்பு‌ச் ச‌த்து‌க் குறைவாக இரு‌ப்‌பி‌ன், ந‌க‌ங்க‌ள் உடைவது அ‌ல்லது ப‌ட்டையாக ‌வி‌ரி‌ந்து வள‌ர்வத‌ன் மூல‌ம் அ‌றியலா‌ம். ‌சிலரு‌க்கு நக‌ங்க‌ளி‌ல் மேடு ப‌ள்ள‌ங்க‌ள் ஏ‌ற்ப‌ட்டிரு‌க்கு‌ம். இதுவு‌ம் ஊ‌ட்ட‌ச்ச‌த்து‌க் குறைபா‌ட்டையே கா‌ட்டு‌கிறது.


நக‌ம் கடி‌க்கு‌ம் பழ‌க்க‌ம் ந‌ம்‌மி‌‌ல் பலரு‌க்கு இரு‌க்கலா‌ம். எ‌ப்போதாவது மன‌க்கவலை‌ ஏ‌ற்படு‌ம் போது நக‌ம் கடி‌ப்பது ஒரு ‌சில‌ர். ஆனா‌ல் எ‌ப்போது‌ம் நக‌த்தை தேடி‌த் தேடி கடி‌ப்பது ‌சிலரு‌க்கு பழ‌க்கமாகவே இரு‌க்‌கிறது. அ‌வ்வாறு நக‌ம் கடி‌க்கு‌ம் பழ‌க்க‌ம் இரு‌ப்பது கூட நர‌ம்பு ‌ச‌ம்ப‌ந்தமான ‌பிர‌ச்‌சினையாக இரு‌க்கலா‌‌ம் எ‌ன்‌கி‌ன்றன‌ர் மரு‌த்துவ‌ர்க‌ள்.

த‌ன்ன‌ம்‌பி‌க்கை குறைவாக இரு‌ப்பவ‌ர்க‌ள் பெரு‌ம்பாலு‌ம் நக‌ம் க‌டி‌க்கு‌ம் பழ‌க்க‌‌ம் உ‌ள்ளவ‌ர்களாக இரு‌க்‌கிறா‌ர்க‌ள் எ‌ன்‌கிறது ஒரு ஆ‌ய்வு.

‌வீ‌ட்டி‌ல் வேலை செ‌ய்யு‌ம் பெ‌ண்களு‌க்கு ந‌க‌ம் வள‌ர்வதே ‌இ‌ல்லை எ‌ன்று எ‌ண்ணு‌கிறா‌ர்க‌ள். ஆனா‌ல் அது அ‌ப்படி இ‌ல்லை. வேலை செ‌ய்யு‌ம் போது நக‌ம் தே‌ய்‌ந்து அத‌ன் வள‌ர்‌ச்‌சி ந‌ம் க‌ண்களு‌க்கு‌த் தெ‌ரியாமலேயே‌ப் போ‌ய்‌விடு‌கிறது.

மருதா‌ணி இலைகளை அரை‌த்து வை‌க்க‌ப்படு‌ம் மரு‌தா‌ணி ‌விர‌ல் நக‌ங்களு‌க்கு ந‌ல்ல பயனை அ‌ளி‌க்‌கிறது. அதனை முடி‌ந்தா‌ல் செ‌ய்து வரலா‌ம்.

‌சில‌ர் அடி‌க்கடி நக‌ப்பூ‌ச்சை பய‌ன்படு‌த்துவா‌ர்க‌ள். இது ‌மிகவு‌ம் தவறு. மாத‌த்‌தி‌ல் ஓ‌ரிரு நா‌ட்களாவது நக‌ங்க‌ள் கா‌ற்றோ‌ட்ட‌த்‌தி‌ல் இரு‌க்க வே‌ண்டு‌ம். அ‌ப்போதுதா‌ன் அத‌ன் உ‌ண்மையான த‌ன்மையை நா‌ம் அ‌றிய முடியு‌ம்.

மேலு‌ம், நக‌ங்க‌ள் கா‌ய்‌ந்து வற‌ண்ட த‌‌ன்மையுட‌ன் இரு‌ந்தா‌ல் அத‌ற்காக ந‌ல்ல மா‌ய்‌ச்சுரைஸ‌ர் ‌க்‌ரீ‌ம்களை‌ப் பய‌ன்படு‌த்துவது ‌சிற‌ந்தது.

‌சிலரு‌க்கு நக‌ங்களே வளராம‌ல் கு‌ட்டையாகவே இரு‌க்கு‌ம். இதுபோ‌ன்றவ‌ர்க‌ள் கை ‌விர‌ல்களு‌க்கு மசா‌ஜ் அ‌ளி‌த்து வ‌ந்தா‌ல், ‌விரை‌‌வி‌ல் நக‌ங்க‌ளி‌ல் வள‌ர்‌ச்‌சி ஏ‌ற்படு‌ம். ‌அழகு ‌நிலைய‌ங்களு‌க்கு‌ச் செ‌ன்று பெடி‌க்யூ‌ர், மெ‌னி‌க்யூ‌ர் போ‌ன்றவ‌ற்றையு‌ம் செ‌ய்து கொ‌ள்ளலா‌ம். இதுவு‌ம் ‌விர‌ல் நக‌ங்களு‌க்கு ந‌ன்மை அ‌ளி‌க்கு‌ம்.

கை‌விர‌ல் நக‌ங்க‌ள் லேய‌ர் லேயராக உடைவதை‌ப் பா‌ர்‌த்‌திரு‌ப்‌பீ‌ர்க‌ள். இத‌ற்கு ‌வீ‌‌ட்டி‌ல் தூ‌ய்மை‌ப்படு‌த்துவத‌ற்காக பய‌ன்படு‌த்து‌ம் சோ‌ப்பு‌த் த‌ன்மை‌யா‌ல் ‌ஏ‌ற்படு‌ம் ஒ‌வ்வாமையாக‌க் கூட இரு‌க்கலா‌ம். லேய‌ர்க‌ள் ‌பி‌ரிவ‌தி‌ல் கூட ‌சில ‌வி‌த்‌தியாச‌ங்க‌ள் உ‌ண்டு. ‌சிலவை ‌நீள வா‌க்‌கி‌ல் ‌பி‌ரியு‌ம். ‌சிலரு‌க்கு கு‌று‌க்காக ‌பி‌ரியு‌ம். நக‌த்‌தி‌ல் உ‌ள்ள நக‌த்த‌ட்டுகளு‌க்கு‌த் தேவையான ‌நீ‌ர்‌த்த‌ன்மை இ‌ல்லாம‌ல் போவது‌ம் கூட இத‌ற்கு காரணமாக இரு‌க்கலா‌ம்.

‌நக‌ச்சொ‌த்தை ஏ‌ற்பட, நக‌த்‌தி‌ல் ‌மு‌ன்பு எ‌ப்போதாவது ஏ‌ற்ப‌ட்ட காய‌ம் காரணமாக இரு‌க்கலா‌ம். ‌விர‌லி‌ல் அடிபடுவது, இடு‌க்‌கி‌ல் கை‌விர‌ல் ‌சி‌க்‌கி‌க் கொ‌ள்வது போ‌ன்றவ‌ற்றா‌ல் ஏ‌ற்படு‌ம் பா‌தி‌ப்பா‌ல் நக‌ப்படு‌க்கை‌யி‌ல் ஏ‌ற்படு‌ம் ர‌த்த‌க் க‌சிவானது, நக‌த் த‌ட்டு‌க்கு அடி‌யி‌ல் த‌ங்‌கி‌விடு‌ம். இதனா‌ல் நக‌ச் சொ‌‌த்தை ஏ‌ற்படு‌கிறது. ‌இ‌ந்த நக‌ச்சொ‌த்தை தானாக ச‌ரியாகவு‌ம் வா‌ய்‌ப்பு‌ள்ளது. ஆனா‌ல் நக‌‌ச்சொ‌த்தை ‌தீ‌விரமடை‌ந்து, நக‌ப் பகு‌தி‌யி‌ல் வ‌லி ஏ‌ற்படுமா‌யி‌ன், நக‌த்தை ‌பிடு‌ங்க‌ி‌வி‌ட்டு அ‌ப்பகு‌தியை சு‌த்த‌ம் செ‌ய்ய வே‌ண்டியது அவ‌சியமாகு‌ம்.

கை ‌விர‌ல் நக‌ங்க‌ள் இள‌ம் ‌சிவ‌ப்பு ‌நிறத்‌தி‌ல் இரு‌க்க வே‌ண்டு‌ம். இ‌தி‌ல் வெ‌ள்ளை ‌நிற‌ம் ர‌த்த சோகையையு‌ம், ம‌ஞ்ச‌ள் காமாலையையு‌ம் கு‌றி‌க்கு‌ம். ‌‌விர‌ல் நக‌ங்களு‌க்கு நடு‌வி‌ல் சொ‌த்தை ஏ‌ற்ப‌ட்டா‌ல் உடனடியாக மரு‌த்துவரை அணு‌கி அத‌ற்கான காரண‌த்தை அ‌றிவது ந‌ல்லது.

கை‌ப்‌பு‌ண்‌ணி‌ற்கு க‌ண்ணாடி‌த் தேவையா எ‌ன்பது பழமொ‌ழி. ஆனா‌ல் ந‌ம் கை ‌விர‌ல் நக‌ங்களை‌க் கொ‌ண்டே நமது உட‌ல் ஆரோ‌க்‌கிய‌த்தை‌க் கா‌‌ட்டு‌ம் வகை‌யி‌ல் ம‌னித உட‌ல் அமை‌ய‌ப்ப‌ட்டு‌ள்ளதை எ‌‌ண்‌ணி‌ப்பாரு‌ங்க‌ள்.

இன்றும் ஒரு தகவல்

கவிதைக்காக 150 ஆண்டு ஆராய்ச்சி
கவிஞர்கள் கவிதை அழகுக்காக வசீகரமான வார்த்தைகளை உபயோகிப்பார்கள். ஆனால் ஒரு கவிஞர் எழுதிய ஒரு வார்த்தைக்கு 150 ஆண்டுகால தேடல் நடந்திருக்கிறது என்பது ஆச்சர்யமான ஒன்று.

அமெரிக்க கவிஞர் வால்விட்டின் மிகவும் பிரபல கவிஞர் இவர் 1860ல் "எரிகற்களின் வருடம்" என்று ஒரு கவிதை எழுதினர். அந்த கவிதையின் ஒரு வரியில் எரிகற்களின் ஊர்வலம் என்று வார்த்தைகள் வரும். இதுதான் ஆராய்ச்சிக்கு தூண்டிவிட்டது. தான் கண்ணால் கண்ட எரிகற்களின் பேரணியைப் பற்றி சிலாகித்துப் போய்தான் இந்த வார்த்தைகளை எழுதியிருப்பார் என்று விண்ணியில் நிபுணர்கள் நம்பத் தொடங்கினார்கள்.

கவிதையில் வரும் எரிகற்களின் ஊர்வலம் எப்போது, எங்கு நடந்தது? என்று கவிஞர் குறிப்பிடவில்லை. அந்த அபூர்வ நிகழ்ச்சி நடை பெற்ற தேதியையும் நேரத்தையும் தெரிந்து கொள்ள பல வருடங்களாக ஆராய்ச்சியாளர்கள் முயற்சி செய்து வந்தார்கள். கிட்டத்தட்ட 150 வருடங்கள் கழித்து அந்த புதிரான வார்த்தைக்கு விடை கிடைத்திருக்கிறது. தேதியை கண்டுபிடித்த விதத்தை டெக்சாஸ் பல்கலைக்கழகத்தை சேர்ந்த விண்ணியல் தடய நிபுணர்கள் "ஸ்கை அண்ட் டெலிஸ்கோப்" என்ற பத்திரிகையில் வெளிபடுத்தி இருக்கிறார்கள். 150 வருட ரகசியத்தை உடைக்க ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு உதவியது ஓர் ஓவியம்.

19-ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த அந்த ஓவியத்தை பெடரிக் சர்ச் என்பவர் வரைந்திருக்கிறார். ஓவியக் கண்காட்சி பற்றிய ஒரு புத்தகத்தை யதார்த்தமாக விண்ணியல் தடய நிபுணரான ஏல்சன் என்பவர் புரட்டிக் கொண்டிருந்தபோது, பெடரிக் என்ற ஓவியர் எரிகற்களை பற்றிய ஓவியம் வரைந்திருப்பதாக ஒருவரி கண்ணில்பட்டது. அதை அலட்சியப்படுத்தாத ஏல்சன், ஒருவேளை அது எரிகற்களின் ஊர்வலம் பற்றிய படமாக கூட இருக்கலாம் என்ற ஒரு சின்ன நம்பிக்கையோடு விசாரித்து இருக்கிறார்.

அந்த நம்பிக்கை வீண்போகவில்லை. கவிஞர் விட்மன் பார்த்து வியந்து போன எரிகற்களின் ஊர்வலத்தை பெடரிக்கும் பார்த்து ஓவியமாக வரைந்து வைத்திருக்கிறார். அந்த ஓவியத்தை ஏல்சன் ஒரு வழியாக தேடி கண்டுபிடித்து விட்டார். ஓவியத்தை 1860ம் ஆண்டு ஜூலை 20-ந்தேதி இரவு 9.49 மணிக்கு எரிகற்களின் ஊர்வலம் விண்ணில் நடந்ததாகவும் அதை பார்த்து வரைந்ததாகவும் துல்லியமாக எழுதப்பட்டிருந்தது. எப்படியோ 150 ஆண்டு கால தேடலை முடிவுக்கு கொண்டு வந்து விட்டது அந்த ஒரு வரி.        

Saturday, June 25, 2011

நரம்பு மண்டல அதிசயம்!

மனித உடம்பில் நரம்பு மண்டலம் ஓர் அதிசயம். மூளையும், தண்டுவடமும், அவற்றில் இருந்து புறப்படும் பல நரம்புகளும் இதில் அடக்கம்.

மூளையில் இருந்து 12 ஜோடி நரம்புகள் புறப்படுகின்றன. சுண்டுவிரல் அளவுக்குத் தடிமன் உள்ள தண்டுவடம் மூளையின் அடிப்பாகத்தில் இருந்து தலையின் துவாரம் வழியாகச் செல்லும் வடமாகும். முதுகு எலும்புகள் நடுவில் துவாரம் உள்ளவை, ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக அடுக்கப்பட்டவை. அவற்றின் வழியாக சுமார் 18 அங்குல நீளமுள்ள தண்டுவடம், முதுகின் அடிப்பாகம் வரை நீண்டிருக்கிறது. இதில் இருநëது 31 ஜோடி நரம்புகள் கிளம்புகின்றன.

காட்சி, கேள்வி, சுவை, மணம் ஆகியவற்றுடன் மூளை நரம்புகள் பிரதானமாகச் சம்பந்தப்பட்டிருக்கின்றன. தண்டுவடம், மூளை, அவற்றின் நரம்புகள் ஆகியவை உணர்ச்சிகளையும், அசைவுகளையும் தீர்மானிக்கின்றன என்று சுருக்கமாகச் சொல்லி விடலாம். மூளையும், தண்டுவடமும் மைய நரம்பு மண்டலமாக (Central nervous system) அமைகின்றன. மூளையில் இருந்து வரும் 12 ஜோடி நரம்புகளும், தண்டுவடத்தில் இருந்து புறப்படும் 31 ஜோடி நரம்புகளும் மேற்பரப்பு (Peripheral nervous system) நரம்பு மண்டலம் ஆகும்.

மூன்றாவதாகக் குறிப்பிட வேண்டியது, தன்னியக்க நரம்பு மண்டலம் (Autonomic nervous system). இதை மேற்பரப்பு மண்டலத்தின் சிறப்புப் பகுதி எனலாம். மூளையின் கட்டுப்பாடு இன்றித் தாமே நிகழும் சுவாசம், செரிமானம் முதலியவற்றை முறைப்படுத்துவது தன்னியக்க மண்டலம்.

அதன்மூலம் நிலையான உட்புறச் சூழல், உடலைக் காப்பதற்கு வசதி ஏற்படுகிறது. தன்னியக்க மண்டலம் என்று கூறினாலும் இது மைய நரம்பு மண்டலத்துடன் உறவில்லாமல் தனியாட்சி நடத்தவில்லை. தன்னியக்க மண்டலச் செயல்களைக் கட்டுப்படுத்தும் நரம்பு மையங்கள் மைய நரம்பு மண்டலத்திலேயே உள்ளன.

தன்னியக்க நரம்பு மண்டலம் இரு பிரிவுகளை உடையது. 1.பிரிவு அமைப்பு 2. துணைப் பிரிவு அமைப்பு. உடலின் செயல் அதிகரிக்கும்போதும், வேகம் கூடும்போதும், நெருக்கடி நிலைகளிலும், உடலின் தேவைகளுக்கு உகந்தவாறும் செயல்படுவது பிரிவு நரம்பு. தசைகளுக்குக் கூடுதலாக ரத்தத்தை அனுப்புவது, குறைவான ஒளி உள்ளபோது கண்களின் பாவைகளை விரிவாக்குவது போன்றவை பிரிவு நரம்பு அமைப்பின் செயல்களில் அடங்கும்.

பொதுவாக, பிரிவு நரம்புச் செயல்பாடுகளுக்கு எதிராக வினைபுரிவது துணைப் பிரிவு நரம்பு மண்டலம்.

இதயத் துடிப்பை மெதுவாக்குவதும், ரத்தத்தைத் தசைகளில் இருந்து இரைப்பைக்கும், குடல்களுக்கும் திருப்பி விடுவதும், கண்களின் பாவைகளைச் சுருங்கச் செய்வதும் துணைப் பிரிவு நரம்பு மண்டலச் செயல்களில் அடங்கும். உறங்கும்போது துணைப் பிரிவு மண்டலம் உடலின் செயல் வேகத்தைத் தணிக்கிறது. இரண்டு மண்டலங்களின் செயல்களைச் செம்மையாக ஒத்திசைவு காணச் செய்வது மைய நரம்பு மண்டலம்.

நரம்பு மண்டலம் இடைவிடாமல் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. உடலின் சகல பாகங்களில் இருந்தும், தண்டுவடத்துக்கும், மூளைக்கும் செய்தி சென்று கொண்டிருக்கிறது. அதைப் போலவே மூளையில் இருந்தும், தண்டுவடத்தில் இருந்தும் செய்திகள் உடலின் பல பாகங்களுக்குப் போய்க் கொண்டே இருக்கின்றன.

நரம்பு மண்டலம் இருவகை நரம்புகளால் அமைந்தது. ஒருவகையான உணர்வு (sensory) நரம்புகள், செய்தியை மூளைக்கோ, தண்டுவடத்துக்கோ கொண்டு செல்வதால் உட்செல் (afferent) நரம்புகள் எனப்படும். இன்னொரு வகை நரம்புகள் மூளை அல்லது தண்டுவடத்தில் இருந்து உடல் உறுப்புகளுக்கு செய்திகளைக் கொண்டு செல்வதால் அவை வெளிச்செல் நரம்புகள் எனப்படும். அவற்றை செயல் (motor) நரம்புகள் என்றும் கூறுவர்.

இந்த இருவகை நரம்புகளும் சேர்ந்தாற்போல் அமைந்துள்ளன. இவற்றின் போக்குப் பாதையும், வரத்துப் பாதையும் இரண்டு இருப்புப் பாதைகள் அடுத்தடுத்து இருப்பதைப் போல உள்ளன. இந்த நரம்பு மண்டலங்கள் எல்லாம் இணைந்துதான் நம் உடம்பை இயக்குகின்றன.

Friday, June 24, 2011

ஹாலிவுட் டி ரெய்லர்

BAD TEACHER - திரை விமர்சனம்

இருங்கள்... இருங்கள்... இருங்கள்...

எதற்காக அவசரப்படுகிறீர்கள்? இது ஹாலிவுட் படம்தான். படத்தின் பெயரும் 'பேட் டீச்சர்' தான். கதாநாயகியாக நடித்திருப்பவரும் கனவுக்கன்னியான கேமரூன் டயஸ்தான். ஆனால், இது 'அந்த' மாதிரியான படமல்ல.

என்ன செய்ய...? இத்தனைக்கும் டாப் டென் கிசுகிசுக்களில் ஒன்றாக மதிக்கப்படும் அளவுக்கு டேட்டிங் செய்தவர்கள்தான் கேமரூன் டயஸும், ஜஸ்டின் டிம்பர்லேக்கும். இருவரும் ஈஷிக் கொண்டு ஊர் சுற்றியதை சூடேறும் அளவுக்கு அச்சு ஊடகங்கள் பிரசுரித்து கல்லா கட்டியிருக்கின்றன. ஆனால், யார் கண் பட்டதோ... சுபயோக சுப முகூர்த்தத்தில் இவர்கள் உறவு 'புட்டுக்' கொண்டது.

அதன் பிறகு இருவரும் தனித்தனியே பலருடன் சுற்றியிருக்கிறார்கள், கிசுகிசுக்கப்படுகிறார்கள். பாப் உலகின் முடிசூடா ராணியான பிரிட்னி ஸ்பியர்சில் ஆரம்பித்து மடோனா வரை ஜஸ்டின் டிம்பர்லேக் டேட்டிங் செய்தவர்களின் பட்டியலை ஒன்றுவிடாமல் வெளியிட்டால், இந்தப் பக்கமே மஞ்சள் பத்திரிகையின் பக்கமாகிவிடும்.

கேமரூன் மட்டும் 'இந்த' விஷயத்தில் சளைத்தவரா என்ன? நேற்று அறிமுகமான ஹாலிவுட் ஹீரோ முதல், கிழடு தட்டிப் போன அந்தக் கால நடிகர் வரை அனைவருடனும் இணைத்து பேசப்பட்டவர் - பேசபடுகிறவர் அல்லவா அவர்?

இப்படிப்பட்ட பல காதல் பராக்கிரமங்களைக் கொண்ட இருவரும் ஒரு இடைவெளிக்கு பின், இந்த 'பேட் டீச்சரில்' ல் இணைந்து நடித்திருக்கிறார்கள்... இவர்களை மனதில் வைத்தே பல நெருக்கமான காட்சிகளை படத்தில் வைத்திருக்கிறார்கள் என்னும் பொது ஒரு மாதிரியான சீன்ஸை எதிர்பார்ப்பது இயல்புதான். ஆனால், இது 'அந்த' மாதிரியான படமல்ல. பக்கா நகைச்சுவைப்படம்.

ஆரம்பப் பள்ளியில் ஆசிரியையாக பணிபுரியும் கேமரூன் டயஸ், பரம ஏழை. செய்யும் தொழிலே தெய்வம் என்பது இவரை பொறுத்தவரை ராங் ஸ்டேட்மெண்ட். இரவு முழுவதும் தண்ணியடிப்பார். பகல் முழுவதும் ஹேங்ஓவரில் அவஸ்தைப்படுவார். போதும் போறாததற்கு போதை மருந்து பழக்கமும் இவருக்கு உண்டு.

யாரவது ஒரு பணக்கார இளைஞரை கரெக்ட் செய்து வாழ்க்கையில் செட்டிலாகிவிட வேண்டுமென்பது இவர் லட்சியம். அதற்கேற்ப கேமரூனின் தந்தையும் ஒரு வசதியான பையனை மாப்பிளையாக தேர்ந்தெடுக்கிறார். ஆனால், ஒரு கட்டத்தில் அந்த மாப்பிள்ளை கேமரூனை அவமானப்படுத்தி, நிராகரித்து விடுகிறான்.

இந்த நேரத்தில்தான் பெரும் செல்வந்தரான ஜஸ்டின் டிம்பர்லேக், அதே பள்ளிக்கு ஆசிரியராக வருகிறார். ஈரேழு தலைமுறைகளுக்கு தேவையான சொத்து ஜஸ்டின் குடும்பத்திடம் இருக்கிறது என்பதை அறியும் கேமரூன், அவரை காதலிக்க ஆரம்பிக்கிறார். ஆனால், ஜஸ்டினின் குணம் கேமரூனின் இயல்புக்கு நேர் எதிரானது. ஆசிரியர் தொழிலே உயர்ந்த தொழில் என்பது ஜஸ்டினின் எண்ணம். எனவே தன் குணத்தை மாற்றிக் கொண்டு 'நல்ல' டீச்சராக இருக்க கேமரூன் முயல்கிறார்.

இதற்கிடையில் அதே பள்ளியில் வேலை பார்க்கும் மற்றொரு ஆசிரியை ஜஸ்டினை விரும்ப, இன்னொரு ஆசிரியர் கேமரூனை அடையத் துடிக்க... கடைசியில் யாருடன் யார் இணைந்தார்கள் என்பது க்ளைமாக்ஸ்.

'இந்தியானா ஜோன்ஸ்' சீரிஸின் 'ரைடர்ஸ் ஆஃப் தி லாஸ்ட் ஆர்க்', க்ளாஷ் ஆஃ டைட்டன்ஸ்' ஆகிய மாபெரும் வெற்றிப் படங்களில் கதாசிரியரான லாரன்ஸ் கஸ்டனின் மகனான ஜேக் கஸ்டன், இப்படத்தை இயக்கியிருக்கிறார்.

நகைச்சுவை ததும்பும் இக்கதைக்கு பொருத்தமான திரைக்கதை இருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் ரசிகர்கள் ஏற்பார்கள். அந்த வேலையை கச்சிதமாக செய்திருக்கிறார்கள். லீ ஈசன்பெர்க்கும், ஜெனி ஸ்டூப்னிஸ்கியும், அமெரிக்க தொலைக்காட்சியில் சக்கைப்போடு போட்ட 'தி ஆபீஸ்' சீரியலின் 2 முதல் 6 வரையிலான பாகங்களும், 'கோஸ்ட்பஸ்டார்ஸ் 3' ம் இவர்களின் எழுத்துவண்ணம் தான். காமெடி கொப்பளிக்க சின்னத்திரையில் அதகளம் செய்தவர்கள், இப்போது பெரிய திரையில் அதே வேலையை இன்னும் ஷார்ப்பாக செய்திருக்கிறார்கள்.

படத்தின் தலைப்பு எசகுபிசகாக இருந்தாலும் படம் ஒன்றும் அவ்வளவு 'பேட்' அல்ல.

கே.என்.சிவராமன்

Tuesday, June 21, 2011

மாற்றங்களை ஏற்றுக் கொண்டால் வெற்றி பெறலாம்!


மற்றவர்களில் இருந்து மாறுபட்டு வித்தியாசமாக சிந்தித்து செயல்பட்டால் வெற்றி பெற முடியும். அதுபோல மாற்றங்களை ஏற்றுக்கொள்வதன் மூலமும் நமது முயற்சிகளில் ஊக்கம் பெற்று சாதனைகள் நிகழ்த்த முடியும்.

ஒவ்வொரு நாளும் வழக்கமாகச் செய்யும் வேலைகளில் ஈடுபடுவது எளிதாக இருக்கும். உதாரணமாக காலையில் எழுந்து புறப்படுவது, உணவு சாப்பிடுவது, வழக்கமான பாதையில் செல்வது... போன்றவற்றை சொல்லலாம்.

இவ்வாறு அன்றாட நிகழ்வுகளை எதிர்கொள்ளும் போது, நமது மனம், உடல் இயக்கங்கள் அதற்கு பழகிப்போய் இருக்கும். எனவே எந்த தடங்கலும் இன்றி அந்த வழக்கமான காரியங்கள் நடைபெறும்.

எதிர்பாராத நிகழ்வுகளை எதிர்கொள்ளும்போதுதான் அவற்றை நாம் சவால் என்று கூறலாம். அன்றாட நிகழ்வுகளை செயல்படுத்த மூளை உடம்பிற்கு கட்டளையிடும்போது அதை நிறைவேற்ற உடம்பு சிரமப்படுவதில்லை. இதைத்தான் நரம்பியல் விஞ்
ஞானம் சார்ந்த அடிப்படைச் செயல்பாடு என்று கூறுகிறோம்.

'இதுபோல சிறப்பான தலைமைப்பண்பு, மக்கள் தொடர்பு மேலாண்மை, உற்பத்தி திறனை மேம்படுத்துதல் போன்றவையும் மனதிற்குள் பதிவு செய்துவிட்டால் அந்தப்பணிகள் நமக்கு இயல்பாகிவிடும்' என்று ஆக்கப்பூர்வமான மாற்றத்தை மனதில் ஏற்படுத்த விரும்பும் வல்லுனர்கள் கருதுகின்றார்கள்.

ஆனால் மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவது என்பது அவ்வளவு சாதாரணமானது அல்ல.

ஏன் மனித மனம் மாற்றத்தை புறக்கணிக்கின்றது?

மூளை நரம்புகளுக்கு எதெல்லாம் நாளடைவில் பழக்கமாக ஆகிவிடுகின்றதோ அந்த செயல்களை செய்ய அதிகம் யோசிக்க வேண்டியதில்லை.

கார், சைக்கிள், பைக், என்று எதையும் ஓட்டும்போது முதலில் சிரமமாக இருக்கும். ஆனால் பழக்கமானவுடன் வாகனங்களை இயக்குவது இயல்பாகி விடுகின்றது.

அந்த நடைமுறையில் ஏதாவது மாற்றம் ஏற்பட்டால் அதற்குத்தான் முயற்சி அதிகம் தேவைப்படுகின்றது. அதாவது வழக்கமான பைக் இல்லாமல் வேறு ஒரு தயாரிப்பு பைக் ஓட்ட முற்படும்போது முதலில் கொஞ்சம் சிரமம் வரும். அந்த வாகனத்தை ஓட்டிப்பழகி விட்டால் அதுவும் எளிதாகிவிடும்.

மூளையின் செயல்பாடு, பழக்கங்கள் மூளையில் பதிவாகி நரம்பு மண்டலங்களும் அதற்கேற்ப வலைப்பின்னல் போல உருவாகிவிடும். அதில் ஒரு மாற்றத்தை ஏற்படுத்த வேண்டுமென்றால் அது சாதாரணமான காரியம் கிடையாது.

நன்றாக படிப்பது, படிக்காமல் இருப்பது, நன்றாக வேலை செய்வது, பணியில் ஆர்வம் காட்டாமல் இருப்பது போன்றவற்றில் நாம் விரும்பும் மாற்றத்தை கொண்டுவர வேண்டுமென்றால், மனதின் போக்கை சரியாகப் புரிந்துகொண்டு அடித்தளத்திலிருந்தே மாற்றத்தை ஏற்றுக் கொள்ளும் வகையில் மூளை நரம்புகளை செயல்படச் செய்யவேண்டும்.

மனித மூளை சுதந்திரமாக செயல்பட பழக்கவேண்டும். அதே சமயம் கட்டுப்பாடற்ற சுதந்திரம் இருந்தாலும் மனித மூளை எதையும் தனக்கு சாதகமாக நியாயப்படுத்த துவங்கிவிடும்.

சமீபத்தில் சிலி நாட்டில் சுரங்கத்தில் தவறி மாட்டிக் கொண்ட 33 பேர் தங்களது மனது, உடம்பு, மூளையின் செயல்பாடு போன்றவற்றை சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மாற்றிக் கொண்ட பிறகுதான் பிரச்சினையை எதிர்கொண்டு உயிர் பிழைக்க முடிந்தது.

உடம்பில் உள்ள சுரப்பிகள், நாளமில்லா சுரப்பிகளின் சுரக்கும் தன்மையில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் போன்றவையே மனது, உடம்பு போன்றவற்றை தயார்படுத்தி ஒருவித பாதுகாப்பு வளையத்தை மனதில் ஏற்படுத்துகின்றது.

உடல் நலம் குன்றியவர்களுக்கும் மனதில் நம்பிக்கை ஏற்படும்போது மாற்றம் வருகிறது. அதற்கேற்ப உடம்பிற்கும் நோய் எதிர்ப்பு சக்தி உருவாகின்றது.

எண்ணங்கள்தான் மனித மூளையில் உரிய கட்டளையைப் பெற்று செயல்படுத்துவதற்கான ஹார்மோன்களை சுரக்கச் செய்கின்றன என்று ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன.

எரிக் ப்ராம் என்ற உளவியல் வல்லுனர் தனது 'நம்பிக்கை புரட்சி' என்ற நூலில், 'நம்பிக்கைதான் ஒரு மனிதனின் செயல்பாட்டில் ஏற்புடைய மாற்றத்தை ஏற்படுத்த காரணமாகிறது' என்கின்றார்.

ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட இலக்குகளை அடைவது சாத்தியம் என்று நம்புபவர்கள்தான் வெற்றிப்பயணத்தை மேற் கொள்கின்றார்கள்.

அன்றாடம் உறங்குவதும், 'மீண்டும் விழித்து விடுவோம்' என்ற நம்பிக்கையின் தொடர்ச்சிதான்.

ஒவ்வொரு செயலுமே அடுத்த செயலுடன் இணைவதற்கு அடிப்படையாக இருப்பது நம்பிக்கையே. ஒருவர் மனதில் நம்பிக்கை ஏற்பட்டு விட்டால் மாற்றம் தன்னால் நிகழும்.

முதன்முதலில் எவரெஸ்ட் உச்சியை எட்டி சாதனை புரிந்த டென்சிங்கின் மகன் ஜம்லிங் டென்சிங். இவரும் தனது தந்தையைப் போல உலகின் மிக உயர்ந்த சிகரத்தை சிலமுறை அடைந்து சாதனை ஏற்படுத்தியவர். இவர் பல்வேறு தனியார் நிறுவன அலுவலர்களுக்கு பயிற்சி அளிக்கும் போது தனது அனுபவத்தைக் கூறி, 'முயன்றால் முடியாதது எதுவும் இல்லை' என்று எடுத்துரைத்தார்.

இதை அனைவரும் கவனமாகக் கேட்டு, தமது பணிகளில் சாதனை புரிய வேண்டும் என்று செயல்படத் தொடங்கி விட்டனர். சாதனை புரிந்தவர்கள் உண்மை அனுபவத்தை பகிர்ந்து கொள்ளும் போது அதை கேட்பவர்களுக்கு நம்பிக்கை ஏற்படுகின்றது.

விளையாட்டு வீரர்களிடமும் குழு உணர்வு, கட்டுப்பாடு, கடினஉழைப்பு, அக்கறை, வெற்றிபெற்று சாதனை நிகழ்த்த வேண்டும் என்ற துடிப்பு இருப்பது நாம் அனைவரும் அறிந்ததே. கிரிக்கெட் வீரர்கள் கபில் தேவ், நவ்ஜோத் சிங் சித்து, ஸ்டீவ் வாக் போன்றவர்களையும் பல்வேறு தனியார் நிறுவனங்கள் அழைத்து, தங்களது நிறுவனத்தில் பணியாற்றுபவர்களுக்கு பயிற்சி அளித்து எவ்வாறு உற்பத்தியை அதிகரித்தல், வாடிக்கையாளரின் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றுதல் போன்ற செயல்பாடுகளை நடைமுறைப்படுத்த ஊக்கப்படுத்துகின்றன.

வயதும், அனுபவமும் குறைந்த நிலையில் சிலருக்கு உயர் பதவி வகிக்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கும். அப்போது உடன் பணியாற்றுபவர்களின் ஒத்துழைப்பைப் பெறுவது கடினம். இதே சூழல் விளையாட்டு வீரர்களுக்கும் ஏற்படும். அப்போது எந்த யுக்தியை பயன்படுத்தி வெற்றி பெறுவது, குழுவை ஊக்கப்படுத்துவது எவ்வாறு என்பதில் அவர்களுக்கு நல்ல அனுபவம் இருக்கும். அதை ஊக்க உரை ஆற்றுபவர்கள், மற்றவர்களிடம் விளக்குகிறார்கள்.

பொதுவாக மாற்றங்களை உருவாக்க வேண்டும் என்றால் ஏற்கனவே சாதனை புரிந்தவர்களை அழைத்து அவர்களது அனுபவங்களை கேட்கும் போது நம்பிக்கை ஏற்படும். அந்த நம்பிக்கையே அவர்கள் மனதில் ஆக்கப்பூர்வமான மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும். சவால்களை எதிர்கொண்டு வெற்றி பெற்றவர்கள் கூறும் போது நம்பகத் தன்மை ஏற்படுகின்றது.

மாற்றத்தை ஏற்றுக் கொண்டு சவால்களை சமாளிக்க இளைஞர்கள் முன்வந்தால் அவர்களது பயணம் வெற்றிப் பாதையை உருவாக்கும். அதில் அடுத்தடுத்து வரும் இளைஞர்களும் பயணம் செய்து வெற்றியை தங்களது அனுபவமாக்கிக் கொள்ளலாம். அத்தகைய சாதனையாளர்களைக் கொண்ட நாடாக இந்தியா மாறும்போது நமது மனித மூலதனம் பலரின் நன்மைக்கு அடித்தளம் வகுக்கும்.

ப. சுரேஷ்குமார்

Saturday, June 18, 2011

வேலையே வாழ்க்கையல்ல...

'என் வீட்டுக்காரர் எப்பவும் ஆபீஸ் ஆபீஸ்னு அதையே கட்டிக்கிட்டு அழறாரு' எனும் புலம்பலைக் கேட்டதில்லை எனில் நீங்கள் நிஜமாகவே புண்ணியம் செய்தவர்கள்.

வீட்டுக்கு வீடு வாசப்படி போல இந்த புலம்பல்கள் எல்லா இடங்களிலும், காற்றைப் போல சர்வ சுதந்திரமாக அசைந்தாடிக் கொண்டிருக்கின்றன.

'ஆபீஸ் எனக்கு முதல் வீடு, வீடு எனக்கு இரண்டாவது ஆபீஸ்' எனும் கரகரப்பான குரல் பரவலாக எழுகிறது. வீட்டில் தூங்குவதைத் தவிர வேறெதையும் பெருசாய் செய்துவிடாத மக்கள் கூட்டம் பெருகிக் கொண்டே இருக்கிறது.

அவர்களுக்கு வாழ்க்கை என்பது அலுவலகத்தில் வேலை செய்வது, அதை அப்படியே வீட்டிலும் தொடர்வது!

இப்படி ஒரு வாழ்க்கை தேவையா? என இவர்களிடம் கேட்டுப் பாருங்கள்.

'வாழ்க்கைல முன்னேறணும்னா இப்படியெல்லாம் செய்தே ஆகணும்' என்பார்கள்.

சரி, 'வாழ்க்கை என்றால் என்ன?' என்று இன்னொரு கேள்வியையும் கேட்டுப் பாருங்கள்... முழிப்பார்கள்.

நமது வாழ்க்கை தனது அர்த்தத்தைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இழந்து வருகிறதோ எனும் கவலை எழுகிறது. ரிட்டையர்ட் ஆகும் வரை ஓயாமல் வேலை செய்துவிட்டு, கடைசியில் திரும்பிப் பார்க்கும் போது நாம் அனுபவிக்காமல் தவற விட்ட தருணங்கள் நம்மைப் பார்த்து நகைக்கும்.

வேலை முக்கியமானது, வாழ்க்கைக்குத் தேவையானது. ஆனால் அதுவே வாழ்க்கையல்ல என்ற தெளிவு நமக்கு ரொம்பவே அவசியம்.

வேலையின் வேலிகளைக் கடந்த ஒரு வாழ்க்கை வசந்தங்களோடும், மழலைப் புன்னகையோடும் நம்மைப் பார்த்துக் கையசைத்துக் கொண்டே இருக்கிறது.

வாழ்வின் உன்னத நிமிடங்கள் இங்கேதான் உலவிக் கொண்டிருக்கின்றன.

வேலைக்கும், வாழ்க்கைக்கும் இடையே ஒரு சமநிலை இருக்க வேண்டும். இதை ஆங்கிலத்தில் 'வொர்க்-லைப் பேலன்ஸ்' என்கிறார்கள். இந்த சமநிலை தடுமாறும்போதுதான் வாழ்க்கையின் சுவாரசியங்கள் சிதைந்து போகின்றன. அல்லது வேலையின் முன்னேற்றம் முடங்கிப் போகிறது.

"வேலை, ஆரோக்கியம், குடும்பம், நட்பு, உயிர் என ஐந்து பந்துகளை மேலே எறிந்து விளையாடும் விளையாட்டுதான் வாழ்க்கை.

இதில் வேலை மட்டும் ரப்பர் பந்து, தரையில் விழுந்தாலும் துள்ளி வரும்.

மற்ற எல்லாமே கண்ணாடிப் பந்துகள். விழுந்தால் கீறல் விழலாம், உராய்வுகள் ஏற்படலாம், ஏன் உடைந்தே கூட போய்விடலாம். எப்போதுமே பழைய வசீகரத்துக்கு அவை திரும்ப முடியாது.

எனவே வாழ்க்கைக்கும் வேலைக்கும் இடையே சீரான ஒரு சமநிலை இருக்க வேண்டியது அவசியம்'' என்கிறார் மனநல நிபுணர் பிரைன் டைசன்.

வேலையையே கட்டிக் கொண்டு அழுபவர்கள் உடலைக் கவனிக்க மாட்டார்கள். மருத்துவரைப் பார்க்க வேண்டும், ஒரு செக்கப் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லிக் கொண்டே இருப்பார்கள். ஆனால் போக மாட்டார்கள்.

காரணம் கேட்டால், 'ரொம்ப வேலை, டைமே கிடைக்கலை' என்பார்கள். வேலைக்காக தங்களுடைய ஆரோக்கியத்தையே அடகு வைக்கும் இத்தகைய மனிதர்கள் ஒரு காலகட்டத்தில் நோயின் வீரியத்தால் வீழ்த்தப்பட்டு மருத்துவமனைக் கட்டிலில் அசையாமல் படுத்திருப்பார்கள். அதோடு மனநலமும் அவர்களைப் புரட்டிப் போடும்.

எரிச்சலும், கோபமும் அவர்களுடைய இரு அகக் கண்களாக மாறும். வேலை முடித்து வீட்டுக்கு வரும்போது உடல் சோர்ந்து போய், கசங்கிய தலையணையாய் தெரியும். குடும்பத்தினர் சொல்வதை கவனிக்கவோ, அவர்களோடு உற்சாகமாய் நேரம் செலவிடவோ மனமிருக்காது.

உளைச்சல், அழுத்தம் என இவர்களுடைய மனம், யானை புகுந்த வயல் போல சின்னாபின்னமாகிக் கிடக்கும்.

'வேலையை இழந்து விடுவோமோ எனும் பயம் தான் பெரும்பாலான மக்கள் அதிக நேரம் வேலை செய்வதன் காரணம்' என்கிறார் உளவியலார் ராபர்ட் புரூக்ஸ்.

ஒருவேளை உங்களுடைய வேலை உங்களுக்குத் தேவையான ஓய்வு நேரத்தைத் தராவிட்டால் சம்பளம் குறைவாக இருந்தாலும் அடுத்த வேலையை நோக்கிப் போவதே நல்லது என்கின்றனர் ஆய்வாளர்கள்.

வொர்க்-லைப் பேலன்ஸ் தேவை என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இருக்காது. ஆனால் அதை எப்படி உருவாக்குவது என்பதில் தடுமாற்றங்கள் இருக்கும்.

இதற்கு மலையைப் புரட்டி வெளியே எறிய வேண்டிய தேவை எல்லாம் இல்லை. சின்னச் சின்ன சில விஷயங்களைக் கவனத்தில் கொண்டாலே போதுமானது.

உதாரணமாக, வாரம் ஒருநாள் அலுவலகத்திலிருந்து சீக்கிரமாகவே வீட்டுக்குக் கிளம்பி வருவது கூட குடும்ப உறவின் இடைவெளியை சீரமைக்க உதவும்.

வேலையை, வேலை செய்யும் இடத்திலேயே விட்டு விட்டு வாருங்கள். அலுவல் நேரம் முடிந்த பின்னும் அதை முதுகிலும், மூளையிலும் தூக்கிச் சுமப்பது தவறு.

ஒருவேளை வீட்டிலிருந்து செய்யும் வேலையெனில் இவ்வளவு மணி நேரம் தான் வேலை என தெளிவாய் வரையறுத்து அந்தக் கோட்டில் நில்லுங்கள்.

அடுத்த வாரத்துக்கான திட்டமிடுதல் பயனளிக்கும். ஆனால், அதில் தங்கள் ஆனந்தங்களுக்கான நேரம் இடம் பெற வேண்டியது அவசியம். நண்பரைப் பார்ப்பது, பூங்கா போவது, வீட்டிலேயே இருப்பது என எதுவானாலும் சரி, போடும் திட்டத்தில் நிலைத்திருங்கள்.

'இன்னும் ஒரு மணி நேரம் இருக்கிறதே' என ஏதாவது வேலையை தலையில் இழுத்துப் போடாதீர்கள்.

'எவ்வளவு மணி நேரம் வேலை செய்தோம் என்பதை விட, இந்த மணி நேரத்தில் எவ்வளவு வேலை செய்தோம்' என்பதே திறமையை வெளிப்படுத்தும்.

சிலர் காலை முதல் மாலை வரை வேலை செய்வார்கள். இவர்களுடைய பெரும்பாலான நேரம் கிசு கிசுக்களிலோ, இணையத்தில் ஆர்குட், பேஸ்புக் போன்ற இடங்களிலோ, தொலைபேசியிலோ, மின்னஞ்சலிலோ செலவிடப்படும். இந்த அனாவசிய நேரத்தையெல்லாம் விலக்கினால் அந்த நேரத்தை வேலை தாண்டிய வாழ்க்கைக்காகச் செலவிடலாமே!

வேலை வேலை என்று அலைபவர்கள் தவறவிடும் முக்கியமான ஒரு விஷயம் உடற்பயிற்சி. உண்மையில் அவர்கள் நிறுத்தக் கூடாத ஒரு வேலை அதுதான். உடற்பயிற்சி செய்பவர்களால் முழு நாளிலும் உற்சாகத்தைக் கட்டிக் காக்க முடியும்.

அதே போல நிம்மதியாய்த் தூங்கவும் பழகுங்கள். தூக்கத்தை விட்டு வேலை செய்யத் துவங்கினால் சீட்டுக் கட்டு போல வாழ்க்கை சரிந்து விடும்.

வாழ்க்கைக்கும், வேலைக்கும் இடையே அழுத்தமான கோடு கிழியுங்கள். வேலை நேரத்தில் ஆத்மார்த்தமாய் வேலை செய்வதும், மற்ற நேரத்தை மன மகிழ்ச்சியாய்ச் செலவிடுவதும் அவசியம். அவ்வப்போது லீவு போட்டு குடும்பத்தோடு ஹாயாக எங்கேயாவது போவது, நண்பர்களுடன் கொட்டமடிப்பது என திட்டமிடுங்கள்.

'லீவ் எடுக்காவிட்டால் பணம் கிடைக்கும்' என லீவை எல்லாம் பணமாய் மாற்ற முயலாதீர்கள். பெயர், பணம், புகழ், பதவி எல்லாமே தற்காலிகமானவை. ஆழமான அன்பு, உற்சாகமான நட்பு, குடும்ப உறவு போன்றவையே வாழ்க்கையை அழகாக்குபவை.

உங்க அலுவலகத்திலேயே சிலர் வேலை-வாழ்க்கை சமநிலையை வெகு ஜோராகக் கடைபிடிப்பார்கள். அவர்களோடு சகவாசம் கொள்ளுங்கள். உங்களைச் சுற்றியிருப்பவர்களின் மனநிலை உங்களை எப்போதுமே சட்டென எட்டிப் பிடித்துவிடும்.

அமெரிக்கா போன்ற நாடுகளில் வெள்ளிக்கிழமை மாலையில் அலுவலகத்தை விட்டு வெளியேறினால், மீண்டும் திங்கட்கிழமை காலையில் அலுவலகம் நுழையும்வரை வேலையே பார்க்க மாட்டார்கள். முழுக்க முழுக்க குடும்பத்தோடு செலவிடுவார்கள். அப்படி ஒரு முடிவை நீங்களும் கைக்கொள்ளுங்கள்.

வார இறுதிகள் அடுத்த வாரத்துக்கான உற்சாக டானிக்கை உற்பத்தி செய்து தரும்.

வேலை செய்வது வாழ்க்கையை நிம்மதியாக வாழத்தான். வேலையே அதற்கு வேட்டு வைத்து விடக் கூடாது.

குடும்ப ஆனந்தங்களை மீட்டெடுக்கவும், சுவாரசியமாய்க் கொண்டாடவும் மனதில் அது குறித்த சிந்தனைகளைப் பசுமையாய் வைத்திருங்கள்.

எதிர்பாராத நேரத்தில் உங்கள் கணவருக்கோ, மனைவிக்கோ கொடுக்கும் ஒரு சின்ன அன்புப் பரிசு கூட குடும்ப வாழ்வின் பிணைப்பை அதீத வலுவாக்கித் தரும்!

அன்பாக வாழ்ந்திடப் பழகு,
அன்பின்றி அமையாது உலகு.

சேவியர்

Friday, June 17, 2011

ஹாலிவுட் டிரெய்லர்

கைச்சுவை கதைதான். ஆனால், 'நகைகளை' விட பாதுகாப்பானது. பாடப்புத்தகமாக இருப்பதுதான். ஆனால், இறுதிவரை வாழ்க்கைப் பாடத்துக்கு உதவக் கூடியது.

அதுதான் 'மிஸ்டர். பாப்பர்ஸ் பென்குயின்ஸ்' கதையின் சுவாரசியம் அல்லது ஹைலைட். 1938ல் வெளியான இந்த சிறுவர் புத்தகத்தை எழுதியவர்கள் ரிச்சர்ட் மற்றும் ஃ ப்ளோரன்ஸ் அட்வாட்டர் ஆகிய இருவர். வெளியான காலம் முதலே பலத்த வர வேற்பை பெற்று வந்த - வரும் இந்நாவல், அமெரிக்க கல்வி நிறுவனங்களில் சிறுவர்கள் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய பாடமாக இருக்கிறது. காரணம், இந்த நாவல் எந்தளவு சிறுவர்களுக்கான கதையாக இருக்கிறதோ, அந்தளவுக்கு பெரியவர்களுக்கான வாழ்க்கை தத்துவமாகவும் மதிக்கப்படுகிறது. அதனாலேயே தலைமுறைகளை கடந்தும் இன்றும் உயிர்த்துடிப்புடன் இந்த நாவல் அச்சாகிக் கொண்டேயிருக்கிறது.

இப்படிப்பட்ட அட்சய பாத்திரத்தை, பிரபலமான அனைத்தையும் படமாக எடுத்து கல்லா கட்டி வரும் ஹாலிவுட் பயன்படுத்தாமல் இருக்குமா? இதோ, ஜான் டேவிஸ், ஜோர்டான் கேர்னர் தயாரிக்க, டிவேன்டியத் சென்சுரி ஃபாஸ் உலகெங்கும் வெளியிட, ரிலீசுக்கு தயாராக இருக்கிறது 'மிஸ்டர்.பாபர்ஸ் பென்குயின்ஸ்' ஹாலிவுட் திரைப்படம்.

பாப்பர், ஒரு சாதாரண பெயின்டர். பரம ஏழை. ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறமாக ஒரு வீட்டில் குடும்பத்துடன் வாழ்ந்து வருகிறான். உலகிலுள்ள அனைத்து பகுதிகளுக்கும் பயணம் செய்ய வேண்டுமென்பது அவன் ஆசை. எந்நேரமும் எதையாவது படித்துக் கொண்டேயிருப்பான். எப்பொழுதாவது ரேடியோ கேட்பான்.

அப்படி ஒருநாள் வானொலியுடன் பொழுதை போக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, அண்டார்டிகாவிலுள்ள பென்குயின் குறித்து அறிவிப்பாளர் சொல்வதை கேட்கிறான். அத்தகவல்கள் அவனை ஈர்க்கவே, அவருடன் தொலை பேசியில் தொடர்பு கொள்கிறான். உடனே அந்த அறிவிப்பாளர் அவனுக்கு ஒரு பரிசு தருவதாக சொல்கிறார். சொன்னபடியே சில நாட்களில் அவனைத் தேடி ஓர் அட்டைப் பெட்டி வருகிறது. பிரித்தால், அதனுள் அழகான ஒரு பென்குயின். சந்தோஷத்துடன் தன் வீட்டு குளிர்சாதனப் பெட்டியை காலி செய்து, அதனுள் அந்த பென்குயினை வைத்து வளர்கிறான். ஆனால், ஒரு கட்டத்தில் குளிர்சாதன பெட்டியையும் மீறி அந்த பென்குயின் வளர்ந்துவிடுகிறது.

எனவே மீண்டும் அந்த அறிவிப்பாளரை தொடர்பு கொண்டு தன் நிலையை விளக்குகிறான். அதற்கு அவர், 'உங்களிடம் வந்த ஆண் பென்குயின், தன் இணையை தேடுகிறது. எனவே பெண், பென்குயினை உங்களுக்கு அனுப்புகிறேன். எல்லாம் சரியாகிவ்டயும்...' என்கிறார். பெண் இணையும் வருகிறது.

இப்போது இரண்டு பென்குயிங்களையும் பராமரிக்கும் பொறுப்பு அவன் தலையில் விழுகிறது. சிரமப்பட்டு வீட்டையே குளிராக்கி அவைகளை பராமரிக்கிறான். ஆனால், இரண்டும் இணைந்து கிட்டத்தட்ட 10 குட்டிகள் வரை போட்டதும். அவன் நிலை திண்டாட்டமாகிறது. வேறு வழியின்றி குடியிருந்த வீட்டையே அவைகளிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு குடும்பத்துடன் மாடியில் தங்க ஆரம்பிக்கிறான்.

இதைப் பார்த்து வீட்டின் உரிமையாளர் அவனை காலி செய்யச் சொல்கிறார். குடும்பத்தை பராமரிக்கவும், இருக்கும் 12 பென்குயின்களை காப்பாற்றவும் சர்க்கஸ் நடத்தலாம் என்று தீர்மானிக்கிறான். அதற்காக பென்குயிங்களையும் பழக்குகிறான். ஆனால், நிகழ்ச்சி நடக்கும்போது அனைத்தும் தப்புத் தப்பாகி அவன் சிறைபடுகிறான். நீதிபதி அவன் மீது கருணை கொண்டு விடுவிக்கிறார். இறுதியில் தன்னிடம் இருக்கும் அனைத்து பென்குயிங்களையும் அழைத்துக் கொண்டு ஆர்ட்டிக் பிரதேசத்துக்கு பயணம் செய்கிறான்.

இதுதான் நாவலின் கதை. இதை ஆங்காங்கே சினிமாவுக்கு ஏற்றபடி சீன் ஆன்ட்ரஸ் தலைமையிலான மூவர் அணி, டிங்கரிங் செய்து திரைக்கதை அமைத்திருக்கிறது. மார்க் வாட்டர்ஸ் இயக்கியிருக்கிறார். பாப்பராக நடித்திருப்பவர், ஜிம் கேரி.

உண்மைதான். சிரிப்பதற்கும், சிந்திப்பதற்கும் ஏற்ற படம், 'மிஸ்டர். பாப்பர்ஸ் பென்குயின்ஸ்' தான். சந்தேகமில்லை.

கே.என்.சிவராமன்

Thursday, June 16, 2011

எல்லா தேச உடம்புகளிலும் இருட்டறைகள்

'சிங்கத்துக்கென வரலாற்றாசிரியர்கள் இல்லாதவரை, வேட்டை பற்றிய வரலாறு என்பது வேட்டை ஆடியவர்களுக்குச் சாதகமாக இருக்கும் என்பதுதான் உண்மை' என்றொரு ஆபிரிக்கப் பழமொழி இருக்கிறது. உண்மைதான், இதுகாலவரை ‘உலகம் என்பது உயர்ந்தோர் மாட்டே’ என்பதாகத்தான் இருந்திருக்கிறது. வரலாறு என்பது ஆண்களினுடையதாகவும் உயர்குடிகளினுடையதாகவும்தான் அமைந்திருக்கிறது. “பிறப்பால் ஒடுக்கப்படுகிறவர்களாக தலித்துக்களும் பெண்களுமே தவிர வேறு யாரும் இல்லை எனலாம்” என்கிறார் ராஜ் கௌதமன்.

நிறத்தினடிப்படையிலும் மனிதர்கள் இழிவுபடுத்தப்பட்ட போது, “உங்களது கறுப்புத் தோலை உடலை மூடும் ஒரு அங்கியைப் போல் அணியாதீர்கள். அதனை ஒரு போர்க்கொடியைப் போல் உயர்த்திப் பிடியுங்கள்” என்று முழங்கினார் அமெரிக்கக் கறுப்பினக் கவிஞரான லோங்ஸ்டன் ஹியூஸ். “அனைத்து மனிதர்களும் சமமாகவே படைக்கப்பட்டுள்ளார்கள் என்ற உண்மைக்கு எந்த விளக்கமும் தேவையில்லை” என்றார் மார்ட்டின் லூதர் கிங்.
மனிதர்களை வேறு வேறாகவும், மேல் கீழாகவும் பாகுபடுத்தும்போதே அது இழிவுபடுத்தலாக மட்டுமில்லாமல், இருப்பையே நிராகரிக்கும் அழித்தொழிப்பாகவும் மாறுகிறது. “உலகத்தில் முளைக்கும் எல்லா சச்சரவுகளுக்கும், பகைக்கும் மூலகாரணம் ஒரு குழுவினர் மற்றொரு குழுவினரைவிடத் தாம் மேம்பட்டவர் என்று நினைப்பதுதான்” என்கிறார் அமார்த்தியா சென்.

ஏதோ ஒரு பற்றின் அபிமானத்தின் அடிப்படையில் மனிதர்களை ஒரு குழுவாகத் திரட்டுவதும், ஏனையவர்களை எதிரிகளாக வெளியே நிறுத்துவதும், வலியவர்கள் எளியவர்களின் வாழ்வு நியாயத்தை மறுப்பதுமாகவே நம் காலத்திய அரசியல் இருக்கிறது. சார்ளி சப்ளின் ஒரு பத்திரிகை அறிக்கையில் சொன்னார்: “நான் தேசப் பற்றில்லாதவன் என்று சொல்வது அறிவுபூர்வமான, தரிசனமான காரணங்களால் அல்ல. தேசபக்தி என்ற பெயரில் சகமனிதர்களைக் கொன்று குவிப்பதை எப்படிச் சகித்துக் கொள்ள முடியும்? அறுபது லட்சம் யூதர்களை ஜெர்மானியர்கள் கொன்று குவித்தார்கள். அது ஜெர்மனியில்தானே என்று சிலர் கேட்கிறார்கள். இருக்கலாம். ஆனால் இனவதையென்னும் இருட்டறைகள் எல்லா தேச உடம்புகளிலும் உறங்கிக் கிடக்கின்றன....

நான் வாழ்ந்த காலம் முழுவதும் நீங்களும் வாழ்ந்து பார்த்தால் உங்களுக்கும் புரியும், எல்லா அரசியலும் முட்டாள்தனமானது, சிறுபிள்ளைத்தனமானது.”

பெண் என்ற வகையிலும் சாதி ரீதியாகவும் மிக மோசமான ஒடுக்குமுறை நிகழ்ந்து கொண்டிருப்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. மற்றவர்களுடன் அவர்களும் சமம் என்று சொல்லக்கூட முடியாத நிலை இருப்பதும் நிதர்சனமே. இவற்றை அலட்சியப்படுத்திவிட்டு அல்லது கண்டுகொள்ளாமல் வேறு விடுதலைகள் பற்றிப் பேசுவதில் ஒருவித மேட்டிமைத்தனம் இருப்பதை இன்று பலரும் சுட்டிக்காட்டி வருகிறார்கள். எழுத்தாளர் ஆதவன் தீட்சண்யா இப்படிச் செல்கிறார்: “தமிழன் என்கிற பொது அடையாளத்தை வைத்துக்கொண்டு நான் என்ன செய்வது? தமிழன் என்கிற பொது அடையாளத்தை மட்டும் முன்னிறுத்தி மற்ற அடையாளங்களைத் துறப்பதில் எனக்கு எந்த மனத்தடையும் கிடையாது. ஏனெனில், எனக்கு ‘தீண்டத்தகாத சாதி’ என்ற அடையாளத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை. இதைத் துறப்பதில் எனக்கு எந்த சிரமமும் இல்லை. ‘நீங்களும் அதே மாதிரி துறக்கத் தயாராக இருக்கிறீர்களா’ என்பதுதான் கேள்வி. உங்களுக்கு ‘தமிழன்’ என்ற அடையாளத்தைத் தவிர தொடத்தக்க ஜாதி, ஆண் போன்ற மீதி அடையாளங்கள் முக்கியமாக இருக்கின்றன. அதிகாரமிக்க உனது அடையாளங்களை நீ துறக்கத் தயாராக இருந்தால், தமிழன் என்கிற பொதுக்குடையின் கீழ் ஒன்றுபடுவதற்கு எனக்கு எந்த மனத்தடையும் இல்லை.”

அழகியல் என்று வரும்போது கூட, ஒடுக்குகிறவர்களின் அழகியல் வேறாகவும் ஒடுக்கப்படுபவர்களின் அழகியல் வேறாகவுமேதான் இருக்கிறது. இன்னொரு விதத்தில் பார்த்தால், அழகியல் ரீதியாகவும் ஒடுக்குதல் நிகழ்கிறது. சாதாரண பேச்சு நடைமுறைகளில் கூட, நயமாகவும் நாசூக்காகவும் பேசுவதை  மேம்பட்டவர்களின் நடைமுறையாகவும், உரத்தும் கொச்சையாகவும் பேசுவதை கீழானவர்களின் செயலாகவும் பார்ப்பது கூட ஒருவகையில் இத்தகைய விலக்குதல்தான். விழி. பா.இதயவேந்தன் சொல்கிறார்: “அழகியல் என்பது ஒரு மாயை. தலித்களின் அழுக்கு, துர்நாற்றம், கவிச்சி நாத்தம்தான் தலித் அழகியல். இதுகாறும் கற்பிக்கப்பட்ட அழகியலுக்கு நேர் எதிர்மறையானது இது. ஒடுக்கப்படும் ஆபிரிக்க கறுப்பனுக்கும், நசுக்கப்படும் இந்திய தலித்துக்கும் பிரச்சினை ஒன்றுதான். அது சமூக நிராகரிப்பு. அதுமட்டுமல்ல.... சாக்கடை அள்ளுபவன், பீ வாருபவன், செப்டிக் டேங்க் சுத்தம் செய்பவனிடமிருந்து சந்தன வாசம் வருமென்று எதிர்பார்ப்பது எந்த விதத்தில் நியாயம் என்று புரியவில்லை.”

உயர்சாதியினர் கற்றுத்தந்த புனிதம் நிரம்பிய பண்பாட்டு முறைக்கு எதிராக தலித்தியம் தன் பண்பாட்டைக் கலகத்தோடு முன்வைப்பதைக் கடமையாகக் கருதுகிறது. ஒரு மிருகத்தைக் கூடத் தொடலாம். ஆனால் தீண்டத்தகாதவனைத் தொடக்கூடாது என்றுதான் மிகச் சமீப காலத்திலும் இருந்திருக்கிறது நிலைமை. ஆதவன் தீட்சண்யா இதையும் கோபத்தோடு குறிக்கிறார்: “நான் சைவம், நான் அசைவம் என்று உணவில் வேறுபடுவது தொடங்கி உடை, உணர்வுகள் அனைத்தையும் சாதிதான் தீர்மானிக்கிறது. நல்ல குடும்பம் என்கிற நம் வரையறையே அப்படித்தானே இருக்கிறது…. உண்பது, வாழ்வது, உணர்வது தொடங்கி நான் இன்று உண்டதை நாளை ஒருவன் அள்ளுவான் என்பது வரைக்கும் சாதிதானே தீர்மானிக்கிறது? இறந்த பிறகு எரிப்பதா, புதைப்பதா? எந்த சாதிக்காரன் குழி வெட்டுவது என்பதையும் அதே சாதிதான் தீர்மானிக்கிறது…. ‘நான் ஒடுக்குகிற சாதியில் பிறந்திருக்கிறேன், நான் பெண்ணை ஒடுக்குகிற ஆணாக இருக்கிறேன். இதுகுறித்து நான் குற்றவுணர்ச்சி கொள்கிறேன்’ என்பது மாதிரியான எந்த எழுத்தும் இதுவரை வரவில்லை.”

பிரபல கன்னட எழுத்தாளர் சித்தலிங்கய்யா நேர்காணல் ஒன்றில் சொல்லியிருப்பது இது: “ஒரு காட்டுக்குள் இருக்கிற கடவுளைப் பார்ப்பதற்காக ஒருவன் என்னை அழைத்துச் சென்றான். அங்கு போனால் ஒரு சின்ன கல், சுற்றிலும் மரம், செடி அவ்வளவுதான். இதுதான் கடவுள் என்றான். கோயில் எதுவும் கட்டவில்லையா என்று கேட்டேன். கோயில் கட்டத் தமக்கும் ஆசைதான் என்றும், கட்டுவதற்கு ஏதேனும் முயற்சி எடுக்கும் போதெல்லாம் யார் மேலாவது சாமி வந்து கோயில் கட்டக் கூடாது என்று கடவுளே சொல்லிவிடுவதாகவும் சொன்னான். சாமிவந்து ஆடுபவனிடம் ‘ஏன் கோயில் வேண்டாம்’ என்று கேட்கும்போது, ‘உங்கள் எல்லோருக்கும் வீடு இருக்கிறதா’ என்று கேட்டதாம். அப்போது யாரோ ஒருவன் ‘எனக்கு இல்லை’ என்றானாம். ‘அப்படியென்றால் எனக்கும் வேண்டாம். உங்களுக்கு இருக்க இடமில்லாத போது எனக்கு எதற்கு?’ என்று கேட்டதாம் சாமி.”
இப்படி நடந்திருக்குமென்பது உண்மையோ பொய்யோ, இத்தகைய கடவுள்தான் உண்மையில் கடவுளாக இருக்க முடியும். எல்லோருடைய சுக, துக்கங்கள் மேல் அக்கறையுள்ளதாகத்தானே கடவுள் இருக்க முடியும்?

Wednesday, June 15, 2011

கவிதைச்சரம்

நீண்ட இரவு

எனது
பார்வையில்
எதுவுமற்ற
ஒன்றாய் உருளும்
ஒன்றில்
என்னை
இணைத்துக்கொள்கிறேன்

நெருப்பாய்
எரிவது
எத்தனை சிரமம்
தெரியுமா
தண்ணீருக்கு?

அலைந்து திரியும்
காற்றில்
கலந்து தவிக்கும்
உயிருக்கு
வானம், தூரமா... துயரமா?

நான்
வாழ்க்கை
என்று சொல்வதை
வேறொருவன்
நகைப்பென்று
சொல்லும்போது
ஒரு மரணமும்
பல துயரமும்
என்னைச் சுற்றி
தப்பட்டை அடிக்கிறது

வரைமுறை
வேண்டாம் எனவும்,
வரையறை
அர்த்தம் மாறும் எனவும்,
ஓர் அந்தி மாலையில்
புரியச் செய்கிறது
ஒரு மது பாட்டில்

யாராவது
இன்னொரு மது பாட்டில் தாங்களேன்...
இரவு
நீண்டுகிடக்கிறது!

***************************************************

அஹிம்சை

நறுக்கெனக்
கடித்த எறும்பை
மெய்ம் மறந்து
கொல்லாத வரை
புத்தனைக்
காப்பாற்றிவிடலாம்!

கவிஜி

***************************************************

வாஞ்சை

அவர்களுக்கானதை உண்டுவிட்டு
கையேந்தி வரும் தம்பிகளுக்கு
தன் வாய்க்குள் போட்ட
சின்ன மிட்டாயை
மூன்றாய், நான்காய் உடைத்து
ஊட்டிவிட முடிகிறது
அக்காக்களால்!

ஜா.பிராங்க்ளின் குமார்

***************************************************

மழையில் இருந்து...

புள்ளிகளை வைத்து
புரியாத கோலமிடும்
மழை குமிழ்களை
எழுப்பி உடைக்கிறது
ஒரு குழந்தைபோல
அதன் வட்டங்களில் இருந்து
இணைந்து எழுகிறது.
ஓர் ஓடை
ஒரு நதி
ஓர் இசை
ஒரு கடல்

***************************************************


 அதுதான் 


இடி சத்தம்
என்பது
வேறு எதுவும் இல்லை
மழையில்
ஆசையாய் விளையாடும்
குழந்தையை
அம்மாவோ
அப்பாவோ
அடித்து
இழுத்துப்போவதுதான் !

வே.விநாயகமூர்த்தி 

***************************************************
 
 ஆஹா !

* இளமை(க்) காதல்
  முதுமை சாதல்

* இளமைக்காதல்
  மழைக்குள் நனையும்
  முதுமைக்காதல்
  குடைக்குள் ஒதுங்கும்

* முதுமையில் காதல்
  இளமையை தோற்றும்
  இளமையில் காதல்
  முதுமையை போற்றும்
 
 

பிளாஸ்டிக் பவர்

'பிளாஸ்டிக் பவர்'- இந்த நூற்றாண்டை கட்டிப்போட்டுள்ள மந்திர சொற்களில் ஒன்று.

வங்கிகள் தங்களது வாடிக்கையாளர்களுக்கு வழங்கும் கிரிடிட் மற்றும் டெபிட் கார்டுகள் தான் "பிளாஸ்டிக் பவர்'' என்று சொல்லப்படுகிறது.

எந்த நேரத்திலும், வர்த்தக நிறுவனங்களிலிருந்து பொருட்களை வாங்கவும்; நம் வங்கி கணக்கிலிருந்து தேவையான பணத்தை பெறுவதற்கும் இந்த கிரிடிட் மற்றும் டெபிட் கார்டுகள் பயன்படுகின்றன.

டெபிட் கார்டுகளை, நம் வங்கி கணக்கில் பணம் இருந்தால் மட்டுமே பயன்படுத்த இயலும்.

ஆனால், நம் கணக்கில் பணம் இல்லாத போதும் வங்கியிடம் இருந்து கிரிடிட் கார்டுகள் மூலம் பணத்தை கடனாக பெற முடியும்.

வாடிக்கையாளரின் நிதி நிலை மற்றும் திரும்ப செலுத்தும் திறன் இவற்றை பொறுத்து அவரது கிரிடிட் லிமிட்டை (கடன் அளவு) கிரிடிட் கார்டுகள் வழங்கும் வங்கிகள் நிர்ணயம் செய்கின்றன. இந்த கிரிடிட் லிமிடில் 40 சதவீதத்தை பணமாகவும், 60 சதவீதத்தை பொருட்கள் வாங்கவும் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்.

வங்கியின் கேஷ் கவுண்டரில் `நீண்ட கியூ'; 'வேலை நேரம் முடிந்தது'; 'இன்று விடுமுறை'... இவைதான் ஒருகாலத்தில் வங்கி வாடிக்கையாளர்களை எரிச்சலடைய வைத்த விஷயங்கள். இவற்றுக்கெல்லாம் முடிவாக வந்தது தான் இந்த பிளாஸ்டிக் கார்டுகள். அதனால் தான் அவற்றிற்கு 'பிளாஸ்டிக் பவர்' என்று பெயர்.

ஒரு காலத்தில் ஓரளவு படித்தவர்களுக்கு மட்டுமே சாத்தியமாக இருந்த வங்கி கணக்கு இன்று அனைத்து தரப்பு மக்களுக்கும் வசமாகி இருப்பது ஒரு நல்ல மாற்றமே. இதனை சாதித்து காட்டியது இந்த பிளாஸ்டிக் கார்டுகள் தான்.

நம் நாட்டில் 2006 ம் ஆண்டில் இருந்துதான் இந்த பிளாஸ்டிக் கார்டுகளின் உபயோகம் விண்ணை நோக்கி சீறிப்பாய தொடங்கியது.

இந்த கிரிடிட், டெபிட் கார்டுகளை வழங்கி வாடிக்கையாளர்களை தங்கள் வசம் கொண்டு வருவதில் இந்திய வங்கிகளுக்கிடையே கடும் போட்டி நிலவி வந்தது. அதே வேகத்தில் வாடிக்கையாளர்களும் இதில் ஆர்வம் காட்ட தொடங்கினர்.

ஆனால், 2009 ம் ஆண்டு வரை அதிகரித்து வந்த வாடிக்கையாளர்கள் எண்ணிக்கையும்; இந்த கார்டுகளின் மூலம் நடைபெற்று வந்த வர்த்தக பரிவர்த்தனையும், 2010-ல் சரியத்தொடங்கியது.

இதற்கு காரணம், பொருளாதார தேக்க நிலை.

அப்போது ஏற்பட்ட பொருளாதார தேக்க நிலை வங்கிகளையும் வாடிக்கையாளர்களையும் பெரிதும் பாதித்தது. வாடிக்கையாளர்களில் சிலர் இஷ்டத்துக்கு பொருட்களை வாங்கிக்குவித்து விட்டு பணத்தை செலுத்த முடியாமல் திணறியது, சிலர் பணத்தை செலுத்த தவறியது போன்றவற்றாலும் வங்கிகளுக்கு நெருக்கடி ஏற்பட்டது.

பணத்தை வசூல் செய்வதில் சில வங்கிகளும், அவர்களது ஏஜெண்டுகளும் காட்டிய மிரட்டல் நடவடிக்கைகள் நீதிமன்றங்கள் வரை எதிரொலித்தது.

இதைத்தொடர்ந்து புதிதாக கிரிடிட் கார்டுகள் வழங்குவதிலும் வங்கிகள் தயக்கம் காட்டின.

வாடிக்கையாளர்களின் வாங்கும் திறன் குறைந்தது; கிரிடிட் கார்டுகளை பயன்படுத்துவதில் தயக்கம் காணப்பட்டது.

வங்கிகளும் வாரா கடன் பிரச்சனைகளை தவிர்க்க புதிய கார்டுகளை வழங்குவதில் அதிக ஆர்வம் காட்டாமல் இருந்து வந்தன.

ஆனால், 2010-11 நிதியாண்டில் பொருளாதார தேக்கநிலை மாறத்துவங்கியதும் கிரிடிட் கார்டு வழங்குவது சூடு பிடித்துள்ளது.

கிரிடிட் கார்டு மூலமாக நடந்து வரும் வர்த்தகம் நடப்பாண்டில் 22 சதவீதம் உயர்ந்துள்ளது. அதாவது, ரூ.61,824 கோடியிலிருந்து ரூ.75,516 கோடியாக அதிகரித்துள்ளது.

இது ஒரு உண்மையான வளர்ச்சி என வங்கி துறை நிபுணர்கள் கூறுகின்றனர். ஏனெனில், கிரிடிட் கார்டு வாடிக்கையாளர்கள் எண்ணிக்கை முந்தைய ஆண்டிலிருந்த அதே ஒரு கோடியே 80 லட்சம் தான் இந்த ஆண்டும் இருப்பதை அவர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

அதாவது இத்தனை நாளும் கிரிடிட் கார்டுகளை பயன்படுத்த தயங்கிய வாடிக்கையாளர்கள் இப்போது புதிய உற்சாகத்துடன் அவற்றை பயன் படுத்த தொடங்கி இருப்பது வங்கிகளை உற்சாகம் அடையச் செய்து இருக்கிறது.

Tuesday, June 14, 2011

நிதானமாக செயல்பட்டால் வெற்றி நிச்சயம்

வாழ்க்கை லட்சியங்கள் நிறைவேற வேண்டும் என்றால் நாம் நிதானமாகவும், திட்டமிட்டும் செயல்பட வேண்டும். இதுபற்றி மேலும் அறிய தொடர்ந்து படியுங்கள்...

மெதுவாக நிதானமாக ஒவ்வொரு அடி எடுத்து வைத்து பயணத்தை தொடர்ந்தால் அடையவேண்டிய இலக்கை அடைய முடியும்.

எந்த ஒரு காரியமும், நினைத்த உடன் நடக்க வேண்டும் என்று கருதி இன்று பலர் குறுக்கு வழியில், குறுகிய கால அவகாசத்தில் முன்னேற முயற்சிப்பது இயல்பிற்கு முரண்பட்ட ஒன்றாகும்.

சிந்தனை, செயல் ஆகிய ஒவ்வொன்றிலும் வேகம் அவசியம்தான். ஆனால் எந்தளவிற்கு காலம் கருதி செயல்பட வேண்டும் என்ற விவேகம் தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

பூவாகி, காயாகி, கனியாவது போன்ற நிகழ்விற்கு கால அவகாசம் வேண்டும். அதே போல ஆரோக்கியமாக குழந்தை பெற வேண்டும் என்றால், ஒன்பது மாதம் பத்துநாட்கள் காத்திருப்பது போன்றவை ஒரு தாயின் கடமையாகும்.

உடம்பின் வலிமையை அதிகப்படுத்த வேண்டும், குறுகிய கால அவகாசத்தில் அதிக எடையை தூக்கி சாதனை புரிய வேண்டும் என்றெல்லாம் கருதி அளவுக்கு அதிகமாக உடற்பயிற்சியில் ஈடுபடுவது ஆபத்தில் தான் முடியும். படிப்படியாகத்தான் உடற்பயிற்சி செய்து பழக வேண்டும்.

இதையே வள்ளுவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்...

பீலிபெய் சாகாடும் அச்சு இறும் அப்பண்டம்
சால மிகுத்துப் பெயின்.


குறைந்த எடை தான் இருக்கிறது என்று நினைத்து, மயில் தோகையை அளவுக்கு அதிகமாக ஒரு வண்டியில் ஏற்றினால் அதன் அச்சாணி முறிந்து விடும் என்பது இதன் சுருக்கமான பொருளாகும்.

வாழ்க்கையில் சோகமான விஷயம் என்று ஒன்று உண்டென்றால் அது சுமந்து கொண்டு இருக்கும் கனவை நடைமுறைப் படுத்தாமல் இருப்பதுதான். பலரது வாழ்க்கையில் மனதில் தோன்றும் கனவை கடைசிவரை நிறைவேற்ற முடியாமலே உயிரை விடும் நிகழ்வு என்பது தான் மிகப் பெரிய தோல்வி என்று கூற வேண்டும். அது உங்கள் வாழ்க்கையில் நிகழாமல் தடுக்க உங்களால் மட்டுமே முடியும்.

நீங்கள் பார்க்கும் ஒவ்வொன்றும் சரி, நீங்கள் பயன்படுத்தும் ஒவ்வொரு உபகரணமும் சரி, நீங்கள் அன்றாடம் படிக்க, எழுத பயன்படுத்தும் மேசை, நாற்காலி என்று எதை எடுத்தாலும் அதற்கு பின்னனியாக இருப்பது உங்களது எண்ணங்கள் தான்.

பிரபல கார் தயாரிப்பாளரான ஹென்றி போர்டு வித்தியாசமாக சிந்தித்தார். அதாவது, ஒவ்வொரு வீட்டின் போர்ட்டிகோவிலும் நிறுத்தும் கார், தனது போர்டு நிறுவனத்தின் தயாரிப்பு காராக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணினார். இந்த எண்ணம்தான் நிஜமான அனுபவமாக மாறியது.

சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வரை கணினி என்பது முதலில் கருத்தாக இருந்தது. ஆனால் இன்று அனைவரின் அனுபவப் பொருளாக உள்ளது.

ஒவ்வொன்றும் முதலில் ஒரு சிறிய எண்ணமாகத் தான் மனதில் தோன்றுகிறது. எப்போதுமே செயல்களுக்கு ஆதாரமாக இருப்பது மனதில் தோன்றும் எண்ணங்கள் தான்.

ஒருவிதமாக பார்த்தால் நமது உலகம் எண்ணங்களாலும், வார்த்தைகளாலும் நிரம்பிய ஒன்றே ஆகும்.

எண்ணங்களுக்கும் செயல்பாட்டிற்கும் நடுவே பெரிய இடைவெளி இருப்பதை நாம் உணர முடிகிறது. இடைவெளி குறையும் போது எண்ணுவதை செயல்படுத்த முடிகிறது. ஆனால் பலரால் அந்த இடைவெளியை குறைக்க முடிவதில்லை.

----------------------------------------------------------

பயிற்சி தரும் வெற்றி...

மிலோ என்பவர் கிரேக்க நாட்டைச் சேர்ந்தவர் என்றும், பித்தாகோரஸ் என்ற கணிதமேதையின் சமகாலத்தவர் என்றும் அறியப்படுகின்றது. மிலோ என்பவர் தனது உடல் வலிமையை சிறிய வயதிலிருந்தே படிப்படியாக பெருக்கிக் கொண்டு ஒலிம்பிக் மைதானத்தில் ஆறுமுறை வெற்றிக் கனியை பறித்தவர் என்று கூறப்படுகின்றது.

அவரது தந்தை அவரை சின்னவயதிலிருந்தே ஒரு சிறிய கன்றுக் குட்டியை தூக்கிக் கொண்டு நடக்க பழக்கினார். தொடர்ந்து இப்பயிற்சியை மிலோ செய்து வந்தார்.

சிறிய கன்று வளர்ந்து பெரிய காளையாக மாறியது. அப்போதும் மிலோ அந்தக் காளையை எளிதாகத் தூக்கிக் கொண்டு ஒலிம்பிக் மைதானத்தை சுற்றி வந்ததாகக் கூறப்படுகின்றது.

அவரது தந்தை அவரை படிப்படியாக இந்த சாதனையை மேற்கொள்ள பழக்கப்படுத்தியதே இதற்கு காரணம்.

கன்றும் வளர்ந்தது. மிலோவும் ஒவ்வொரு நாளும் வளர்ந்து தன் பலத்தை அதிகரித்த வண்ணம் இருந்தார். தினமும் கன்றுக் குட்டியை தூக்கிப் பழகியதால் அவரது மனதில் கன்றுக் குட்டி காளையாக வளர்ந்த பின்பும் தூக்குவது கடினமாகத் தெரியவில்லை.

இது கிரேக்க நாட்டு உண்மைச் சம்பவமா! அல்லது கற்பனை கதையா? என்றெல்லாம் ஆராய்ச்சி செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை.

அது உணர்த்துவது என்ன வென்றால் படிப்படியாக உரிய கால அவகாசத்துடன் பயிற்சி மேற்கொள்ளும் போது நம்மையும் அறியாமலே அரிய சாதனையை இயல்பான உணர்வுடன் நிகழ்த்த முடியும் என்பதே ஆகும்.

நன்கு வளர்ந்த காளை மாட்டை நன்கு வளர்ந்த மிலோ எத்தனை நாட்கள் பயிற்சி எடுத்தாலும் தூக்குவது கடினம்.

சின்ன வயதிலிருந்தே, அதாவது கன்றாக இருந்து காளையாகும் வரை அதை தூக்கிய மிலோவிற்கு அதன் வளர்ச்சி தெரியவில்லை. மெதுவாக நிதானமாக காலத்தையும் கருத்தில் கொண்டு முயற்சி மேற்க் கொண்டதால் தான் மிலோவாய் வெற்றி பெற முடிந்தது.

---------------------------------------------------------

தினமும் சிறிய சிறிய செயல்களை தொடர்ந்து செய்யப் பழகும் போதுதான் கனவுகள், எண்ணங்கள் போன்றவை மெய்ப்படுகின்றது.

சில நேரங்களில் நம்மில் பலரது மனதில் தோன்றிய எண்ணங்கள் நாம் நடைமுறைப்படுத்த தவறி இருப்போம். ஆனால் மற்றொருவர் அதே எண்ணத்தை மனதில் தோன்றியவுடன் அமுல்படுத்தி வெற்றிகாணும் போதுதான் நாம் ஏன் அவ்வாறு செய்ய முயற்சி மேற்கொள்ளவில்லை என்ற வருத்தம் தோன்றுகின்றது. இது நம்மில் பலரின் அன்றாட அனுபவம்தான்.

எண்ணங்களையும், கனவுகளையும் நிஜமாக்க, நாம் செய்ய வேண்டிய வேலைகளை முதல்நாள் மாலையே தீர்மானிக்க வேண்டும்.

ஒவ்வொரு நாள் காலையில் தீர்மானித்ததை நிறைவேற்ற உத்திகளை வகுப்பது.

வாழ்வில் சிறந்து விளங்கிய பல தலைவர்கள் இவ்வாறு திட்டமிட்டு செயல்படுத்தியதன் விளைவு தான் அவர்கள் வெற்றியாளர்களாக நிகழ்ந்தது.

எது முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்று கருதுகின்றீர்களோ அதை முதன்மைப்படுத்தி உங்கள் செயல்களை அதற்கேற்ப மேற்க்கொள்ளுங்கள்.

நீங்கள் செயல்படுத்த வேண்டியதை உங்களது மேஜை, குளிக்கும் அறையிலுள்ள கண்ணாடி என்று உங்கள் கண்களில் படும்படி பட்டியலிட்டு அதை கருத்தில் கொண்டு செயல்பட பழகுங்கள்.

ஒவ்வொரு நாள் என்பது வினாடிகள், நிமிடங்களை உள்ளடக்கியதே. கால அவகாசத்திற்கேற்ப செயல்களை தேர்ந்தெடுத்து செயல்படுத்திக் கொண்டே இருங்கள். அடுத்து என்ன செய்யவேண்டும்? என்று ஒவ்வொரு செயல்பாடும் முடிந்தவுடன் அடுத்த முயற்சியை உடனே தொடருங்கள்.

ரோமாபுரி நகரம் ஒரே நாளில் உருவாக்கப்படவில்லை. அதுபோல ஆயிரம் மைல்கள் நடந்து செல்ல வேண்டிய இலக்கை அடைய வேண்டுமென்றால் முதல் அடி எடுத்து வைத்தால் தான் அது சாத்தியம்.

சிறிய செயல்களை அவ்வப்போது தொடர்ந்து செய்ய முடியும். ஆனால் ஒரே நாளில் பெரிய சாதனையை நிகழ்த்த முடியாது.

வாழ்க்கையில் வெற்றி பெற்று சாதனை படைத்தவர்கள் ஒவ்வொரு நாளையும் முக்கியமான நாளாக கருதி ஒவ்வொரு சிறிய செயல்பாட்டிலும் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொண்டவர்களே ஆகும். முயற்சி மேற்கொண்டு செயல்படுத்தியதால் அவர்களது கனவுகள் மெய்யாக மாறியது.

நீங்களும் சிறிய செயல்களாக ஒவ்வொரு நாளும் செய்து ஒன்றின் மேல் ஒன்றாக அடுக்கிக் கொண்டே போனால் உங்கள் செயல்கள் விண்ணில் மின்னும் நட்சத்திரங்களை தொட்டுவிடும்.
ப.சுரேஷ்குமார்

Monday, June 13, 2011

மாத்தி யோசித்தால் வெற்றி நிச்சயம்

'ஒரு கதவு அடைத்தால் ஒன்பது கதவு திறக்கும்' என்பார்கள்.

ஒரு கதவை மட்டுமே பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போது அங்கே வேறு ஒன்பது கதவுகள் இருப்பது கூட நமக்குத் தெரிவதில்லை.

வாழ்க்கையின் பெரும்பாலான விஷயங்களில் இது நடந்து விடுகிறது. எந்த ஒரு பிரச்சினைக்கும் விடையாக நமக்கு ஏற்கனவே தெரிந்த ஒரு தீர்வையே தேர்ந்தெடுக்கிறோம். ஒரு கட்டத்தில் அதுவே பழகிப் போக, `இந்தப் பிரச்சினைக்கு இது மட்டும் தான் தீர்வு' என முடிவு கட்டி விடுகிறோம்.

துப்பறியும் நாவல்களைப் படிக்கும் போது நமக்கு ஆங்காங்கே மெல்லிய ஆச்சரியம் எழுவதற்கான காரணமும் அது தான்.

'அடடா... இந்த யோசனை நமக்கு தோணாம போச்சே!' என்று கதாநாயகர்களைப் பாராட்டுகிறோம்.

தினசரி வாழ்க்கைப் பிரச்சினைகளானாலும் சரி, அலுவலகப் பிரச்சினைகளானாலும் சரி, வித்தியாசமாக யோசித்து புதிது புதிதாய்த் தீர்வுகளைக் கண்டுபிடிப்பவர்களை வெற்றி தேடி வந்து அரவணைத்துக் கொள்ளும்.

வித்தியாசமாக யோசிப்பவர்கள் தனித்துத் தெரிகிறார்கள். சாமந்திப் பூக்களின் தோட்டத்தில் ஒரு பூ மட்டும் நீல நிறமாகத் தெரிந்தால் சட்டென கண்களை ஈர்த்து விடுவதைப் போல.

விண்வெளியில் காற்று இருக்காது என்பது அனைவருக்கும் தெரிந்த விஷயம். விண்வெளி வீரர்கள் சாதாரண பேனா கொண்டு போனால் பயன் இருக்காதாம். எனவே விண்வெளிப்பயணத்தின் போது வெற்றிடத்தில் காகிதத்தில் எழுதுவதற்குரிய ஸ்பெஷல் பேனாவைக் கண்டு பிடிக்க அமெரிக்கர்கள் பிரம்மப் பிரயத்தனம் செய்தார்கள். கடைசியில் பல கோடி ரூபாய்கள் செலவு செய்து வெற்றிகரமாக ஒரு பேனாவைக் கண்டு பிடித்தார்கள்.

ரஷ்யர்களுக்கும் இதே சிக்கல் வந்ததாம். அப்போது ரஷ்ய விண்வெளி ஊழியர் ஒருவர் சொன்னார், 'எதுக்குப் பேனா? ஒரு பென்சில் கொண்டு போய் எழுதுவோமே...'.

அவர்களுக்கு இரண்டு ரூபாயில் பிரச்சினை தீர்ந்தது.

'விண்வெளியில் வைத்து எழுத வேண்டும்' என்பது தான் கொடுக்கப்படும் பிரச்சினை. அதற்குத் தீர்வு பல மில்லியன் டாலர் பேனாவாகவோ, இரண்டு ரூபாய் பென்சில் ஆகவோ இருக்கலாம். ஆனால் எது லாபகரமானது? எந்தச் சிந்தனை வலுவானது? எந்தச் சிந்தனை எளிதானது? எது வழக்கத்துக்கு மாறாகச் சிந்திக்கிறது? இவை தான் கவனிக்கப்பட வேண்டிய விஷயங்கள்.

ஒரு பெரிய சோப் தயாரிக்கும் நிறுவனத்துக்கு ஒரு புகார் வந்தது. ஒருவர் வாங்கிய சோப்புகளில் ஒரு கவருக்குள் மட்டும் சோப்பு இல்லை. வெறும் கவர் மட்டுமே இருந்தது! நிறுவனத்துக்கு இதே போல அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக புகார்கள் எழ, நிர்வாகம் இதற்கு ஒரு பரிகாரம் கண்டுபிடிக்க முயன்றது.

கம்பெனியிலுள்ள பெரிய வல்லுனர்கள் எல்லாம் ஒரு அறையில் கூடி விவாதித்தார்கள். ஏகப்பட்ட ஐடியாக்கள் வந்தன.

சோப்புகள் வரிசை வரிசையாக ஒரு பெல்ட் வழியாக ஊர்ந்து போய்க் கடைசியில் ஒரு இடத்தில் வந்து சேரும். அந்த இடத்துக்கு வந்து சேருவதற்கு முன் அந்தக் கவர்களில் எல்லாம் சோப்பு இருக்கிறதா என்பதைப் பரிசோதிக்க வேண்டும். சோப்பு இல்லையேல் அதை எடுத்துத் தனியே வைக்க வேண்டும் என முடிவு செய்யப்பட்டது.

சரி, கவருக்குள் சோப்பு இருக்கிறதா இல்லையா என்பதை எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது?

ஆளாளுக்கு ஒரு ஐடியா சொன்னார்கள்.

ஒருவர் சொன்னார், 'ஒரு எக்ஸ்ரே கருவியைப் பொருத்தலாம். அந்தக் கருவி ஒவ்வொரு சோப்பாக ஸ்கேன் செய்து உள்ளே சோப் இருக்கிறதா இல்லையா என்பதைக் காட்டி விடும். அப்புறம் ஒரு ரோபோ கையை வைத்து அந்த டப்பாவை எடுத்துத் தனியே வைக்கலாம்.'

இன்னொருவர் சொன்னார், 'சோப்பு ஊர்ந்து போகும் இடத்தில் ஒரு சின்ன எடை மிஷின் ஒன்றை வைக்க வேண்டும். சோப் இல்லையென்றால் எடை குறைவாய் இருக்கும், அதை அப்புறப்படுத்தி விடலாம்.'

இப்படி ஆளாளுக்கு ஒரு யோசனை சொன்னார்கள்.

நீங்களாக இருந்தால் இந்தச் சூழலில் என்ன பதில் சொல்வீர்கள்? இதில் எது சிறந்த வழி? அல்லது இதை விடச் சிறந்த எளிய வழி உண்டா?... இவை தான் இங்கே கேள்விகள்.

கூட்டத்திலிருந்த ஒருவர் ஒரு அட்டகாசமான ஐடியா சொன்னார். `சோப்புகள் ஊர்ந்து வரும் இடத்தில் ஒரு பெரிய மின்விசிறியை வேகமாகச் சுழல விடுங்கள். சோப்பு இல்லாத கவர்கள் எல்லாம் தானே பறந்து போய்விடும். பறக்காத கவர்களிலெல்லாம் சோப் இருக்கிறது என்று அர்த்தம்!'.

இது தான் அவருடைய ஐடியா!

மிக எளிமையான, செலவில்லாத இந்த ஐடியா கரகோஷத்துடன் அங்கீகரிக்கப்பட்டது.

-----------------------------------------------------------

ஒரு சிறிய கதை

ஒரு கோடீஸ்வரர் இருந்தார். அவருக்குப் பயங்கரமான கண் வலி. அவருடைய வலியைப் போக்க வழி தெரியாமல் எல்லா மருத்துவர்களும் கையைப் பிசைந்தார்கள். கடைசியில் ஒரு துறவியைக் கூட்டி வந்தார்கள்.

அவர் 'உங்கக் கண்ணுக்கு நிற அலர்ஜி வந்திருக்கிறது. இன்னும் ஒரு மாசத்துக்குப் பச்சை நிறங்களை மட்டும் பாருங்க. மற்ற நிறங்களைப் பார்க்காதீங்க' என்றார்.

இவர் கோடீஸ்வரரல்லவா?... வீடு, படுக்கை துணிகள் எல்லாமே பச்சை கலராய் மாற்றப்பட்டன. பச்சை உடை, பச்சை முகமூடி இல்லாமல் யாரும் அவரை நெருங்க முடியவில்லை.

ஒரு மாதம் கழிந்து துறவி வந்தார். அவர் மீதே பச்சை பெயிண்டைக் கொட்டினார்கள். துறவி அதிர்ச்சியடைந்தார். கோடீஸ்வரரோ, `மன்னியுங்கள் உங்க உடை காவி நிறம். அதனால் தான் பச்சை பெயிண்ட் கொட்டச் சொன்னேன்' என்று சமாதானப்படுத்தினார்.

துறவி வாய்விட்டுச் சிரித்தார்.

'இவ்வளவு களேபரத்துக்குப் பதிலா நீங்க மட்டும் ஒரு பச்சைக் கலர்க் கண்ணாடி வாங்கி கண்ணுல மாட்டியிருந்தா போதுமே' என்றார்.

இது தான் எளிய, அதே நேரம் வலிமையான சிந்தனை.

எந்த ஒரு செயலைச் செய்யவும் பல வழிகள் இருக்கும். நமக்கு ரொம்பவேப் பரிச்சயமான வழியில் நடப்பதைத்தான் நாம் விரும்புவோம். ஆனால் அந்த வழியை விட்டு விட்டு இன்னொரு வழியில் நடக்கும் போது தான் புதுமைகளைக் கண்டடைய முடியும்.

----------------------------------------------------------

இதை ஆங்கிலத்தில் 'அவுட் ஆஃப் பாக்ஸ் திங்கிங்' என்பார்கள். அதாவது வழக்கமாக மக்கள் யோசிப்பது போல யோசிக்காமல் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக யோசிப்பது.

'லேட்டரல் திங்கிங்' என்றொரு சமாச்சாரமும் உண்டு. அதுவும் ஏறக்குறைய இதே அடிப்படையிலானது தான்.

ஒரு பிரச்சினைக்குத் தீர்வாக வழக்கமாக உள்ள வழிகளையோ, சட்டெனப் புலப்படும் வழிகளையோ விட்டு விட்டு வேறு புதுமையான வழிகளை யோசிப்பது தான் இரண்டுக்குமான அடிப்படை.

ஒரு சின்ன வித்தியாசமான ஐடியா போதும் ஒரு நிறுவனம் உச்சிக்குப் போக.

ஐ பேட், ஐ போன் போன்றவற்றின் வருகைக்குப் பின் ஆப்பிள் நிறுவனம் அடைந்திருக்கும் பிரமிப்பூட்டும் வளர்ச்சி நாம் அறிந்ததே.

ஐடியாக்களைக் கண்டுபிடிக்க செலவு ஏதும் இல்லை. மூளையைக் கசக்க வேண்டும் அவ்வளவு தான். பெரிய பெரிய கண்டுபிடிப்புகளெல்லாமே சின்னச் சின்ன ஐடியாவின் நீட்சிகள் தான்.

ஒரு காலத்தில் தீக்குச்சியும், அதை உரசி நெருப்பு பற்ற வைக்கும் மருந்தும் தனித்தனியே இருந்தன. பெட்டிக்குள் குச்சியைப் போட்டு, அதன் பக்கவாட்டில் மருந்து தடவி உரச வைக்கலாம் என்பது ஒரு சின்ன ஐடியா தான். ஆனால் எவ்வளவு அட்டகாசமான ஐடியா இல்லையா?

எட்வர்ட் டி பானோ என்பவர் லேட்டரல் திங்கிங் விஷயத்தில் புலி. இவர் எழுதிய 40 நூல்கள் இருபத்து ஐந்து மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. இவருடைய பார்வையில், அறிவும் சிந்தனையும் வேறு வேறு. வித்தியாசமானச் சிந்தனையை யார் வேண்டுமானாலும் பயிற்சியின் மூலமாக உருவாக்கலாம். ஏன்? எப்படி? எனும் கேள்விகளைத் தொடர்ந்து கேட்டுக் கொண்டே இருந்தால் போதுமாம்.

இன்னொரு விதமாகச் சொன்னால், லேட்டரல் திங்கிங் என்பது ஒரு விஷயத்தை பலருடைய பார்வையில் பல கோணங்களில் யோசிப்பது.

உதாரணமாக வீடு கட்டுகிறீர்கள் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். படுக்கையறை நல்ல வெளிச்சமாக இருக்க வேண்டும் என்பது உங்கள் விருப்பம்.

எலக்ட்ரீஷியன் 'நிறைய லைட் போடலாம்' என்பார்.

கார்ப்பெண்டரோ, 'ரூம் ஜன்னலைப் பெரிசு பெருசாக வைக்கலாம்?' என்பார்.

'பளிச் நிறத்தில் பெயிண்ட் அடித்தால் வீடு வெளிச்சமாய்த் தெரியும்' என்பது பெயிண்டரின் பார்வையாக இருக்கும்.

டிசைனரோ 'இரவிலும் ஒளிரும் ஸ்டிக்கர் ஒட்டலாம், நிறைய கண்ணாடி பொருத்தலாம்' என்பார்.

வாஸ்துக்காரர் ஒருவேளை 'பெட்ரூமை கிழக்குப் பக்கம் பார்க்கிறமாதிரி வையுங்க' என்பார்.

இப்படி எழும் பலருடைய கோணத்தை நீங்கள் ஒருவரே யோசித்துச் சொன்னால் உங்கள் சிந்தனை வளர்ச்சியடைகிறது என்று பொருள்.

வாழ்க்கை எந்த அளவுக்கு போட்டிகளும், சவால்களும் நிறைந்ததோ, அந்த அளவுக்கு வாய்ப்புகளும், வரவேற்புகளும் நிரம்பியது. உங்களுடைய சிந்தனை கூர்தீட்டப்பட்டதாக இருந்தால் பாதைகளில் சிவப்புக் கம்பளம் நிச்சயம் உண்டு.

வந்தோமா, போனோமா என்றிருக்காமல் தினசரி செய்யும் வேலைகளில் என்னென்ன மாற்றங்கள் செய்யலாம்? என்ன புதுமைகள் புகுத்தலாம் என யோசித்துக் கொண்டே இருங்கள். ஆச்சரியமூட்டும் உயரிய இருக்கைகள் உங்களுக்கு இடமளிக்கும்.

கூரான சிந்தனைகள் கருவாகட்டும்
எதிர்காலம் வளமாக உருவாகட்டும்.
சேவியர்

Thursday, June 9, 2011

கேன்சருக்கு மருந்தாகும் எலுமிச்சை...

தலைப்பை படித்த உடன் நம்ப முடியவில்லை அல்லவா?

இது உண்மைதான்; நம்புங்கள்.

ஆம்! கேன்சர் என்னும் புற்றுநோய் அரக்கனுக்கு மருந்தாகிறது எலுமிச்சை.

உலகம் முழுவதும் கேன்சருக்கு பலியாவோர் எண்ணிக்கை கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. இந்த கொடிய வியாதியை முற்றிலும் குணப்படுத்தும் மருந்து இதுவரை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. தற்போதுள்ள மருத்துவ முறைகளில் ஆரம்ப கட்டத்தில் நோயை கண்டுபிடித்துவிட்டால் மட்டுமே குணப்படுத்த முடியும். மற்றபடி நோய் பாதிப்பை தடுத்து வாழ்நாளை அதிகரிக்க மட்டுமே முடியும் என்ற நிலை உள்ளது.

உலக மருத்துவ விஞ்ஞானிகள் புற்று நோயை குணப்படுத்தும் மருந்தை கண்டுபிடிக்கும் முயற்சியில் தீவிரமாக ஈடுபட்டு வருகிறார்கள். அப்படிப்பட்ட ஆராய்ச்சி ஒன்றில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது தான் இந்த செய்தியின் துவக்கத்தில் சொல்லப்பட்ட தகவல்.

அமெரிக்காவின் பால்டிமோரில் செயல்பட்டு வரும் ஒரு சுகாதார அமைப்பு தான் இந்த பெருமைக்குரிய கண்டுபிடிப்புக்கு சொந்தக்காரர்கள். தற்போது இந்த வியாதிக்கு உள்ள சிகிச்சைகளில் முக்கியமானது கீமோ தெரபி.

இந்த கீமோ தெரப்பியின் பக்க விளைவுகளையும் தாங்க முடியாத வேதனைகளையும் சொல்ல வேண்டியதில்லை. இதற்கொரு வரப்பிரசாதமாக வந்துள்ளது தான் எலுமிச்சை.

உடலில் நல்ல செல்களுக்கு எந்த விதமான ஆபத்தையும் ஏற்படுத்தாமல், ஆபத்தான செல்கள் மற்றும் கேன்சராக மாறிவிடக்கூடிய கட்டிகளை மட்டுமே அழிக்கும் அபரிமிதமான ஆற்றல் பெற்றது எலுமிச்சை என்கிறது இந்த ஆராய்ச்சி.

கீமோ தெரப்பியைவிட 10 ஆயிரம் மடங்கு ஆற்றல் கொண்டது இந்த எலுமிச்சை என்பது விஞ்ஞானிகள் கண்டுபிடித்துள்ள ஆச்சரியமான உண்மை.

அதுமட்டுமா?

ஆபத்தான பாக்டீரியாக்கள், கிருமிகள் மற்றும் காளான்களையும் ஒரு கை பார்க்காமல் விடுவதில்லையாம் இந்த எலுமிச்சை.

இரத்த ஓட்டத்தை ஒழுங்குபடுத்துவது, மன அழுத்தங்களை கட்டுப்படுத்துவது, நரம்பு கோளாறுகளை சரி செய்வது என்று எலுமிச்சையின் மகிமை.... பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகிறது.

மார்பகம், ப்ராஸ்டேட், கல்லீரல் மற்றும் கணையம் என்று கேன்சர் எங்கிருந்தாலும் அவற்றை அழிக்கும் பணியை சிறப்பாக செய்ய முடியுமாம் எலுமிச்சையால். இத்தகைய சிறப்பு வாய்ந்த எலுமிச்சையின் மருத்துவ குணத்தை பயன்படுத்தி புற்று நோயை அழிக்கும் மருந்துகளை உருவாக்கும் முயற்சிகள் தற்போது நடைபெற்று வருகின்றன.

இந்த அரிய கண்டுபிடிப்பு மருத்துவ ரீதியாக வெளி வந்தால் புற்று நோய்க்கு சிக்கனமான, முற்றிலுமான தீர்வாக இருக்கும். எனவே, தற்போது இதற்கான மருந்துகளை தயார் செய்து கொள்ளை லாபம் ஈட்டி வரும் வர்த்தக நிறுவனங்களின் வயிற்றில் புளியை கரைத்து வருகிறது எலுமிச்சை.

Wednesday, June 8, 2011

இன்றும் ஒரு தகவல்

எட்டாவது கண்டம்  

உலகில் மொத்தம் எத்தனை கண்டங்கள் இருக்கின்றன என்று கேட்டால் ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா, வட அமெரிக்கா, தென் அமெரிக்கா, ஐரோப்பா, ஆஸ்திரேலியா, அண்டார்டிகா ஆகிய ஏழு கண்டங்கள் உள்ளன என்று அனைவரும் சொல்லி விடுவார்கள். ஆனால் வில்லியம் பீப் என்ற அறிஞரோ உலகில் மொத்தம் எட்டு கண்டங்கள் இருக்கின்றன என்கிறார்.

இந்த எட்டாவது கண்டம் யாருக்கும் தெரியாத ஒன்று. இது தரையில் இருந்து 200 அடி உயரத்தில் இருக்கிறது என்கிறார். இது ஒரு வித்தியாசமான உலகம் என்றும் கூறுகிறார். இந்த உலகில் 100,200 அடி உயரம் வளர்ந்து நிற்கும் மரங்கள் லட்சகணக்கான சதுர மைல்களில் பரவி நிற்கின்றன. இந்த மரங்களின் உச்சியில் ஏராளமான உயிரினங்கள் உள்ளன. அதுதான் உலகின் எட்டாவது கண்டம் என்கிறார் அவர். 1980ம் வருடம் வன ஆராய்ச்சியாளர் டெர்ரி இர்வின் அமேசான் காடுகளில் அலைந்த போது அவர் மீது சில பூச்சிகள் வந்து விழுந்தன. அந்த பூச்சிகளை பற்றி இதற்கு முன் அவர் தெரிந்து வைத்திருக்கவில்லை. பூச்சிகள் சம்பந்தமான புத்தகங்களிலும் அவற்றை பற்றிய குறிப்பு இல்லை. அது இதுவரை உலகம் அறிந்திராத புதுவகையான பூச்சியினம்.

அதிசயித்து போன இர்வின், மரத்தின் மீது ஏறி அதன் உச்சியை ஆராய்ந்தார். என்னவொரு ஆச்சர்யம். அங்கு இதுவரை காணாத பல புதிய பறவைகள், பூச்சிகளை கண்டுபிடித்தார். அடர்த்தியான மரக்கிளைகள் இருப்பதால் பறவைகளோ, பூச்சுகளோ கீழே வர வாய்ப்பு இல்லை. மரத்தின் உச்சியிலே இனப்பெருக்கம் செய்து அங்கேயே வளர்ந்து அங்கேயே அவை மடிந்து போகின்றன. மனிதன் மேலே ஏறி பார்த்தால்தான் புதிய இன கண்டுபிடிப்புகள் சாத்தியம்.

எட்டாவது கண்டத்தில் மட்டும் 3 கோடி உயிரினங்கள் இருப்பதாக கண்டறிந்திருக்கிறார்கள். இவற்றை ஆராயும் பணிக்கு 'காட்டுக்கூரை' என்று ஐக்கிய நாடுகளின் இயற்கை பராமரிப்பு நிறுவனம் பெயரிட்டிருக்கிறது. இந்த காடுகளின் கூரை தொடர்ந்து ஆய்வு செய்யப்பட்டு வருகிறது. இந்த எட்டாவது கண்டத்தில் மனிதனின் ஏதாவது ஒரு பிரச்சினைக்கு தீர்வு கிடைக்கலாம் என்று இந்த ஆராய்ச்சி நம்புகிறது.                     

Saturday, June 4, 2011

எல்லாரையும் போல நானும்...


நீங்கள் பலமுறை பார்த்திருப்பீர்கள். கூட்டம் கூட்டமாக ஆடுகளை ஓட்டிக்கொண்டு போவார் ஒருவர். அவருக்குப் பின்னால் ஆடுகளெல்லாம் ஒரு தாள லயத்தில் நடந்து போகும்.

முன்னே செல்லும் ஆடுகள் பின்னால் செல்லும் ஆடுகளுக்கு வழிகாட்டும். முன்னால் செல்லும் ஆடுகள் குப்பையில் இறங்கினால் பின்னால் போகும் ஆடுகளும் குப்பையில் இறங்கும். முன்னால் செல்லும் ஆடுகள் ஓடினால் பின்னால் வருபவையும் ஓடும், நின்றால் நிற்கும். முன்னால் செல்லும் ஆடுகள் தான் பின்னால் வரும் ஆடுகளின் போக்கை நிர்ணயிக்கின்றன. இது நம் எல்லோருக்கும் தெரிந்த சமாச்சாரம்.

இப்போது அமைதியாக நம்முடைய வாழ்க்கையைக் கொஞ்சம் அசைபோட்டுப் பார்ப்போம். நமது வாழ்க்கை எப்படி இருக்கிறது? நமது வாழ்க்கையை நாம் தான் நிர்ணயிக்கிறோமா? இல்லை, நமக்கு முன்னால் செல்லும் யாரோ நிர்ணயிக்கிறார்களா?

நிதானமாக யோசித்தால் தெரியவரும் பல விஷயங்கள் நமக்கே வியப்பாக இருக்கும்.

"எல்லாரும் சொல்றாங்க'' என்பதனால் தான் எதைப் படிக்க வேண்டும் என முடிவு செய்திருப்போம். எல்லாரும் சொல்கிறார்கள் என்பதனால் தான் எங்கே முதலீடு செய்வது என்பதை முடிவு செய்திருப்போம். நமது வீடு, வேலை, திருமணம், குழந்தை வளர்ப்பு, லட்சியம் என பல இடங்களில் முன்னால் செல்லும் மக்களுடைய சுவடுகளைத் தான் நாம் பின்பற்றியிருப்போம். அப்படித்தானே?

பெரிய பெரிய விஷயங்கள் என்றில்லை. தினசரி வாழ்க்கையில் நடக்கும் சின்னச் சின்ன விஷயங்களில் கூட இப்படித்தான் நடக்கிறது. அலுவலகத்தில் மீட்டிங் நடக்கும். அதில் விவாதிக்கப்படும் விஷயம் நமக்கு சுத்தமாய் உடன்பாடில்லாததாய் இருக்கும். ஆனாலும் பெரும்பாலானவர்கள் தலையாட்டினால் நாமும் தலையாட்டுகிறோமா, இல்லையா?

திடீரென புதிய ஒரு ஃபேஷன் டிரஸ் சந்தைக்கு வரும். பார்த்தால் கண்றாவியாய் இருக்கும். அல்லது கற்காலத்திலேயே தூக்கிப் போட்ட ஒரு பழைய ஃபேஷனின் புதிய வடிவமாய் இருக்கும்.

உங்களுக்குச் சுத்தமாகப் பிடிக்காது, ஒதுக்குவீர்கள். ஆனால், அங்கும் இங்குமாக அந்த ஆடை கொஞ்சம் கொஞ்சமாய்ப் பயன்பாட்டுக்கு வரும். பிடிக்காத ஆடையைக் கூட "இது லேட்டஸ்ட் ஃபேஷன்யா'' என்று பந்தாவுக்காகவேனும் போட ஆரம்பிப்பீர்கள்.

கொஞ்சநாளிலேயே அப்படி ஒரு ஆடை நம்மிடம் இல்லை என்பது கவுரவக் குறைச்சல் போலத் தோன்ற ஆரம்பித்துவிடும்.

பிடிக்காத ஒரு விஷயத்தை மற்றவர்கள் செய்கிறார்களே என்பதற்காகச் செய்யத் துவங்கிவிடுகிறோம். நாம் என்ன ஆடை உடுத்த வேண்டும் என்பதை இன்னொருவர் நிர்ணயிக்கிறார் என்பது வெட்கத்துக்குரிய விஷயம் இல்லையா?

நம்முடைய தன்னம்பிக்கை என்னாச்சு? இந்த ஆடை விஷயம் அப்படியே செருப்பு, செல்போன், வாட்ச் என எல்லா விஷயத்திலும் பொருந்திப் போகிறதா இல்லையா?

இப்படி குருட்டுத் தனமாய் பிறரைப் பின்பற்றும் போக்கு தான் வியாபாரிகளின் துருப்புச் சீட்டு. கருப்பு கலர் சேலை விற்காமல் தேங்கிப் போனால், 'வரும் சனிப்பெயர்ச்சி அன்று கருப்புக் கலர் புடவை அணிவது புருஷனுக்கு நல்லது' என ஏதோ ஒரு சிந்தாமணி மூலம் சின்னப் புரளியைக் கிளப்பி விடுவார்கள். மக்களும் கருப்புக்காக கடை கடையாக ஏறி இறங்குவார்கள்.

"ஏங்கா தெரியாதா...? சனிப்பெயர்ச்சி அன்னிக்கு கருப்பு கலர் துணி போடலேன்னா, புருஷனுக்கு ஆவாதாம்ல...'' என்று சுற்றியிருக்கும் நாலு வீட்டுக்கும் விஷயத்தைப் பற்ற வைப்பார்கள்.

"நான் இப்படியெல்லாம் இல்லேப்பா...'' என்று காலரையோ, துப்பட்டாவையோ தூக்கி விடும் ஜாதி நீங்களென்றால், உங்களுக்கு இதோ ஒரு பூங்கொத்து.

காரணம், நீங்கள் உலகின் 5 சதவீதம் மைனாரிட்டி குழுவில் இருக்கிறீர்கள். இதை நான் சொல்லவில்லை. இங்கிலாந்திலுள்ள லீட்ஸ் பல்கலைக்கழகம் நடத்திய ஆய்வு ஒன்று சொல்கிறது.

'உலகின் 95 விழுக்காடு மக்கள் ஆட்டு மந்தைகளாய் தான் இருக்கிறார்களாம்.'

எந்த சூழலில், எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதை மற்றவர்களை வைத்தே முடிவு கட்டுகிறோம். அப்படியில்லாமல் தனக்குத் தானே வழிகாட்டிக் கொள்ள வேண்டு
மெனில், ஆழமான தன்னம்பிக்கை வேர்கள் நமக்குள் பதியமிடப்பட வேண்டியது அவசியம்.

சாரா பெர்னார்ட் என்றொரு நடிகை இருந்தார். 1844-ல் பிறந்த இவர், பிரெஞ்சு நாடக உலகையும், திரையுலகையும் ஒரு காலத்தில் ஆட்சி செய்தவர். அவர் ஒரு நாடகத்தில் நடித்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

கடைசிக் காட்சி. உணர்ச்சிபூர்வமாய் குதித்து நடிக்கையில் அவருடைய முட்டியில் காயம் படுகிறது. துரதிஷ்டவசமாக அந்தக் காயம் ஆறவேயில்லை. அவருடைய ஒரு காலையே இழக்க வேண்டியதாயிற்று! புகழின் உச்சியில் கொடிகட்டிப் பறக்கும் காலத்தில் ஒரு காலை இழந்தால் என்னவாகும்? அத்துடன் அவருடைய கலை வாழ்க்கை அஸ்தமித்தது என நினைத்தார்கள்.

ஆனால், அவர் அசரவில்லை. மரணம் வரை தனது மயக்கும் குரலாலும், நடிப்பாலும் பிரெஞ்சு உலகையே வசீகர வலைக்குள் வைத்திருந்தார். உலகம் கண்ட பிரமிப்பூட்டும் நடிகைகள் பட்டியலில் எப்போதும் இவருக்கு முதன்மை இருக்கை உண்டு.

கால்களை இழந்தபின் முடங்கிப் போய் மடிந்து போனவர்கள் பல்லாயிரம் பேர் உண்டு. ஆனால், அந்தக் கூட்டத்தில் சேராமல் தனது மனதின் கால்களைக் கொண்டு எழுந்து நின்ற சாரா பென்னட் தான் வரலாற்றில் வந்தமர்கிறார்.

உலகம் எப்போதுமே இப்படித் தான் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. 95 சதவீதம் மக்கள் ஆட்டு மந்தைகளாய் இருக்க, 5 சதவீதம் மக்கள் அவர்களை வசப்படுத்துபவர்களாக இருக்கின்றனர் என்கிறார் பேராசிரியர் ஜென்ஸ் கிராஸ்.

கூட்டம் கூட்டமாகப் பறக்கும் பறவைகளைப் பார்த்திருப்பீர்கள். யார் வழிநடத்துகிறார்கள் என்று கண்டுபிடிப்பதே கஷ்டம். ஆனால், எல்லாமே ஒன்றைப் பின்பற்றி பறந்து கொண்டிருக்கும்.

"எல்லாரும் இதைத் தான் சொல்றாங்க அல்லது செய்றாங்க'' என்பது ஒரு வகையில் நாம் தனித்து விடப்படக் கூடாதே எனும் அச்ச உணர்விலிருந்தும் எழுகிறது.

தோல்வியடைந்து விட்டால் கூட நம்முடைய கூட்டத்தில் பலர் இருக்க வேண்டும் என்பதே பலருடைய எண்ணம்.

அதற்காக மற்றவர்கள் சொல்வதையெல்லாம் கேட்கவே கூடாது, அறிவுரைகளை எல்லாம் அழித்து விடவேண்டும் என்பதல்ல. தன்னம்பிக்கை உடைய மனிதராக செயல்பட வேண்டும் என்பதே கவனிக்க வேண்டிய விஷயம்.

கூட்டம் சொல்கிறது என்பதற்காக ஒரு விஷயத்தைக் கண்மூடித்தனமாகப் பின்பற்றுவதை நிறுத்த வேண்டும். சின்ன பிள்ளைகளுக்கு நாம் வழக்கமாகச் சொல்லும் அறிவுரை 'யார் கூட சேர வேண்டும், யார் கூடச் சேரக் கூடாது' என்பது தான். ஆனால், பெரியவர்களானபின் நாமே அதைக் காற்றில் பறக்க விடுகிறோம் என்பது தான் ஆச்சரியம்!

அப்படி இல்லாமல் இருப்பதில் தான் நம்முடைய சிறப்பு பல வேளைகளில் வெளிப்படுகிறது. ஆங்கில இலக்கியம் பற்றிப் பேசினால் ஜான் மில்டனின் "பேரடைஸ் லாஸ்ட்'' எனும் படைப்பைப் பற்றிப் பேசாமல் இருக்க முடியாது. பதினேழாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்டு இன்றும் ஆங்கில இலக்கியத்தில் அசையா இடத்தில் இருக்கிறது அந்த நூல். அதை எழுதும்போது மில்டனுக்குப் பார்வையே இல்லை என்பதை அறியும் போது அதிரவைக்கும் வியப்பு எழுவதைத் தவிர்க்க முடிவதில்லை.

பேஸ்பால் விளையாட்டைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்களா? நம்ம ஊர் கிரிக்கெட் போல அமெரிக்காவில் விளையாடப்படும் ஒரு பிரபலமான விளையாட்டு அது.

ஜிம் அபோட் என்றொரு சிறந்த வீரர் 1987 முதல் 1999 வரை சிறப்பாக விளையாடி வந்தார். பல கோப்பைகள், சாதனைகள் செய்து பலரை வியக்க வைத்த இவருக்கு பிறவியிலேயே வலது கை இல்லை! `சுவரில்லாமல் சித்திரம் வரைய முடியும்' என மக்களுக்கு உற்சாக உரை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறார் இப்போது!

சாதாரண மனிதர்கள் மட்டுமல்ல. மாற்றுத் திறனாளிகள் கூட கூட்டத்தோடு கோவிந்தா போடவேண்டிய கட்டாயம் இல்லை என்பதையே இத்தகைய வியத்தகு மனிதர்கள் நமக்குச் சொல்லித் தருகிறார்கள்.

எந்த ஒரு செயலைச் செய்வதற்கும் அளவுகோல் அடுத்தவர்கள் இதைச் செய்கிறார்களா என்பதல்ல. இதைச் செய்யலாமா? இதைச் செய்தால் என்னென்ன விளைவுகள் வரலாம்? நன்மைகள் என்னென்ன? தீமைகள் என்னென்ன? என ஒரு சின்ன அலசல் வழக்காடுமன்றத்தை மனதுக்குள்ளேயே ஓட்டிப் பாருங்கள். உங்கள் மனம் உங்களுக்கு மிகச் சரியான வழியைக் காட்டும். அந்த வழியில் செல்லுங்கள். அந்த வழி எல்லோரும் நிராகரித்த வழியாகக் கூட இருக்கலாம். எல்லோரும் நடக்கும் வழியில் புதையல் கிடைப்பதும் அரிதே!

ஓடும் கூட்டம் ஓடட்டும் - உன்
மனமே உன்னை ஆளட்டும்!

Thursday, June 2, 2011

டைட்டானிக் கப்பலின் பயணம் தொடங்கிய 100-வது ஆண்டு நினைவு தினம்


டைட்டானிக் கப்பல் ஒரு ஆடம்பரமான பயணிகள் கப்பல் ஆகும். அதுவே ஒரு நகரம் மாதிரி இருக்கும். இது வடக்கு அயர்லாந்து நாட்டில் உள்ள பெல்பாஸ்ட் நகரில் தான் கட்டப்பட்டது. இது கட்டி முடிக்கப்பட்டதும் 1911-ம் ஆண்டு மே மாதம் 31-ந் தேதிதான் முதன்முதலாக கடலில் விடப்பட்டது. அங்கு இருந்து இங்கிலாந்து நாட்டில் உள்ள சவுத்தாம்ப்டன் நகருக்கு சென்று அங்கு சுற்றுலா பயணிகளை ஏற்றிக்கொண்டு, அமெரிக்காவில் உள்ள நியூயார்க் நகருக்கு புறப்பட்டது. ஆனால் யாரும் எதிர்பாராதவிதமாக நடுவழியில் அந்த கப்பல் பனிப்பாறையில் மோதி உடைந்தது. பிறகு கடலில் மூழ்கியது. அதில் பயணம் செய்த 1500-க்கும் மேற்பட்ட பயணிகள் பலியானார்கள்.

இந்த கப்பல் பெல்பாஸ்ட் நகரில் கடலில் விடப்பட்ட தினத்தின் 100-வது ஆண்டு நேற்று கடைப்பிடிக்கப்பட்டது. 100 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு 1911-ம் ஆண்டு மே 31-ந் தேதி பகல் 12.13 மணிக்கு இந்த கப்பல் புறப்பட்டது.

இதை நினைவு கூரும் வகையில், நேற்று முன்தினம் பகல் 12.13 மணிக்கு ஒற்றை சத்தத்துடன் ஒரு வாணம் வெடிக்கப்பட்டது. அப்போது அங்கு கூடி இருந்தவர்கள் 62 வினாடிகளுக்கு இடைவிடாமல் கைதட்டினார்கள். அதே நேரத்தில் அந்த பகுதியில் கடலில் சுற்றிக்கொண்டு இருந்த படகுகள் ஒரேநேரத்தில் ஆரன் எழுப்பி அந்த நாளை நினைவு கூர்ந்தன. இந்த விழாவில் கப்பல் கட்டியவர்களின் வாரிசுள் கலந்து கொண்டனர்.

Wednesday, June 1, 2011

தேய்ந்தழிந்து போவதெல்லாம் தேர்வுப்பிழைதானோ?

சமத்துவமாகவும் சுதந்திரமாகவும் வாழவேண்டும் என்கிற அவா மனிதர்கள் எல்லோருக்குமே பொதுவாயுள்ளதுதான். ஆனால், நமது யதார்த்த நிலை, சூழல், பிறருடைய சுதந்திரம் போன்றவற்றைக் கருத்தில் கொள்ளாமல் நமது சுதந்திரத்திற்காக ஆவேசப்பட்டுப் பொங்க முடியாது. மற்றவற்றைக் கணக்கிலெடுக்காத ‘நமது சுதந்திரம்’ என்ற வீம்புக் கோஷத்தில் எந்த நியாயமுமில்லை. இதுகுறித்து ழான் பவுல் சார்த்தர் ஓர் உதாரணம் தருகிறார். மனிதர்கள் அனைவரும் சுதந்திரமாக இருக்கும்படி விதிக்கப்பட்டுள்ளனர் என்று குறிப்பிடும் அவர், இத்தகைய சுதந்திரம் ஆபத்தாகிவிடக் கூடிய சூழ்நிலை பற்றியும் சொல்கிறார். மலை முகட்டில் நின்றுகொண்டிருப்பவனுக்கு இன்னும் ஓரங்குலம் நகர்வதற்கான சுதந்திரம் என்பது அதலபாதாளத்திற்கே இட்டுச் செல்வதாகி விடும். எப்போது, எதை நம் சுதந்திரம் என்று தேர்வு செய்கிறோம் என்பதில் விழிப்புணர்வு அவசியம் என்கிறார். நம்முடைய வாழ்க்கையை எப்படி நகர்த்திச் செல்ல வேண்டும் என்பதற்கான தேர்வுகள் நம் கையிலேயே உள்ளன.

நாம் அறிந்துகொள்ள வேண்டியது, சுதந்திரத்திற்காக நமது வீராவேசங்கள் முறுகல்களை எப்போது பயன்படுத்துவது, இணக்கத்தையும் விட்டுக்கொடுப்பையும் எப்போது பயன்படுத்துவது என்ற தெளிவைத்தான். இனி நாம் பெற்றுக்கொள்ளக் கூடுமான தீர்வை அதிகாரங்களை விட மேலான அதிகாரங்களை உரிமைகளைப் பெற்றுக் கொண்டிருக்கக் கூடிய சூழல்களை எல்லாம் இந்தத் தேர்வுப்பிழை காரணமாகக் கோட்டை விட்டதை இப்போது எல்லோருமே அறிவோம்.

கொள்கையில் விடாப்பிடியாக இருப்பதும், சமரசங்கள் இணக்கங்களை வெறுப்பதும், இலட்சியத் தூய்மைவாதமும் உயிர்ப்பலிகளுக்கே இட்டுச்செல்லும் என்பதை இப்போது நாம் வரலாற்று நூல்களைப் படித்துத்தான் தெரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்பதில்லை. இலட்சியத்திற்காகப் புகழுடன் சாவதற்கு மனிதர்களைத் தயார் செய்வதென்பது, அந்த இலட்சியத்திற்காக வாழ்வதற்கு அவர்களைத் தயார் செய்வதைக் காட்டிலும் எளிதானது என்பதையும் நாம் பார்த்து விட்டோம். நம் இலட்சியத்திற்கு - இலக்குக்குத் தேவை என்று நியாயப்படுத்தப்பட்டால் நாம் எந்த அநீதியையும் ஏற்போம், எந்தப் பாதகத்துக்கும் துணைநிற்போம் என்பதே நம் வரலாற்றிலும் நிரூபிக்கப்பட்டது.

நமக்குரிய நியாயங்கள் இருந்தால் நாம் எதையும் செய்யலாமா என்பதே கேள்வி. அந்த நியாயங்கள் மாபெரும் அழிவை ஏற்படுத்தித் தவறாகிப் போகுமென்றால், அதுவரை நம்மால் போற்றிப் புகழ்பாடி முன்னெடுக்கப்பட்ட செயல்களின் பொறுப்பை யார் ஏற்பது?

தங்களது ரோசத்திற்கும் எதிர்பார்ப்பிற்கும் ஏற்ப மட்டுமே தீர்வு வரவேண்டும் என்று அழுத்தமான பிடிப்போடு இருப்பவர்கள், அந்த லட்சியமே முக்கியம் என்று நினைக்கின்றவர்கள் அடிப்படையில் மிகுந்த சுயநலவாதிகள். அவர்களிடம் எல்லையற்ற அகந்தையே நிறைந்து கிடக்கிறது.
அதனாலேயே சாதாரண சமூக வாழ்வுக்கான சமரசங்களை செய்துகொள்ள மறுப்பவர்களாயிருக்கிறார்கள். இது தங்களது லட்சியங்கள் வேட்கைகளுக்காக சாதாரண மக்களைக் கஷ்டப்பட வைக்கவும் பலிகொடுக்கவும் தயங்காத தீவிரமாக மாறிவிடுகிறது. இந்தத் தீவிர மனநிலை என்பது, தீக்குள் இறங்கினால் தெய்வதரிசனம் ஏற்படுவதாகச் சொல்பவர்களின் மனநிலையை ஒத்தது. தீ சுட்டால் எரிகிறதே என்று பதறும் பல்லாயிரக்கணக்கானவர்களுக்காக இவர்கள் பேசுகிறார்கள் - அரசியல் செய்கிறார்கள் என்பதுதான் நம் சூழலின் துயரம்!

பிரபல உளவியலாளர் சிக்மண்ட் ஃபிரெய்ட்: “பல்வேறு வகைகளிலும் உள்ள மக்களை, ஒரே மாதிரியாகப் பசியுடன் வைத்திருக்க வேண்டும். பசியின் உந்துதல் அதிகரிக்கும்போது, தனித்தனியான இயல்புகள் மறைந்துவிடும். அவர்களிடத்தில் ஒரே மாதிரியான ஒரு உணர்வு தோன்றும்” என்று சொன்னார். மக்களிடத்தில் ஏகப்பிரதிநிதித்துவத்தை மூச்சுமுட்ட வலியுறுத்துபவர்கள் பலரின் நோக்கம் மக்கள் தொடர்ந்து கஷ்டத்திற்குள்ளிருக்க வேண்டும் என்ற உள்விருப்பமாக மாறுவது இவ்வாறுதான். ஆகவே, கஷ்டங்களை மாற்றுவதற்கான எத்தனங்களை ‘அது நடக்காத அலுவல்’ என்ற முடிந்த முடிவுக்குள் தள்ளிவிட்டு, புதிது புதிதாய் கஷ்டங்களைக் கண்டுபிடித்துப் பிரலாபம் வைத்துக் கொண்டிருப்பதையே அரசியலாய்ச் செய்துவருவதைப் பார்க்கிறோம்.

இணக்கமோ சமரசமோ அற்ற கொள்கைப் பிடிவாதமானது மக்களை ஒரே பசியுடனும் தொடர் துன்பங்களுக்குள்ளும் வைத்திருப்பதைத் தேவையாக்குகிறது. அழிவையும் சாவுகளையும் தவிர்க்க முடியாதவையாக நியாயப்படுத்துகிறது. சாதாரண மக்களைப் பலிப் பொருட்களாக்கி விளையாடும் இலட்சியவீம்பில் சங்கடம் ஏதுமின்றி இருப்பது மட்டுமல்ல அதைக் கொண்டாடவும் செய்கிறது. சார்த்தரின் ‘கறைபடிந்த கரங்கள்’ நாடகம் குறித்து தனது ‘விடுதலையின் பாதைகள்’ நூலில் எஸ்.வி.ராஜதுரை தந்துள்ள குறிப்புகளில் இதுபற்றிய ஒரு விவாதத்தை நாம் காண முடிகிறது.

இல்லீரியா என்னும் கற்பனையான கிழக்கு ஐரோப்பிய நாட்டுக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவர் ஹோடெரெர். கட்சியின் ஒரு பிரிவினர் தலைவர் இலட்சியத்திற்குத் துரோகமிழைப்பதாகக் கருதுகின்றனர். எனவே அவரை ஒழித்துக்கட்ட, கட்சியில் புதிதாகச் சேர்ந்துள்ள ஹ்யூகோ என்னும் இளைஞனைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். தான் செய்யப்போகும் கொலை தன்னை முக்கியமானவனாக்கும் என்று கருதிச் சம்மதிக்கிறான் ஹ்யூகோ. இவனைத் தனது நேர்முக உதவியாளனாக்கிக் கொள்கிறார் ஹோடெரெர். கட்சியில் சேரும் ஒவ்வொருவரும் சுயமரியாதையைப் பெறுவார்கள் என்று தான் கருதியதாலேயே அதில் சேர்ந்ததாக ஹோடெரெரின் மெய்க்காப்பாளர்களிடம் ஹ்யூகோ கூறுகிறான். ஆனால், அவர்களோ தாங்கள் பாட்டாளி வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர்களென்றும், பசிக்கொடுமை தாங்காததால்தான் தாங்கள் அக்கட்சியில் சேர்ந்ததாகக் கூறுகின்றனர்.

ஹ்யூகோ ஓர் அப்பழுக்கற்ற கறாரான இலட்சியவாதியாகவும் ஹோடெரெர் அரசியல் தீர்வுக்காகக் கொள்கைகளை சமரசம் செய்துகொள்ளும் சமரசவாதியாகவும் காட்டப்படுகின்றனர். வேறு சாத்தியப்பாடுகள் இருக்கும்போது வன்முறையை மட்டும் தேர்ந்தெடுப்பது மனிதர்கள் தமது பொறுப்பைத் தட்டிக்கழிக்கும் செயல் என்பது ஹோடெரெர் பாத்திரத்தின் தர்க்கம். ஆனால், ஹ்யூகோ ஓர் அருவமான இலட்சியத்தை, அதன் தூய்மை சிறிதும் கெடாமல் பாதுகாக்க விரும்புகிறவன், அந்த இலட்சியத்தின் பெயரால் எத்தனை பேரை வேண்டுமானாலும் காவு கொடுக்கத் தயங்காதவன் என்பதை நாடகத்தின் உரையாடல்கள் புலப்படுத்துகின்றன.

ஒரு கொள்கையை நிறைவேற்றுவதற்கு எத்தனை பேரை வேண்டுமானாலும் காவு கொடுக்கலாம் என்ற அவனது கருத்தை நிராகரித்து ஹோடெரெர் சொல்கிறார்: ஹ்யூகோ நீ மக்களை நேசிப்பதில்லை. கொள்கைகளைத்தான் நேசிக்கிறாய்.

ஹ்யூகோ: மனிதர்கள்? அவர்களை ஏன் நான் நேசிக்க வேண்டும்? அவர்கள் என்னை நேசிக்கிறார்களா?

ஹோடெரெர்: அப்படியானால் எங்களிடம் ஏன் வந்தாய்? மனிதர்களை நீ நேசிக்கவில்லை என்றால், அவர்களுக்காக நீ போராட முடியாது.

ஹ்யூகோ: கட்சியில் நான் சேர்ந்ததற்குக் காரணம் அதனுடைய இலட்சியம் நியாயமானதாக இருக்கிறது என்பதால்தான். அந்த இலட்சியம் நியாயமானதாக இல்லாமல் போகுமானால் நான் அதை விட்டு விலகுவேன். மனிதர்களைப் பொறுத்தவரை, அவர்கள் எப்படி இருக்கிறார்கள் என்பதில் எனக்கு ஆர்வம் இல்லை. அவர்களால் எப்படிப்பட்டவர்களாக ஆகமுடியும் என்பதில்தான் எனக்கு அக்கறை உள்ளது.

ஹோடெரெர்: நானோ, அவர்கள் எப்படி உள்ளார்களோ அதற்காகவே அவர்களை நேசிக்கிறேன். அவர்களது அழுக்குகள், தீமைகள் அனைத்தையும் சேர்த்து…. என்னைப் பொறுத்தவரை இந்த உலகில் ஒரு மனிதன் கூடுதலாக இருப்பதோ குறைவாக இருப்பதோ முக்கியமான விஷயம். அது விலைமதிக்க முடியாதது. நீ யார் என்பது எனக்கு இப்போது தெரிகிறது. நீ ஒரு நாசகாரன். உன்னையே நீ வெறுப்பதால் மனிதர்களை நீ வெறுக்கிறாய். உனது இலட்சியத் தூய்மை மரணத்தின் நிழலைக் கொண்டிருக்கிறது. நீ கனவு காணும் புரட்சி எங்களுடைய புரட்சி அல்ல. நீ உலகத்தை மாற்ற விரும்பவில்லை. நீ அதை வெடிகுண்டு வைத்துத் தகர்க்க விரும்புகிறாய்.

புகைப்பவர்கள் உலகம்

 
1970 - ல் அமெரிக்க ஜனாதிபதியாக இருந்த நிக்ஸன்தான் சிகரெட் டப்பாக்களின் மேல் 'எச்சரிக்கை' வாசகம் எழுதும் சட்டத்தை கொண்டு வந்தார். அதன்பிறகு தான் சிகரெட் தொடர்பான டி.வி.விளம்பரங்களும் தடை செய்யப்பட்டன. உலகம் முழுவதும் சிகரெட் விற்பனை மூலம் ஒரு ஆண்டுக்கு கிடைக்கும் தொகை சுமார் 400 பில்லியன் டாலர்கள். மால்பரோ, கெண்ட், கூல், கேமல் எனும் நான்கு அமெரிக்க பிராண்ட் சிகரெட்டுகள் உலகில் 70 சதவீதம் சிகரெட் மார்கெட்டை பிடித்து வைத்திருக்கின்றன.

ஒவ்வொரு நாளும் முதன் முதலாக 80 ஆயிரம் முதல் ஒரு லட்சம் குழந்தைகள் வரை சிகரெட் பிடிக்க பழகுகிறார்கள். 
 
தொடர்ந்து புகைபிடிக்கும் செயின் ஸ்மோக்கர்கள் தங்கள் ஆயுளில் ஏழு முதல் 14 வருட காலம் வரை இழுப்பார்கள் என்கின்றன, ஆராய்ச்சிகள். அதாவது ஒரு சிகரெட்டை இழுத்து முடிக்கும் போது ஆயுளில் 8 முதல் 15 நிமிடங்கள் வரை இழக்கிறார்கள்.

சீனாவில் மட்டும் ஒரு நிமிடத்துக்கு 30 லட்சம் சிகரெட்டுகள் புகைக்கபடுகின்றன. அங்கு தினமும் 3000 பேர் புகைப்பதால் இறந்து போகிறார்கள். சிகரெட் பிடிப்பதில் பெண்களும் சளைத்தவர்கள் அல்ல. இங்கிலாந்தில் 26 சதவீதம் பேர் புகை பிடிக்கிறார்கள். அமெரிக்காவில் இது 24 சதவீதமாக இருக்கிறது. ஆசிய பெண்களில் 4 சதவீதம் பேர் தைரியமாக புகை பிடிக்கிறார்கள். அமெரிக்காவில் இது 24 சதவீதமாக இருக்கிறது. இங்கிலாந்து, கொலம்பியா, இஸ்ரேல், நியுசிலாந்து, நார்வே, ஸ்பெயின், அமெரிக்கா  போன்ற நாடுகளில் மரிஜூவானா என்ற பெயரில் ஒரு அரசியல் கட்சி இருக்கிறது. இவர்களின் முக்கிய நோக்கமே சிகரெட், கஞ்சா போன்ற போதைப்பொருட்களின் மீதான கடுமையான சட்டங்களை நீக்குவதுதான். இப்படிப்பட்ட கொள்கைகள் இருந்தும் கூட இந்த கட்சியால் ஒருமுறை கூட தேர்தலில் வெற்றி பெற முடியவில்லை. ஆனாலும் சளைக்காமல் தேர்தலில் போட்டியிட்டுக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

கனடாவில் பொது இடங்களில் அனுமதிக்கப்படும் அளவுக்கு கஞ்சா போன்ற போதை பொருட்களை உபயோகித்துக் கொள்ளலாம். நெதர்லாந்தில் போதை பழக்கம் என்பது பொது சுகாதாரம் குறித்த பிரச்சனை மட்டும்தான். கிரிமினல் குற்றம் எல்லாம் கிடையாது. அங்கு சர்வ சாதாரணமாக காபி கடைகளில் கூட கஞ்சா கிடைக்கும்.

போதைப்பொருட்கள் வைத்திருப்பதற்காக மக்கள் மீது வழக்கு தொடுப்பது சட்டவிரோதம் என்பது அர்ஜெண்டினா நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு. தாங்கள் விரும்பும் வாழ்க்கையை தீர்மானிக்கும் உரிமை மக்களுக்கு உண்டு என்கிறது, அந்த தீர்ப்பு.

இந்தியாவில் குடிமகன்களின் எண்ணிக்கை குறைவாக உள்ள மாநிலம் குஜராத் மட்டும்தான். இங்கு 7 சதவீதத்துக்கும் குறைவான பேர்களே குடிக்கிறார்கள். அதிகமாக குடிப்பார்கள் அருணாச்சல் பிரதேசகாரர்கள். இங்கு 75 சதவீத மக்கள் குடிக்கிறார்கள். பெண்களில் 5 சதவீதம் பேர் குடிமகள்களாக இருக்கிறார்கள்.