Wednesday, December 28, 2011

இன்றும் ஒரு தகவல்

மொஸாட் உளவு நிறுவனம்

உளவு நிறுவனங்கள் உலகம் முழுவதும் இருக்கின்றன. அதில் நம்பர் ஒன இடத்தை பிடிப்பது சாதாரண விஷயமல்ல. அதை செய்திருக்கிறது இஸ்ரேல் நாட்டின் உளவு நிறுவனமான 'மொஸாட்'. அமெரிக்க நியூயார்க் நகரின் இரட்டைக் கோபுர தகர்ப்பை பற்றி ஒரு மாதத்திற்கு முன்பே அமெரிக்காவிற்கு தகவல் சொல்லி எச்சரிக்கை செய்தது மொஸாட்டின் திறமைக்கு ஒரு சாட்சி.

1951ல் உருவாக்கப்பட்ட இந்த அமைப்பு உலகம் முழுவதும் செய்திருக்கும் கொலைகள் கொஞ்ச நஞ்சமல்ல. இதில் சேருவதற்கு யார் வேண்டுமானாலும் விண்ணபிக்கலாம். அந்த ஒன்று மட்டும் தான் வெளிப்படை. மற்றபடி எல்லா விஷயங்களுமே படுரகசியம். ஒரு சின்ன விஷயம் கூட வெளியே வராது.

மொஸாட்டின் தலைமையகத்தில் சம்பளம் வாங்குபவர்கள் எண்ணிக்கை 2 ஆயிரம். ஆனால் கண்ணுக்குத் தெரியாத மொஸாட்டின் ஏஜென்ட்டுகள் பல்லாயிரம் இருக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. இதற்கு காரணம் இருக்கிறது. இஸ்ரேல், பட்ஜெட்டில் நான்கில் ஒரு பங்கை மொசாட்டுக்காக ஒதுக்கி வருகிறது.

1960-ல் ரஷ்யா கண்டுபிடித்த போர் விமானம் உலக நாடுகளை அச்சுறுத்துகிறது. திடீர் திடீரென வந்து குண்டு போட்டுவிட்டு போய்விடும். இது மற்ற எல்லா நாடுகளுக்குமே சவாலாக இருந்தது. மிக்21 என்ற இந்த ரகத்தை சேர்ந்த அந்த விமானத்தையே தனது திறமையான ஒற்று வேலையால் கடத்தியது, மொஸாட். அதை அக்குவேறு ஆணிவேறாகப் பிரித்து அதேபோன்ற விமானங்களை தானும் உருவாக்கியது. அந்த தொழில்நுட்பத்தை தனக்கு ஆரம்ப காலங்களில் மிகவும் முன்னேற டிப்ஸ் கொடுத்த சிஐஏ -வுக்கே பணத்துக்கு விற்று விட்டது மொஸாட்.

இப்படி ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் அதிரடி சாதனைபுரிந்த மொஸாட் உலகின் நம்பர் ஒன உளவு நிறுவனம் என்ற பெயரை தக்க வைத்திருக்கிறது.

'மொஸாட்டுக்கு தெரியாமல் ஓர் அணுவும் அசையாது'.

Tuesday, December 27, 2011

புத்தாண்டுக்கான 'பொருளாதாரத் தீர்மானங்கள்'!

கைக்கெட்டும் தூரத்தில் '2012'. எவ்வளவுதான் சம்பளம் வாங்கினாலும் மாதக் கடைசியில் கையைக் கடிக்கிறதே என்று புலம்பும் ஆசாமியா நீங்கள்? நீங்கள் கொஞ்சம் மனது வைத்தால் அந்தக் கவலையில் இருந்து விடுதலை பெற முடியும். புத்தாண்டில் இந்த விஷயங்களைப் பின்பற்றிப் பாருங்கள். மாயாஜாலம் நிகழும்...

1. புகைப் பழக்கம் உடையவராக இருந்தால் அதை உடனே உதறுங்கள். அது உங்கள் உடல்நலம், பர்ஸ் இரண்டுக்குமே நல்லது.

2. குடும்பத்துடன் வாரம் ஒருதடவையாவது வெளியே சென்று ஓட்டலில் சாப்பிடுவதை வழக்கமாக வைத்திருக்கிறீர்களா? ஒவ்வொரு முறையும் எளிதாக 500 ரூபாய் பறந்துவிடுமே? மாதம் ஒரு தடவை வெளியே செல்வதைக் குறைத்தாலே ரூ. 500-க்கு மேல் மிச்சமாகும்.

3. சாதாரண குண்டு பல்புகளுடன் ஒப்பிடும்போது 'சி.எப்.எல்.' விளக்குகள் கொஞ்சம் செலவு பிடிக்கும்தான். ஆனால் நீண்டகால அடிப்படையில் இவை நன்மை செய்யும். ஒரு சாதாரண குண்டு பல்பு உபயோகிக்கும் மின்சாரத்தில் 22 சதவீதத்தையே 'சி.எப்.எல்.' விளக்கு பயன்படுத்துகிறது. வீடு மட்டுமின்றி, உங்களின் பொருளாதாரமும் பிரகாசமாக 'சி.எப்.எல்.' விளக்குகள் உதவும்.

4. வீட்டு மின்சாதனங்களை அவ்வப்போது முறையாகப் பராமரித்து, குறைகளை நீக்கினால் 15 சதவீதம் வரை மின்சாரச் செலவு குறையும். உதாரணமாக உங்கள் வீட்டில் ஏ.சி. இருக்கிறது என்றால், அதற்கான வெளி 'யூனிட்' நிழலில் இருக்குமாறு பார்த்துக்கொள்ளுங்கள், பில்டர்கள் சுத்தமாக இருக்கிறதா, ஜன்னலில் இடைவெளி இல்லாமல் இருக்கிறதா, கண்ணாடிகளில் 'டார்க் பிலிம்' ஒட்டப்பட்டிருக்கிறதா என்று கவனியுங்கள்.

5. ஆரோக்கியமே உண்மையான செல்வம் என்பதெல்லாம் சரிதான். ஆனால் அதற்காக 'ஜிம்'மில் உறுப்பினராகச் சேர்ந்துவிட்டு இரண்டொரு நாட்களுக்குப் பின் அப்பக்கம் தலைவைக்காமல் இருப்பதால் என்ன பிரயோஜனம்? அதற்குப் பதிலாக, அருகில் உள்ள பூங்காவில் அதிகாலையில் மெல்லோட்டம் (ஜாகிங்) ஓடுவது நன்மை பயக்கும்.

6. சூப்பர் மார்கெட்டுகளுக்குச் செல்லும்போதும், சிலவேளைகளில் விளம்பரங்களிலும் தள்ளுபடிக் கூப்பன் இணைந்துவரும். அவற்றால் என்ன பெரிதாக மிச்சமாகிவிடப் போகிறது என்று எண்ணாமல் சேகரித்துப் பயன்படுத்துங்கள். இந்த விஷயத்தில் தொடர் பழக்கம் பலன் தரும்.

7. வீட்டில் தொல்லைப்படுத்தும் குழந்தையை 'ட்யூஷன் கிளாஸ்' பக்கம் தள்ளிவிடுவது எளிதாகத்தான் இருக்கும். ஆனால் மாலையில் நீங்களே உட்கார்ந்து குழந்தைக்குச் சொல்லிக்கொடுத்துப் பாருங்களேன், குழந்தையுடனான பிணைப்பு வளரும், அவனது கல்விநிலை புரியும். மாதாந்திரச் செலவில் ஒரு தொகையும் குறையும்.

Saturday, December 24, 2011

தன்னலம் தவிர்!

எட்டு வயதுச் சிறுவன் அவன். அவனுடைய ஆறு வயதுத் தங்கைக்கு லூகேமியா நோய். ரத்தம் மாற்றினால் தான் அவள் உயிர்பிழைப்பாள் என்கின்றனர் மருத்துவர்கள். சிறுவனுடைய ரத்தம் ஒத்துப் போகுமா என சோதித்தார்கள். சரியாக பொருந்தியது.

'தங்கைக்கு ரத்தம் கொடுக்க சம்மதமா?' மருத்துவர்கள் கேட்டார்கள்.

கொஞ்ச நேரம் யோசித்த சிறுவன், 'சரி' என்றான்.

அவனிடமிருந்து ரத்தம் சொட்டுச் சொட்டாக எடுக்கப்பட்டது. அது சிறுமியின் உடலுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தது.

சிறிது நேரத்திற்குப் பின், அருகில் இருந்த நர்சை அழைத்த சிறுவன் கேட்டான், `நான் எப்போது சாகத் துவங்குவேன்?'

நர்ஸ் அதிர்ச்சியடைந்தாள்.

தனது ரத்தத்தைக் கொடுத்தால் தங்கை பிழைத்துக் கொள்வாள். ஆனால் தான் இறந்து விடுவோம் என சிறுவன் நினைத்திருக்கிறான். தனது உயிர் போனாலும் பரவாயில்லை தனது தங்கை பிழைக்கட்டும் என முடிவு செய்திருக்கிறான் என்பதை அவள் புரிந்து கொண்டாள். இதுதான் தன்னலமற்ற அன்பின் வடிவம்!

இன்றைய இளைஞர்கள் பல விஷயங்களைக் கற்றுக் கொள்கிறார்கள். தொழில்நுட்பங்களில் அவர்களுடைய கை ஓங்கியிருக்கிறது. திரை கடலோடி திரவியங்களை அள்ளி வருகிறார்கள். சவால்களின் முதுகில் ஏறி சாதனைச் சந்திரனையே கிள்ளி வருகிறார்கள். ஆனால் வாழ்க்கையில் சுயநலத்தை ஓட்டுக்குள் முடங்கி விடுகிறார்கள்!

எந்த ஒரு செயலைச் செய்யும் முன்பும் அது நமக்கு எப்படிப் பயனளிக்கப் போகிறது என்பதைத்தானே நாம் பார்க்கிறோம்? அந்த சிந்தனையிலிருந்து விலகி, அடுத்த நபருக்கு அது என்ன பயன் தரும் என்பதைப் பார்ப்பது தான் சுயநலமற்ற மனதின் வெளிப்பாடு. இந்த செயல் அடுத்த நபரை காயப்படுத்துமா? பலவீனப்படுத்துமா? என பிறரை மையப்படுத்தி எழுகின்ற சிந்தனைகள் மகத்துவமானவை!

'சுயநலமற்ற அன்பு' என்றதும் நம் கண்ணுக்கு முன்னால் என்ன வருகிறது? பிறருக்கு கொஞ்சம் பொருள் உதவி செய்வது தானே? பெரும்பாலான மக்கள் இப்படித் தான் நினைக்கிறார்கள். 'இருந்தா குடுத்திருக்கலாம்... இல்லையே' என தங்களையே தேற்றிக் கொள்கிறார்கள். உண்மை அதுவல்ல. பிறருக்கு பயன்படக் கூடிய எந்த விஷயத்தையும் 'நமக்காக மட்டுமே' பயன்படுத்துவது சுயநலமே!

ஒரு சின்ன உதாரணம், 'நேரம்'.

'கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுப்போம்' என தொலைக்காட்சி முன்னால் வீணடிக்கும் நேரம் கணக்கில் அடங்குமா? அல்லது அலங்காரம் செய்கிறேன் பேர்வழி என கண்ணாடி முன்னால் வீணடிக்கும் நேரம் தான் கொஞ்ச நஞ்சமா? இந்த நேரங்களையெல்லாம் பிறருக்காய் பயன்படுத்தலாமே என எப்போதாவது யோசித்ததுண்டா? இதுவரை யோசிக்காவிட்டால் இப்போது யோசிக்கலாமே?

உதவி தேவைப்படும் ஒரு நண்பருக்காக அந்த நேரத்தைப் பயன்படுத்தலாம். ஒரு மருத்துவமனைக்குச் சென்று ஒருவருக்கு ஆறுதல் சொல்லலாம். ஒரு அனாதை விடுதியில் உங்கள் மாலை வேளையைச் செலவிடலாம். முதியோர் இல்லங்களுக்குச் சென்று அவர்களோடு பேசிக் கொண்டிருக்கலாம்.

மனம் இருந்தால் மார்க்கம் உண்டு என்பார்கள். நம்மைச் சுற்றி ஆயிரம் ஆயிரம் தேவைக் கரங்கள் நிமிடம் தோறும் நீண்டு கொண்டே இருக்கின்றன. சுயநலத்தின் இமைகளை விரித்து அன்பின் அகக்கண்ணால் உலகத்தைப் பார்க்கத் தெரிய வேண்டும் அவ்வளவுதான்.

சுயநலம் உறவுகளுக்கிடையே உருவாகும்போது வாழ்வின் அடிப்படையான அன்பே சிதிலமடைகிறது. அன்பும் சுயநலமும் ஒன்றில் ஒன்று கலப்பதில்லை. கணவனோ, மனைவியோ சுயநலவாதியாய் இருக்கும் போது அந்தக் குடும்பம் பலவீனமடைந்து விடும். பிள்ளைகள் சுயநலவாதிகளாய் இருந்தால் பாசப் பிணைப்பு பலவீனமடையும். நண்பர்களுக்கிடையே எழுகையில் நட்பே உடைந்து விடும்.

'நான்' என்பதை பின்னால் நிறுத்தி `நீ, உனது விருப்பம்' என்பதை முன்னில் நிறுத்துகையில் உறவுகள் செழிக்கத் துவங்குகின்றன. ஒரு குடும்பத்தில் அனைவரும் அத்தகைய சிந்தனை கொண்டிருந்தால் அந்தக் குடும்பம் ஆனந்தத்தின் சோலையாகவே பூத்துச் சிரிக்கும்.

மாட மாளிகைகள் அல்ல பாக்கியம் செய்தவை. எந்த குடும்பத்தில் சுயநலமற்ற அன்பு உலவுகிறதோ, அது தான் பாக்கியம் செய்த குடும்பம். அது குடிசையாகவும் இருக்கலாம், மாடி வீடாகவும் இருக்கலாம் அல்லது சாலையோர கோணிக் கூடாரமாகவும் இருக்கலாம்.

நான் எனும் சுயநலத்தின் அடுத்த வட்டமாக, `எனக்கு, என் குடும்பத்துக்கு, என் பிள்ளைகளுக்கு' என சுயநலம் தனது எல்லைகளை அமைக்கிறது. தனது வட்டத்தைத் தாண்டிய சக மனிதன் மீதான கரிசனை காணாமல் போய்விடுகிறது.

சுயநல சிந்தனைகளை விட்டு வெளியே வர முதல் தேவை, `நாம் சுயநலவாதி' என்பதை ஒத்துக் கொள்வது தான். பலவேளைகளில் 'நான் சுயநலவாதியல்ல' என நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொள்கிறோம்.

உதாரணமாக, நீங்கள் பொறாமை குணம் படைத்தவர் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்களுக்குள் சுயநலம் ஒளிந்திருக்கிறது என்று அர்த்தம். உங்கள் நண்பரோ, விரோதியோ, சக பணியாளரோ உங்களை விடப் பெரிய பதவிகளை சட்டென அடைந்தால் உங்கள் மனதில் பொறாமை எழுகிறதா? அவர்களுடைய தகுதியை தரக் குறைவாய் விமர்சிக்கத் தோன்றுகிறதா? உஷாராகி விடுங்கள். இவையெல்லாம் சுயநலத்தின் வெளிப்பாடுகள்!

அதே போல, கோபம், எரிச்சல், வெறுப்பு எல்லாமே சுயநலத்தின் வேறு வேறு வடிவங்களே. நாம் சக மனித கரிசனையில் நடக்கும் போது நம்மைத் தாண்டிய உலகமும் நமக்கு முன்னால் அழகாகத் தெரிகிறது.

ஒவ்வொரு நாளும், சுயநலமற்ற ஒரு நல்ல செயலையாவது புதிதாய்ச் செய்ய வேண்டும் என நினைத்துப் பாருங்கள். வழியில் லிப்ட் கேட்கும் நபராய் இருந்தாலும் சரி, பாரம் சுமக்கும் மனிதராய் இருந்தாலும் சரி, வெறுமனே தனிமையில் இருக்கும் முதியவராய் இருந்தாலும் சரி. எதிர்பார்ப்புகள் ஏதும் இல்லாத ஒரு துளி அன்பை அவர்களுக்கும் அளித்துப் பாருங்கள். அதன் ஆனந்தம் அளவிட முடியாதது!

'தனக்கென மட்டுமாய் வாழ்பவன் இறக்கும்போதுதான் உலகம் பயனடைகிறது' என்கிறார் தெர்தூலியன்.

மன மகிழ்வுடன் கொடுப்பது நல்ல மனதின் பண்பு. பிறருக்குக் கொடுக்கும் போது உங்களுடைய வாழ்க்கை செல்வச் செழிப்பால் நிறைவடைகிறது.

பிறருடைய பார்வையில் நல்லவனாய்த் தெரியவேண்டும் என்பதற்காக சிலர் நல்ல செயல்களைச் செய்வார்கள். அது தவறு. செயலும், அதன் பின்னணியில் இருக்கும் சிந்தனையும் தூய்மையாய் இருக்க வேண்டியது அவசியம்.

சின்ன வயதிலேயே குழந்தைகளுக்கு சுயநலமற்ற பண்பை கற்றுக் கொடுத்தால் அவர்களுக்கு அது பழகிப் போய்விடுகிறது. பெற்றோரைப் பார்த்துதான் பிள்ளைகள் கற்றுக் கொள்ளும் எனும் பால பாடத்தை மறக்க வேண்டாம்.

விழாக்கள், கொண்டாட்டங்கள் என்று வரும்போது ஏகப்பட்ட பணம் செலவழிக்கிறோம். பெரும்பாலும் நம் குடும்பம், நமது நண்பர்கள், நமது உறவினர்கள் இவ்வளவுதான் நமது எல்லை! இந்த எல்லையை விட்டு வெளியே வந்து ஒரு முறை விழா கொண்டாடிப் பார்க்க நினைத்ததுண்டா? முதியோர் இல்லங்கள், எதிர் தெரு ஏழைகள், அருகில் வாழும் எளியவர்கள், நோயாளிகள் இவர்களோடு சேர்ந்து ஒரு விழாவைக் கொண்டாடிப் பாருங்களேன். சுயநலமற்ற அன்பின் உண்மை விஸ்வரூபத்தை அப்போது கண்டடைவீர்கள்.

'பிறருக்குக் கொடுத்து வாழ்பவர்களை ஆனந்தம் நிழல் போல தொடரும், எப்போதுமே நீங்காது' என்கிறார் புத்தர். சுயநலம் துறந்தால் கர்வம் நம்மை விட்டுக் கடந்து போய்விடுகிறது!

சுயநலமற்ற அன்பு தாயன்பு போல தூய்மையானது!

உணவு பற்றாத போது 'என்னமோ தெரியலை இன்னிக்குப் பசிக்கல' என பொய் சொல்லிவிட்டுப் பிள்ளைகளுக்கு உணவு ஊட்டும் அன்பு தாயன்பு!

தனக்குக் கிடைக்கும் ஒரே ஒரு சாக்லேட்டையும் குழந்தைக்குக் கொடுத்து மகிழும் அன்பு தாயன்பு!

தன்னிடமிருக்கும் கடைசிச் சொட்டு வலிமையையும், வசதியையும் பிள்ளைகளுக்குத் தாரை வார்க்கும் தாயன்பு.

இதைவிட புனிதமான ஒரு உதாரணத்தை சுயநலமற்ற அன்புக்காய் காட்ட முடியுமா?

'அடுத்தவர்களுக்குக் கிடைக்கக் கூடாது என நாம் நினைக்கும் எதுவும் நமக்குக் கிடைக்க வேண்டும் என ஆசைப்படக் கூடாது' என்கிறார் ஸ்பினோஸா.

சுயநலமற்ற ஒவ்வோர் செயலும் இன்னொரு நபருடைய வாழ்வில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தையும், உற்சாகத்தையும் கொண்டு வரும். அந்த செயல் பல்கிப் பெருகி பூமியை நிரப்பும்.

ஒவ்வொரு செயலைச் செய்யும் போதும், 'இது எனது சுயநல எண்ணத்தின் வெளிப்பாடா?' எனும் ஒரு கேள்வியைக் கேட்டாலே போதும். உங்களுடைய செயல்களிலிருந்து சுயநலம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் வெளியேறத் துவங்கும்.

ஒரு குட்டி கதை:

பார்வையிழந்த ஒரு பெண் இருந்தாள்.

அவளுக்கு தன் மீதே வெறுப்பு. உலகத்தைப் பார்க்க முடியாதே எனும் ஆதங்கம்.

அவளுடைய ஒரே ஆறுதல் அவளுடைய காதலன் தான். உயிருக்கு உயிரான காதலன். எப்போதும் அவளுடைய கரம் பிடித்து நடக்கும் காதலன்.

'எனக்கு மட்டும் பார்வை கிடைத்தால் அடுத்த நிமிடமே உன்னைக் கல்யாணம் செய்து கொள்வேன்' என அடிக்கடி அவள் நெகிழ்வாள்.

ஒருநாள் அவளுக்கு இரண்டு கண்கள் தானமாகக் கிடைக்கப் போகும் செய்தி வந்தது. ஆனந்தத்தில் குதித்தாள். காதலனைக் கட்டியணைத்து சிலிர்த்தாள். அறுவை சிகிச்சை முடிந்தது. பார்வை கிடைத்தது.

பார்வை கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் முதன் முறையாக தனதுக் காதலனைப் பார்த்தாள்!

அதிர்ந்து போனாள்.

அவன் ஒரு பார்வையிழந்த மனிதன்.

'என்னைத் திருமணம் செய்து கொள்வாயா?' ஆனந்தப் பிரவாகத்துடன் கேட்டான் காதலன்.

காதலியோ வழக்கத்துக்கு மாறாக மௌனமானாள்.

'மன்னித்து விடு காதலா! உலகம் அழகானது. பார்வையிழந்த உன்னைத் திருமணம் செய்ய எனக்கு விரும்பமில்லை. உனக்கு ஏதேனும் உதவி தேவைப்பட்டால் சொல். செய்கிறேன்' என்று சொல்லி விட்டுப் போய்விட்டாள்.

சில நாட்களுக்குப் பின் அவளுக்கு காதலனிடமிருந்து ஒரு கடிதம் வந்தது.

'அன்பே உன்னிடம் இருக்கும் என் இரு கண்களையும் பத்திரமாய்ப் பார்த்துக் கொள்'.

சுயநலமற்ற அன்பு, பிறருடைய ஆனந்தத்துக்காய் எதையும் இழக்கத் தயாராகிறது. தனது கண்களையே காதலிக்குப் பரிசளித்த காதலனைப் போல!

அன்பைக் கெடுக்கும் சுயநலம்- அதை
விட்டு விலகுதல் வெகுநலம்!

சேவியர்

Tuesday, December 20, 2011

கவிதைச்சரம்


குரைப்பின் மொழி 


வெளியே கூட்டிப் போக
ஒரு குரல்.

தனியே விட்டு
ஊர் போய்த் திரும்பினால்
தவிப்பாய்
வேறொரு குரல்.

பேப்பர் போட
வருபவருக்கு ஒருவிதம்.

கொய்யா மரத்தில்
அணிலும் காக்கையும்
விரட்டிப் பிடிக்க முடியாக்
கோபத்தில் ஒருவிதம்.

மேயும் மாடுகளின்
நடமாட்டத்துக்குத்
தொடர் குரைப்பு.

மாதமொருமுறை வரும்
சிலிண்டருக்கோ
பயத்தோடு ஒரு குரைப்பு.

ஓரெழுத்துக் கூடினாலும்
பால்காருக்கும்
தபால்காரருக்கும்
வெவ்வேருவிதம்.

பாம்புக்கு வன்குரல்.

சிறுநீர் கழிக்கவும்
இனம் பெருக்கவும்
வெவ்வேறு தொனிகளில்.

குட்டிகளுடன்
விளையாடுகையில்
செல்லமாய் ஒரு குரல்.

யாருமற்ற இரவுகளில்
தொலைதூரக்
குரைப்புக்கு
பதில் குரைப்பாய்
சில நேரம்.

எதுவுமில்லா அலுப்பூட்டும்
பொழுதுகளில்
ஆயாசமாய் ஒரு குரல்.

திடிக்கிடும் கனவுகள்
கலைகையில்
குழப்பமாய் ஒரு குரல்.

எஜமானன்
இறந்துபோனால்
தேற்ற முடியாத
உயிரின் துயரம்
சொட்டும் குரலென

நாயின் குரல்
நாற்பது விதம்.
 என் கவிதைக்குக்
 கூட இல்லை
 இத்தனை விதம்.

சுந்தர்ஜி

*************************************

பரிதாபம் 

அந்தப் புத்தகத்தைப்
பாதி வரை படிக்கிறீர்கள்
சுவாரஸ்யமாக இல்லை
என்கிறீர்கள்
புரியவில்லை எனச்
சலித்துக்கொள்கிறீர்கள்
வார்த்தைகளின்
தெளிபென்கிறீர்கள்
அவசர வேலையெனக்
குப்புறக்கவிழ்த்துச் செல்கிறீர்கள்
அல்லது அட்டை ஒன்றைப்
பக்கங்களுக்கு இடையில்
செருகி வைக்கிறீர்கள்
அல்லது தேவையே இல்லையென
அடுக்கில் கடாசுகிறீர்கள்
நீங்கள் திரும்ப வந்து
படிக்கப்போவதில்லையென
தெரிந்தே இருக்கிறது
புத்தகத்திற்கும்.
புறக்கணித்தலுக்கு உள்ளான
பக்கங்களில்தான் இருக்கிறது
நீங்கள் அதுவரை
தேடிக்கொண்டிருந்த
கதையின் சாரமென
மௌனமாய் பரிதாபப்படுகிறது
புத்தகம்
உங்களுக்காகவும்
கொஞ்சம் தனக்காகவும்.

சந்தியா

Saturday, December 17, 2011

கேரள மாநிலத்திலிருந்து தமிழர்கள் விரட்டப்படும் அவலம்

 
கேரள மாநிலத்திலிருந்து  தமிழர்கள் விரட்டப்படும் அவலம்
தடுத்து நிறுத்தக் கோரி பிரதமருக்கு இந்திய கலாசார நட்புறவு கழகம் அவசர தந்தி

இந்திய கலாச்சார நட்புறவுக்  கழகம் (இஸ்கப்) அமைப்பின் சென்னை  மாவட்ட செயலாளர் ரதன் சந்திரசேகர் இது குறித்து பிரதமர் மன்மோகன் சிங்குக்கு அனுப்பியுள்ள தந்தியில் கூறியிருப்பதாவது-

முல்லைப் பெரியாறு விவகாரம் எதிர்பாராத நிலைமையை  நோக்கி திசை திரும்பியுள்ளது. பிரச்னை தீர்வதற்கு பதிலாக சிக்கல் பெரிதாகும் நிலைமை ஏற்பட்டுள்ளது. 

கேரளத்தில் தோட்டப் பணிகளுக்குச் சென்று, வயிற்றைக் கழுவி வரும் ஏழைத் தமிழ்மக்கள் குடும்பம்  குடும்பமாக அங்கிருந்து விரட்டியடிக்கப்படும்  அவலம் எதிர்பாராதது; அதிர்ச்சிகரமானது. இந்திய நாட்டிற்குள் ஓர் இந்தியக் குடிமகன் வாழமுடியாமல் விரட்டியடிக்கப்படுகிற நிலைமை இந்திய ஒருமைப்பாட்டுக்கு எதிரான சூழலுக்கு வழிவகுத்துவிடும் என்பதில் தங்களுக்கு கருத்து வேறுபாடு இருக்க வாய்ப்பில்லை.

எனவே, மிக மிக அவசர அணுகுமுறையோடு இப்பிரச்சனையை மத்திய அரசு எதிர்கொண்டு, கேரள மாநிலத்தில் வாழ்கிற தமிழர்களின் வாழ்வுக்கும் பாதுகாப்புக்கும் உத்தரவாதம் அளிக்க முன்வரவேண்டும். முல்லைப் பெரியாறு பிரச்னைக்கு சுமுகத் தீர்வு காண்பது ஒன்றே இரு மாநில மக்களின் அமைதி வாழ்வுக்கு உறுதியளிக்கும் தொலைநோக்கு நடவடிக்கையாக அமையும். இதற்கு தங்கள் தலைமையிலான அரசு செய்து முடிக்கும் என நம்பிக்கையுடன் எதிர்நோக்குகிறோம்.

உன் வளர்ச்சிக்கு நீயே பொறுப்பு!

சாதனையாளர்களுக்கும், சாமானியர்களுக்கும் இடையேயான மிக முக்கியமான வித்தியாசம் என்ன தெரியுமா?

சாதனையாளர்கள் தங்கள் செயல்களுக்கான முழுப் பொறுப்பையும் தாங்களே எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். அது வெற்றியில் முடிந்தாலும் சரி, தோல்வியில் முடிந்தாலும் சரி, இரண்டையுமே தங்களுடைய தோளில் ஏந்திக் கொள்கிறார்கள்.

சாமானியர்கள் வெற்றிகள் வந்தால் ஏந்திக் கொள்ள தங்கள் தோள்களைத் தயாராக்குகிறார்கள். தோல்வி நெருங்கும் போதோ சுண்டுவிரலைத் தயாராக்குகிறார்கள், அடுத்தவர் மீது பழியைப் போட!

நமது செயல்களுக்கான முழுப் பொறுப்பையும் நாமே எடுத்துக் கொள்வது என்பது கடினமான வேலை. அதற்கு தளராத மன உறுதியும், தைரியமும், தன் மீது வைக்கும் அழுத்தமான நம்பிக்கையும் வேண்டும்.

நமது செயல்களுக்கான விளைவுகளின் பொறுப்பை நாமே எடுத்துக் கொள்ளும்போது தான் வாழ்க்கை சுவாரசியமாகிறது. ஒரு செயலை வெற்றிகரமாக முடிக்க வேண்டும் எனும் வேட்கையும், தவறி விழுந்தால் உடனே எழவேண்டும் எனும் உந்துதலும் அப்போதுதான் உருவாகும்.

இதுதான் வெற்றியாளர்களை உருவாக்குகிறது!
இதுதான் சாதனையாளர்களைச் சம்பாதிக்கிறது!

கொஞ்ச நேரம் உங்கள் அலுவல் சிந்தனைகளை ஒதுக்கி வைத்து விட்டு உறவுகளைப் பற்றிச் சிந்தித்துப் பாருங்கள். உங்களுக்கும் உங்கள் சகோதரர்களுக்குமிடையே இணக்கம் இல்லாததற்கு யார் காரணம்? உங்கள் பெற்றோருடன் பிணைப்பு இல்லாததற்கு யார் காரணம்? நண்பர்களுடன் நட்பு இல்லாததற்கு யார் காரணம்?

அடுத்தவர்களை குறை கூறும் முன், 'நானும் இதற்கு ஒரு காரணமா?' என ஒரு நிமிடம் நிதானித்துப் பாருங்கள்.

இதுவரை உங்கள் மனதிற்குத் தெரியாத ஏகப்பட்ட விஷயங்கள் தெரியவரும்! உங்கள் மனதின் கண் சட்டென இமை விரிக்கும்.

பொதுவாக நாம் நமது தோல்விகளுக்கான காரணங்களை வெளியேதான் தேடுவோம். நமது சோகத்துக்குக் காரணம் நண்பன் என்போம், கோபத்துக்குக் காரணம் தோழி என்போம், ஏமாற்றத்துக்குக் காரணம் மேலாளர் என்போம்.

நமக்கு வெளியே இருப்பவைதான் நம்மை இயக்குகின்றன, நமது வெற்றி தோல்வியை நிர்ணயிக்கின்றன என்று நாம் கருதிக் கொள்வதே இதன் காரணம்.

நமக்குள்ளே நாம் மூழ்கி நமது தோல்விகளுக்கான காரணங்களை ஆராயத் துவங்கினால் விடைகள் வித்தியாசமாக வரும். நமது ஈகோவோ, பொறுமையின்மையோ, திறமையின்மையோ ஏதோ ஒன்று இதன் காரணமாக இருக்கும்.

காரணங்கள் நமக்குள்ளேயே இருப்பது நல்லது. நமக்குள் இருக்கும் பிழைகளைத் தானே நாம் சரி செய்ய முடியும்! பிறரிடமோ, சூழ்நிலையிடமோ நமது வெற்றி தோல்விக்கான சுக்கான் இருக்கிறது என நாம் கருதிக் கொள்ளும் காலம் வரை நமது வெற்றியை நாம் உருவாக்க முடியாது.

'டைமே இல்லை... இருந்திருந்தா நல்லா எக்ஸர்சைஸ் பண்ணி உடம்பைக் கட்டுக் கோப்பாக வைத்திருப்பேன்' என பலரும் சொல்வதுண்டு. உடற்பயிற்சி செய்யாத சோம்பேறித் தனத்தையும், ஆரோக்கியமான உணவைச் சாப்பிடாத கட்டுப்பாடற்ற மனதையும் தப்ப வைப்பதற்காகச் சொல்லப்படும் பொய்- `டைம் இல்லை'.

அந்த சிந்தனையை மாற்றி, 'நாம்தான் அதன் காரணம்' என யோசித்துப் பாருங்களேன்! அதிகாலையில் உடற்பயிற்சி செய்வது, வேலை நேரத்தில் உடற்பயிற்சி செய்வது, நடப்பது, ஆரோக்கிய உணவைச் சாப்பிடுவது... என செயல்பாடுகளுக்கான வாய்ப்புகள் தோன்றும்.

'நானே பிரச்சினை' என புரிந்து கொள்பவர்கள் 'என்னால்தான் தீர்வு' என்பதையும் அறிந்து கொள்வார்கள்.

தோல்விகளில் மட்டுமல்ல, வெற்றிகளிலும் இப்படியே நடந்து கொள்ளுங்கள்.

உங்களுக்கு ஒரு வெற்றி வந்தால் அதற்குக் காரணமும் நீங்களே என உங்கள் மனதைப் பாராட்டுங்கள். உங்களுக்கு மேலும் மேலும் வெற்றிகள் வரும். வெற்றிகளில் கர்வம் கொள்ளாமல் இருக்க வேண்டியது முக்கியம். அதே நேரம் வெற்றிக்குக் காரணமான உங்களை நீங்களே பாராட்டிக் கொள்ள வேண்டியதும் ரொம்ப ரொம்ப முக்கியம்.

உங்கள் செயல்களுக்கும், முடிவுகளுக்கும் நீங்களே பொறுப்பெடுத்துக் கொள்வதென்பது நீங்கள் உங்களுக்கு எஜமானன் என்பதைப் போல. 'என்னால் முடியும்' எனும் தன்னம்பிக்கையின் வேர் அது. அது உங்களுக்கு நீங்களே தரும் சுதந்திரம். உங்களுக்கு நீங்களே சூட்டிக் கொள்ளும் கிரீடம்.

'என் செயல்களுக்கு நான் காரணம் அல்ல' என்பவர்கள் அடிமை மனநிலையினர். எப்போதுமே ஏதோ ஒன்றின் அடிமையாய் இருப்பதிலேயே பழகிப் போகின்ற மனநிலைமை. இவர்கள் எக்காலத்திலும் உயரிய இருக்கைகளுக்கு வந்தமர முடியாது.

சிலர் என்ன சொல்வார்கள் தெரியுமா? 'நானும் காரணம்தான், ஆனா நானே முழுக் காரணமல்ல'. இது நம்முடைய வெற்றி தோல்விக்கு இன்னொருவனையும் கூட இழுத்துக் கொள்வது.

'இருட்டில் நடக்கப் பயமாய் இருந்தால் கூடவே ஒரு நண்பனையும் இழுத்துக் கொண்டு போவது போல'. இது தன்னம்பிக்கைக் குறைவின் வெளிப்பாடு, அச்சத்தின் வெளிப்பாடு, தோற்றுப் போய்விடுவோமோ எனும் தடுமாற்றத்தின் விளைவு.

நீங்களே உங்கள் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ளலாம் என்பது எவ்வளவு அற்புதமான விஷயம். இதுவரை நீங்கள் அப்படிப்பட்ட ஒரு எண்ணத்தைக் கொண்டிருக்காவிட்டால், இதுவே தருணம். இப்போது அந்த சிந்தனைக்குள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் நுழையுங்கள்.

'உங்கள் தோல்விகளுக்கான முழுப் பொறுப்பையும் ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள். அவற்றை அரவணையுங்கள். உங்கள் தோல்விகளுக்கான பொறுப்பையும் நீங்களே எடுத்துக் கொள்ளும் போது உங்களுக்கு வெற்றி சர்வ நிச்சயம்' என்கிறார் ரால்ப் மார்ஸ்டன்.

தோல்விகளை நீங்கள் ஏற்றுக் கொள்ளும்போதுதான் உங்களுடைய மன அழுத்தமும் குறையும். வெற்றியை நோக்கிப் பயணிக்க உங்களுக்கு ஊக்கமும் கிடைக்கும். இல்லையேல் `யாரைக் குறை சொல்லலாம்' என தேடுவதிலேயே ஒட்டு மொத்த சக்தியும் வீணாகிவிடும்.

ஒன்றை நினைவில் கொள்ளுங்கள், வெற்றிகளில் நீங்கள் பெற்றுக் கொள்வீர்கள், தோல்விகளில்தான் கற்றுக் கொள்வீர்கள்.

கூடைப்பந்து விளையாட்டுப் பிரியர்களுக்கெல்லாம் பிரமிப்பைத் தரும் பெயர் மைக்கேல் ஜோர்டன். அவர் தனது வாழ்க்கையைப் பற்றிக் குறிப்பிடுகையில், 'இருபத்து ஆறு விளையாட்டுகளில் என்னிடம் தரப்பட்ட கடைசி வாய்ப்பில் தோல்வியடைந்திருக்கிறேன். மீண்டும் மீண்டும் தோற்றுக் கொண்டிருந்ததால் தான் என்னால் வெற்றியாளனாய் மாற முடிந்தது. காரணம் எனது தோல்விக்கான காரணம் நான் என்பதை அறிந்திருக்கிறேன்' என்கிறார்.

தங்கள் செயலுக்குத் தாங்களே பொறுப்பேற்பவர்கள் பாசிடிவ் மனநிலையினர். வாழ்க்கையை எதிர்மறையாய் அணுகுபவர்களே அடுத்தவர்களை நோக்கிக் குறை சொல்கிறார்கள் என்கிறது தெற்கு கலிபோர்னியாவில் நடந்த ஆராய்ச்சி ஒன்று.

அடுத்தவர்கள் மேல் பழி போட்டு ஹாயாக பொய்களின் மேல் படுத்துறங்குபவர்களின் பட்டியலில் மேலதிகாரிகளுக்கும், அரசியல்வாதிகளுக்கும் நிச்சயம் இடம் உண்டு. தங்களுடைய 'இமேஜ்' போய் விடக் கூடாது என்பதற்காக பழியைத் தூக்கி அடுத்தவர் தோளில் போட்டு விடுகிறார்கள்.

ஆனால் தைரியமான தலைவர்களோ தங்களுடைய தவறுக்கு தாங்களே பொறுப்பேற்று அதை நிவர்த்தி செய்யும் வழியை யோசிப்பார்கள். பிறர் மேல் பழி போடாத தலைவர்களைக் கொண்ட நிறுவனம் உயரங்களைச் சந்திக்கும் என்கிறது இந்த ஆய்வு முடிவு.

ஒரு நிமிடம் யோசித்துப் பாருங்கள், 'இப்படித் தான் நீ சிந்திக்க வேண்டும்', 'உன்னுடைய உணர்வுகள் இப்படித்தான் இருக்க வேண்டும்' என்றெல்லாம் யாராச்சும் உங்களைக் கட்டாயப்படுத்த முடியுமா?

உங்களுடைய சிந்தனைகளும், உணர்வுகளும் உங்களுடைய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் போது, செயல்கள் மட்டும் உங்களிடம் இல்லை என்று சொல்வதில் என்ன நியாயம் இருக்கிறது?

எந்த ஒரு செயலையும் நமது மனம்தான் தீர்மானிக்கிறது. சிரிக்க வேண்டுமா, அழ வேண்டுமா என்பதைக் கூட நாமேதான் தீர்மானிக்கிறோம். ஒருவரை திட்ட வேண்டுமா, பாராட்ட வேண்டுமா என்பதையும் நாமேதான் தீர்மானிக்கிறோம்.

காலையில் அவசரமாக காரோட்டிக் கொண்டிருக்கும் போது எதிரே ஒருவன் வந்தால் திட்டுகிறோம். `டிராபிக்கில் சட்டென குறுக்கே வந்ததால் திட்டிட்டேன்' என பழியைத் தூக்கி வெளியே போடுகிறோம்.

எப்போதாவது 'என்னோட கோபத்தால் திட்டிட்டேன்' என்று சொன்னதுண்டா?

சின்னச் சின்ன செயல்களுக்கான பொறுப்பை ஏற்றுக் கொள்வதுதானே பெரிய பொறுப்புகளை ஏற்றுக் கொள்வதன் முதல் படி?

உங்களுடைய திறமைகளின் மீது நீங்கள் நம்பிக்கை வைக்காதபோது தான் அடுத்தவர் களையோ, விதியையோ, சூழலையோ குற்றம் சுமத்த முயல்கிறீர்கள். 'தனது செயல்களுக்கான பொறுப்பை ஏற்காதவர்கள் மரியாதை குறைவானவர்களாகவும், அதிகம் கற்க முடியாதவர்களாகவும், பிறரை போல திறமையாக செயல்படாதவர்களாகவும் மாறிவிடுவார்கள்' என்கிறது ஆராய்ச்சி ஒன்று.

பயத்தைப் புறந்தள்ளி, தன்னம்பிக்கையைக் கையில் எடுத்து, தன்னையே நேசித்து, தாழ்மையைக் கைக்கொண்டு, தனது செயல்களுக்கான பொறுப்பை தானே ஏற்றுக் கொள்வதில் இருக்கிறது வெற்றிக்கான ரகசியம்.

உனது செயல்களுக்கு நீயே பொறுப்பு
உணரும் பொழுதில் வெற்றிகள் உனக்கு!

சேவியர்

Tuesday, December 13, 2011

அச்சமில்லை அச்சமில்லை...

''உங்களுக்குத் தண்ணீர் தருகிறோம் எங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றுங்கள்'' - கேரளா அரசு

"முல்லைப் பெரியார் அணை மூலம் நாம் பெறும் நீரை விட அதிகமாகக் கண்ணுக்கு புலனாகாத நீரைக் கேரளத்துக்கு அளிக்கிறோம்" -
தமிழக அரசு

நாளொரு மேனியும் பொழுதொரு வண்ணமுமாக முல்லை பெரியாறுப் பிரச்சனை முறுக்கேறிக் கொண்டு செல்வதைப் பார்த்தால் தமிழகம் இன்னொரு உணர்ச்சி மயமான பிரச்சனையைச் சந்திக்கத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறதோ என அஞ்சத் தோன்றுகிறது.


பூனைக்கு விளையாட்டு சுண்டெலிக்கு ஜீவன் போகிறதென்ற பிரச்சனை - என்னதான் நடக்கிறது இங்கே? வீடியோவைப் பாருங்கள்...



Monday, December 12, 2011

தோழர் L.G கீதானந்தனுக்கு அஞ்சலி

இந்தியாவின் குறிப்பாக தமிழகத்தின் கம்யூனிச பேரியக்கத்தின் தூண்களில் ஒன்று இன்று சரிந்துவிட்டது. ஆம்! சிறந்த மேடை பேச்சாளரும், மார்க்சிச தத்துவ ஞானியுமான தோழர் L.G என அன்போடு அழைக்கப்படும் L.G கீதானந்தன் அவர்கள் கோவையில் இன்று காலமானார். கடந்த சில வருடங்களாக சிறு நீரக கோளாறு என்னும் கொடிய நோயினால் தோழர் பாதிக்கப்பட்டிருந்தார்.

1967களில் M.L. இயக்கத்தின் பிதாமகன்களில் ஒருவராக தனது அரசியல் வாழ்வை தொடங்கிய தோழர் L.G, 70ன் பிற்பகுதியில் தோழர் கல்யாண சுந்தரத்தின் முயற்சியால் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டு மக்கள் தொண்டாற்றினார். தோழர் அவர்களின் கடின உழைப்பும் அரசியல் ஞானமும் அவரைக் கட்சியில் கோவை மாவட்டச் செயலாளராகவும், கட்சியின் மாநில செயற்குழு உறுப்பினர்களில் ஒருவராகவும் உயர்ந்த பொறுப்புகளில் அமர்ந்து சேவையாற்ற காலம் பணித்தது.

இலங்கையில் ஈழ விடுதலை போராட்டம் முனைப்படைந்திருந்த சமயங்களில் அந்த போராட்டம் பற்றிய தெளிவான பார்வையை கொண்டிருந்த தமிழக தலைவர்களில் தோழர் L.G முக்கியமானவர். தோழர் பத்மநாபாவை ஈழத்தின் சரியான அரசியல் தலைமையாக ஏற்றுக்கொண்ட தமிழக தோழர்களில் ஒருவர் L.G என்ற பெருமை எமக்கு எப்போதும் உண்டு. தோழர்.பத்மநாபாவின் நினைவு மலரில் '20 ஆண்டு காலம் ஈழ விடுதலை போரில் தன்னை அர்பணித்து கொண்ட தோழர் நாபாவின் வரலாறு நம் இதயத்தில் நிரம்பி வழிகிறது. ஒரு புரட்சிகர தலைமைக்கேற்ற கொள்கையும், நடைமுறையும் கொண்டிருந்தார் அவர்' என்று L.G. அவர்கள் கூறியிருந்தார்.  

1987 களில் இந்திய இலங்கை ஒப்பந்தம் ஏற்பட்ட போதும், அதன் தொடர்ச்சியாக ஈபிஆர்எல்எப் தோற்றுவித்த வடக்கு கிழக்கு மாகாண அரசாங்கம் அமைந்த போதும் அதற்கு ஆதரவாக பல்வேறு அரங்கங்களில் அவர் ஆற்றிய சொற்பொழிவு வரலாற்று முக்கியத்துவம் உடையது. தோழர் நாபாவின் படுகொலை தமிழகத்தில் நடந்த போது அந்த நிகழ்வையும், புலிகளையும் அதன் ஆதரவாளர்களையும் கடுமையாக விமர்சித்த தமிழக தலைவர்களில் தோழர் L.G. மிக முக்கியமானவர்.

தோழர் L.G.யின் அரசியல் வகுப்புகள், அவர் எழுதிய புத்தகங்கள், கட்டுரைகள் எல்லாம் மானுட விடுதலையை நேசிக்கும் அனைவருக்கும் ஒரு பொக்கிஷமாகும். தோழர் பத்மநாபாவின் மறைவின் பின் மனச்சோர்வடைந்திருந்த எமது தோழர்களுக்கு L.G. யின் தோழமை நிறைந்த ஆதரவு எம்மால் காலத்தாலும் மறக்கப்பட முடியாதது. 

ஒரு மகத்தான அரசியல் ஞானியை, நல்ல தோழனை இழந்து வாடும் தோழர்களுக்கும் அவர்தம் குடும்பத்தினருக்கும் ஈழ மக்கள் சார்பில் எமது அஞ்சலியை காணிக்கையாக்குகிறோம். 

ஈழ மக்கள் புரட்சிகர விடுதலை முன்னணி - சென்னை

Saturday, December 10, 2011

பேசுங்கள், வெற்றிகள் வசமாகும்

'வாயுள்ள புள்ளை பொழைக்கும்' என்பது கிராமங்களில் நிலவும் பழமொழிகளில் ஒன்று.

அதே போல 'நுணலும் தன் வாயால் கெடும்' எனும் பழமொழியும் நமக்குத் தெரிந்ததே.

நமது பேச்சே நம்மை வாழவும் வைக்கும், அழிக்கவும் செய்யும் என்பதே இவை சொல்லும் சேதி.

பேச்சைப் பொறுத்தவரை ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு ரகம்.

சிலர் நிறுத்தாமல் பேசிக்கொண்டே இருப்பார்கள். 'எப்படா நிறுத்துவான்' என நாம் காத்துக் கொண்டிருப்போம்.

சிலர் பேசவே மாட்டார்கள். 'பேசறதுக்குக் காசு கேப்பான் இவன்' என ஒரு கமெண்ட் அடிப்போம்.

சிலர் கனகச்சிதமாய்ப் பேசுவார்கள். 'பேசினா கேட்டுட்டே இருக்கலாம்பா' என வியந்து போவோம்.

'உங்கள் பேச்சைக் கொஞ்சம் கவனிக்காவிட்டால், விளைவுகளை ரொம்பவே கவனிக்க வேண்டியிருக்கும்' என்கிறார் ஷேக்ஸ்பியர்.

ஒரு மனிதனுடைய பேச்சு அவனை வெற்றியாளனாகவோ, தோல்வியாளனாகவோ உருமாற்ற முடியும். 'எப்படிப் பேசவேண்டும், எங்கே பேசவேண்டும், எதைப் பேசவேண்டும்' எனும் மூன்று விஷயங்களைத் தெரிந்து கொண்டால் போதும்.

நண்பர்களுக்கு இடையேயான பேச்சு நன்றாய் இருக்கும்போது நட்பு வலுவடைகிறது. குடும்பத்தில் பேச்சு ஆரோக்கியமாக இருக்கும்போது குடும்ப வாழ்க்கை சிறப்பாகிறது. அலுவல் சூழலில் பேச்சு கச்சிதமாய் அமையும் போது அலுவலில் வெற்றிகள் வந்து சூழ்ந்து கொள்கின்றன.

ஒரு பேச்சு வெற்றிகரமாய் அமைய சில அடிப்படை விஷயங்களை நாம் கவனத்தில் கொண்டாலே போதும்.

பேச வேண்டுமெனும் ஆர்வமும், சுவாரசியமும் மனதில் இல்லையெனில் பேசாதீர்கள். மனதின் வார்த்தையையே உதடு பேசும். உற்சாகமாய் பேசுங்கள். உங்கள் பேச்சிலுள்ள உற்சாகம் அடுத்த நபரையும் தொற்றிக் கொள்ளும்போது ஓர் உரையாடல் அழகாகி விடுகிறது.

பேச்சில் உண்மை உலவ வேண்டியது அடிப்படை விஷயம். சொல்லப்படாத உண்மையும், சொல்லப்படும் பொய்யும் பலவேளைகளில் ஒரே பணியைச் செய்து விடுகின்றன. எதையாவது பேசவேண்டுமே என பொய்யான விஷயங்களையோ, இட்டுக் கட்டிய, ஜோடித்த சமாச்சாரங்களையோ அவிழ்த்து விடவே விடாதீர்கள். உங்கள் நம்பகத் தன்மையை ஒருமுறை இழந்து விட்டால் பின் அதை மீண்டெடுப்பது குதிரைக் கொம்பு என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

எப்படிப் பேசவேண்டும் என்பது பேச்சின் அடிநாதம். எந்த ஒரு சுவாரசியமான விஷயத்தையும் போரடிக்கும் விதமாகவும் சொல்லலாம். எந்த ஒரு போரடிக்கும் சமாச்சாரத்தையும் சுவாரசியமாகவும் சொல்லலாம். சொல்ல வேண்டிய விஷயத்தை எப்படிச் சொல்வது என்பது ஒரு கலை. சொல்ல வரும் விஷயத்தை நிறுத்தி நிதானமாய் பேசுவதும், எல்லோருக்கும் கேட்கும் விதமாக தெளிவாக சத்தமாகப் பேசுவதும் நல்ல உரையாடலுக்கான பால பாடங்கள்.

பேச்சை விஷயத்துக்குத் தக்கபடி உணர்வு கலந்து பேசவேண்டியது இன்னொரு விஷயம். தெளிவான பேச்சில் உணர்வு கலக்கும் போது அது வலிமையாகிறது. அத்துடன் கூடவே உங்கள் உடல்மொழியும் இணையும் போது அது அற்புதமான உரையாடலாய் அமைந்து விடுகிறது.

சரியான உடல்மொழி, ஒரு உரையாடலை எப்போதுமே மிகவும் `பவர்புல்' ஆக்கும். நேரடியான உரையாடலுக்கும், தொலைபேசி உரையாடலுக்கும் இடையே இருக்கும் மிகப்பெரிய வித்தியாசமே இந்த உடல்மொழி தான். ஒரு சின்னப் புன்னகை, ஒரு கண்சிமிட்டல் கூட ஒரு உரையாடலின் தன்மையை தலைகீழாய்ப் புரட்டிப் போடும்! எனவே உடல் மொழியில் கவனம் செலுத்துங்கள்.

பேசும்போது கண்களைப் பார்த்துப் பேசுவது உங்கள் தன்னம்பிக்கையை வெளிப்படுத்தும். கண்களைப் பார்த்துப் பேசும்போது எதிர் நபரின் கவனிப்பு இரண்டு மடங்கு அதிகரிக்கும். உங்களுடைய உரையாடலின் சாரம்சத்தை நீங்கள் மிகத் தெளிவாக உங்கள் பார்வையின் இயல்பின் மூலமாய் வெளிப்படுத்தவும் முடியும்.

'நான் பேசுவதுதான் சரி, மற்றவர்கள் பேசுவதெல்லாம் தவறு' என நிறுவ முயன்றீர்களென்றால் எந்த உரையாடலும் தோற்று விடும். ஆரோக்கியமான உரையாடலுக்கு முக்கியத் தேவை 'செவிமடுப்பது'. பிறருடைய கருத்துகளைக் கேட்பதும், அவற்றில் சரியானவற்றை ஈகோ இன்றி ஏற்றுக் கொள்வதும் சிறந்த உரையாடலுக்கான அம்சங்கள்.

பேசும் போது நீங்கள் மட்டுமே பேசிக்கொண்டிருக்க வேண்டுமென நினைப்பதும், யாராவது சுவாரசியமாய் ஒரு விஷயத்தைப் பேசும்போது நடுவிலேயே கட் பண்ணி சொந்தக் கதையைப் பேசுவதும் தப்பு. அது அவரை அவமானப்படுத்தும் செயல் என்பதை மனதில் எழுதுங்கள்.

பழம் பெருமை பேசிக் கொண்டிருப்பவர்கள் பெரும்பாலும் எரிச்சல் பார்ட்டிகளே. 'அப்பல்லாம்..', 'நான் அங்கே இருந்தப்போ...' என இழுக்கும் மக்கள் உரையாடலை அழுக்காக்கி விடுவதுண்டு. பேசும்போது கடந்தகால விஷயங்களைச் சேர்ப்பது தப்பில்லை. ஆனால் அது சமையலில் கலக்கும் உப்பு போல இருப்பதே சிறப்பானது. மற்றபடி நிகழ்காலத்தில் நின்று பேசுவதே நல்லது!

பேச்சில் சுவாரசியம் இருக்க வேண்டுமென்றால் உங்கள் வாழ்க்கையும் சுவாரசியமாய் இருக்க வேண்டியது அவசியம். வாழ்க்கையை சுவாரசியமே இல்லாமல் அணுகுபவர்களால் தங்கள் பேச்சை மட்டும் சுவாரசியமாய் அமைத்துக் கொள்வது கடினம். பாசிடிவ் சிந்தனையும், உற்சாகமும் மிளிரும் பேச்சுகள் ரசனைக்குரியவை!

உங்கள் பேச்சில் தன்னம்பிக்கை மிளிர வேண்டியது வெற்றிக்குத் தேவை. அதற்கு நீங்கள் உங்கள் தகுதிகளை வளர்த்துக் கொள்ளுங்கள். நீங்கள் எதைப் பற்றிப் பேசுகிறீர்களோ, அதில் உங்களுக்கு அறிவோ, அனுபவமோ, திறமையோ இருக்கும் போது உரையாடல் வெற்றியடையும். தன்னம்பிக்கையான பேச்சும் அப்போதுதான் உருவாகும்.

கொஞ்சம் நகைச்சுவை உணர்வு உங்கள் பேச்சில் இருந்தால் நீங்கள் ரொம்பவே வரவேற்கப்படுவீர்கள். சுவாரசியமான மனிதர்கள் நகைச்சுவை உணர்வுடன் இருப்பார்கள். நகைச்சுவையை ரசிப்பார்கள். பேச்சில் நகைச்சுவை உணர்வு இருந்தால் குடும்ப வாழ்க்கை ஆரோக்கியமாய் இருக்கும், நட்பு வட்டாரம் சிறப்பாய் இருக்கும் என்பது ஆய்வுகள் சொல்லும் சேதி!

குட்டிக் குட்டி வாக்கியங்களால் பெரிய பெரிய விஷயங்களைச் சொல்வது உரையாடலில் இருக்க வேண்டிய வசீகர அம்சம். நீண்ட வாக்கியங்களைப் பேச ஆரம்பித்தால் முடிவு வரும் போது துவக்கம் தொலைந்து போய்விடக் கூடும். சின்னச் சின்ன வாக்கியங்களே கேட்பவர்களுக்கு எளிதானது என்பதை கவனத்தில் கொள்ளுங்கள்.

ஒரு விஷயத்தை நாம் சொல்லும் போது அடுத்தவருக்கு ரசிக்குமா? என்பதை பிறருடைய மனநிலையில் நின்று பார்ப்பது ஓர் உயரிய வழி. உங்கள் உரையாடலை தரமானதாகவும், உயர்வானதாகவும் மாற்றும் நல்ல வழி அது.

எதையும் நீங்களாகவே யூகித்துக் கொண்டு பேசாதீர்கள். புரியாதவற்றைக் கேட்டுத் தெளிவுபடுத்திக் கொள்வது முக்கியம். உங்களுக்குப் பிடித்தமான வகையில் எதையும் அர்த்தம் புரிந்து கொண்டு பேசாதீர்கள்.

அதேபோல நீங்கள் சொன்ன விஷயம் அடுத்த நபருக்குப் புரிந்ததா என்பதையும் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கு எளிது என தோன்றும் விஷயங்கள் இன்னொருவருக்குப் புரிந்து கொள்ளக் கடினமாய் இருக்கலாம் என்பதை மனதில் கொள்ளுங்கள்.

எப்போதுமே நிலை தடுமாறிப் பேசுவதோ, கத்துவதோ, எரிச்சலைக் காட்டுவதோ ஒரு நல்ல உரையாடலை உடைக்கும் விஷயங்கள். அத்தகைய உரையாடல்கள் உங்கள் வெற்றியின் கதவுகளை இறுகச் சாத்திப் பூட்டிவிடும். எனவே எச்சரிக்கை தேவை.

அடுத்தவருடைய பிழையைக் கண்ணியமாய்க் கோடிட்டுக் காட்டுவதில் தவறில்லை. ஆனால் அதையே பேசி அடுத்த நபரைச் சின்னதாக்கும் முயற்சி கூடவே கூடாது. அது உறவுகளையே பலவீனப்படுத்தும்.

அடுத்தவர்களைக் காயப்படுத்தும் எந்த உரையாடலுமே தோல்விதான். அது குடும்ப உறவுகள் சார்ந்ததானாலும் சரி, அலுவலக உரையாடலானாலும் சரி. பிறரை மதிப்பதும், அவர்களுடைய உணர்வுகளை மதிப்பதும் நமக்கு இருக்க வேண்டிய அடிப்படை மனித குணங்கள் என்பதை மறக்க வேண்டாம்.

ஓர் உரையாடலுக்கு சிறப்பான தயாரிப்பு இருக்க வேண்டியது அவசியம். யாரிடம் பேசப் போகிறீர்களோ அவர்களுக்குப் பிடித்தமான விஷயங்களைத் தெரிந்து வைத்திருப்பதும், அது சம்பந்தமான உரையாடலை ஆர்வமுடன் அணுகுவதும் உரையாடலை அர்த்தமுள்ளதாக்கும்.

யாராவது நல்ல கருத்தைச் சொன்னால் பாராட்டத் தயங்காதீர்கள். சரியான நேரத்தில் வழங்கப்படும் ஒரு பாராட்டு கூட சிறப்பானதொரு உரையாடலின் அம்சமே. குறிப்பாக அவர்கள் சொல்லும் விஷயங்களில் சிறப்பான ஒரு விஷயத்தைக் கோடிட்டுப் பாராட்டுதல் வெகு சிறப்பு.

ஒன்றை நினைவில் கொள்ளுங்கள். உரையாடலின் வெற்றி என்பது நீங்கள் சொல்ல வந்த விஷயத்தை, சொல்ல வேண்டிய விதத்தில் சொல்லி விட்டீர்களா? அது அடுத்த நபரைச் சென்று சேர்ந்ததா என்பது மட்டும்தான். அதை அடுத்த நபர் ஏற்றுக் கொள்வதும், ஏற்றுக் கொள்ளாததும் அவருடைய ரசனையையோ, தேவையையோ பொறுத்தது. எனவே அடுத்தவர் ஒத்துக் கொண்டால்தான் உங்கள் உரையாடல் வெற்றி எனும் தப்பான அபிப்பிராயத்திலிருந்து வெளியே வாருங்கள்.

மனதின் நாவால் பேசுங்கள்!
வெற்றித் திலகம் பூசுங்கள்!

சேவியர்

Friday, December 9, 2011

கவிதைச்சரம்

ஆறு ஆறாய் இருந்ததில்லை

ழு வயதில்
தத்தனேரி சுடுகாட்டில்
அம்மாச்சியை எரித்துவிட்டுத்
திரும்பும்போது
கறுப்பாய், பம்புசெட் வழி
அறிமுகமானது ஆறு.

மதுரைக்குச் சாமான்கள் வாங்க
நெல்பேட்டைப் பட்டறைகளின்
இரும்புச் சத்தம்
அதிரக் கரையிலிருந்து வரவேற்க
ஆழ்வார்புரம் வழி
ஒபூலா படித்துறை ஏறுவாள்
தங்கபாப்பு அத்தை.

ஒரு வாரம் காய்ச்சலில் கிடந்தார்கள்
மல்லிகா சித்தியும் பிரபா சித்தியும்
கல்பனா தியேட்டருக்கு
குறுக்கு வழியில் போவோமென
கால் வழுக்கி

நல்ல தண்ணீர் ஊத்துகுழியில்
விழுந்து.

மடப்புரத்துக்கு
சாமி கும்பிடப் போனபோது
ஆற்று மணலின்
சூடு பொறுக்காமல்
அழுத என்னைத்
தூக்கிக்கொண்டு ஓடியவள்
சுந்தரவல்லி பெரியம்மா.

சின்ன அம்மாச்சி மகன்
நாகரத்தினம் செத்துக்கிடந்தது
நடுத்திட்டு லிங்கத்தின் கீழே.

எட்டாவது பி செக்ஷன் சூரிய நாராயணன்
சலவைத் துறையில்
மண்ணெண்ணெய் பாட்டிலை
தேடித் தேடி உடைப்பான்.

ராமேஸ்வரத்தில் பிடிபட்டவர்களை
ரகசியமாக இங்குவைத்தே எரித்தார்கள்.
அப்பாவைத் தகனம் செய்துவிட்டு
சத்குரு சங்கீதக் கல்லூரிக்கும்
டாஸ்மாக்குக்கும் இடையிலிருக்கும்
மாநகராட்சிக் குளியலறையில்
முடித்துக்கொண்டோம் காரியங்களை.

எக்காலத்திலும் எவருக்கும்
ஆறு ஆறாக இல்லை
தனக்கும்!

சாம்ராஜ்


****************************

பச்சை நிறத் துரோகம்

கிளிக்குஞ்சு
மரப்பொந்திலிருந்து எடுத்துவரப்படுகிறது
குழந்தை
வீட்டிலிருந்து கூட்டிவரப்படுகிறது

கிளிக்குஞ்சு கூண்டில் அடைக்கப்படுகிறது
குழந்தை அழத் துவங்குகிறது

பழம் கொடுக்கப்படுகிறது கிளிக்கு
அழுகையை நிறுத்திவிடுகிறது குழந்தை

கிளி பழத்துக்கு அடிமைப்படுகிறது
குழந்தை பாடல்களைக் கற்றுக்கொள்கிறது

சீட்டுக்களைக் கலைத்து
நெல்மணியைப் பெற்றுக்கொள்கிறது கிளி
புத்தகங்களை அடுக்கி
பாராட்டுப் பெறுகிறது குழந்தை

தனியாகப் பள்ளி செல்லப்
பழகிவிட்டது குழந்தை
கவனமாக வெட்டிவிடப்படுகின்றன
கிளியின் சிறகுகள்

வெளிச்சமாயிருப்பதாகச்
சொல்லப்படுகிறது
குழந்தையின் எதிர்காலம்
நல்ல காலம் பிறக்குமென
எழுதப்பட்டிருக்கிறது கிளிச் சீட்டில் ! 

இளையநிலா ஜான்சுந்தர்

****************************

நிராகரிப்பின் சுவை

ரே ஒரு வார்த்தையிலிருந்தே
துவங்குகிறது
நிராகரிப்பின் வேதனை.

அதன் சுவை
கசப்பென்று சொல்வதுகூட
ஓர் ஒப்பீட்டுகாகத்தான்.
அதை உணர்வது
நாவுகள் மட்டுமல்ல என்பது
மேலும் வேதனை தரக்கூடியது.

எல்லையைத்
தாண்டிகொண்டிருக்கும் ஏதிலி
காதலியின் திருமண அழைப்பிதழை
அஞ்சலில் பெற்றவன்
மேல்முறையீடு
கிடைக்கப் பெறாத குற்றவாளி
திருமண விருந்திலிருந்து
வெளியேற்றப்படுபவன்
நாளிதழில் தன் தேர்வு எண்ணைக்
காணப் பெறாதவன் என
நிராகரிப்பின் முகவரிகள் நீள்கின்றன.

நிராகரிப்புக்கு உள்ளானோர்
நீட்டும் சுட்டுவிரலின் முன்
குற்றவாளியாக
அடையாளம் காணப்படுகின்றன
அன்னை மார்பு முதல்
அணு மின் உலை வரை.

மதச் சொற்பொழிவில்
தவறாது இடம் பிடிக்கும்
நரகம்குறித்த சொல்லாடல்களைப்
புன்னகையுடனே
எதிர்கொள்கின்றனர்
நிராகரிப்பின் சுவை உணர்ந்தோர்.

மானசீகன் 
 

****************************

எதிர்வினை

முதல் தளத்திலிருந்த
என் வீட்டுக்கு ஏறினேன்
என் கால்களுக்குக் கீழே
இறங்கிச் சென்றன
படிக்கட்டுகள்.

நா.அருள்ஜோதியன் 
 
 

Monday, December 5, 2011

உடலைப் பேணினால், மனமும் வலுவாகும்!

'நமது உடலை ஆரோக்கியமாய் வைத்திருக்க வேண்டியது நமது முதன்மையான வேலை. இல்லையேல் நமது மனம் வலுவாகவும், தெளிவாகவும் இருக்காது' என்கிறார் புத்தர். உடலும் மனமும் எதிரெதிர் துருவங்களல்ல, ஒன்றின் ஆரோக்கியமும், பலவீனமும் அடுத்ததைப் பாதிக்கும் என்பதே புத்தர் சொல்லும் அறிவியல் உண்மையாகும்.

உலக அளவில் நடத்தப்படும் ஆய்வுகளும், இந்திய அளவில் நடத்தப்படும் ஆய்வுகளும் அச்சத்துடன் தெரிவிக்கும் விஷயம் `இன்றைய இளம் தலைமுறையினர் ஆரோக்கியமில்லாமல் இருக்கிறார்கள்' என்பதுதான். அதற்குக் காரணம் இளம் வயதினரின் ஏனோதானோ மனநிலை என்று சொல்வதில் தப்பில்லை என நினைக்கிறேன். 'ஒபிசிடி' எனப்படும் அதீத உடல் பருமன் பிரச்சினை இன்று பரவலாய் எல்லா இடங்களிலும் தலை தூக்க ஆரம்பித்திருக்கிறது.

பீட்சா, பர்கர், ஃபாஸ்ட் புட் போன்ற ஆரோக்கியமற்ற உணவுப் பழக்கத்தை பலரும் ஆர்வத்துடன் அரவணைத்துக் கொள்கிறார்கள். ஊடகங்கள் கூவி விற்கும், சிப்ஸ், குளிர்பானங்கள் போன்றவையும் அவற்றுடன் சேர்ந்து கொள்ள... அதீத உடல் பருமன் பிரச்சினை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டு விடுகிறது.

'டெய்லி நினைப்பேன், ஆனா உடற்பயிற்சி செய்ய நேரமே கிடைக்கிறதில்லை' என புலம்பும் பலரையும் சந்தித்துக் கொண்டேதான் இருக்கிறோம். அவசர உலகில் நமக்கு எதற்குமே நேரமில்லை. அந்தப் பட்டியலின் கடைசி யில்தான் உடற்பயிற்சி எப்போதும் வந்து தொற்றிக் கொள்கிறது.

உண்மையில் உடற்பயிற்சி நமது பட்டியலின் கடைசி இடத்துக்கானதுதானா?

'நமக்கு நோய் ஏதும் வந்ததில்லை என்பதற்காக நாம் ஆரோக்கியமாய் இருக்கிறோம் என்றும் அர்த்தமில்லை' என்பதை எப்போதும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

எதிர்காலத்துக்காக நாம் பென்ஷன் பிளான், இன்சூரன்ஸ் பாலிசி, நீண்ட கால சேமிப்பு அது இது என ஏகப்பட்ட விஷயங்களில் கவனம் செலுத்துகிறோம். உண்மையில் நாம் கவனம் செலுத்த வேண்டிய முக்கியமான சேமிப்பு உடல் ஆரோக்கியம்தான். இளமையில் ஆரோக்கியமாய் இருந்தால் முதுமையில் நல்ல நினைவு சக்தியுடன் வாழலாம் என்கிறது மருத்துவம்.

இன்றைய இளைஞர்கள் முன்னால் பல லட்சியங்கள் அணிவகுத்து நிற்கின்றன. போட்டி மிகுந்த உலகில் எப்படியேனும் முன்னுக்கு வரவேண்டும் எனும் ஆர்வமும், கட்டாயமும் அவர்களுக்கு உண்டு. வேலை கிடைக்கும் வரை புத்தகப் பூச்சிகளாகவும், வேலை கிடைத்தபின் இரவிலும் வேலை செய்யும் ஆந்தைகளாகவும் இருக்க வேண்டிய சூழல் அவர்களுக்கு.

இதனாலேயே உடற்பயிற்சி எண்ணத்தைக் கட்டிப் பரணில் போட்டுவிடுகின்றனர்.

ஆனால் ஆராய்ச்சிகள் என்ன சொல்கின்றன தெரியுமா?

சீரான உடற்பயிற்சி செய்பவர்களுக்குதான் மூளை சுறுசுறுப்பாக இருக்குமாம். மூளையில் புதிய செல்கள் உருவாக உடற்பயிற்சி தூண்டுதலாய் இருக்கும். இதனால் நினைவாற்றல், படிப்பு, முடிவெடுக்கும் திறன் என பல விஷயங்களிலும் அதிக திறமை இருக்கும் என்கின்றனர்.

குறிப்பாக தைவானிலுள்ள தேசிய செங் குங் மருத்துவக் கல்லூரி இதை விரிவான ஒரு ஆய்வு மூலம் சமீபத்தில் உறுதி செய்திருக்கிறது.

'ஆரோக்கியமான உடல் என்பது மனம் தங்கும் மாளிகை. பலவீனமான உடல் என்பது மனம் அடைபடும் சிறை' என்கிறார் பிரான்சிஸ் பேகான்.

நமது உற்சாகமான மனதுக்கு ஆரோக்கியமான உடல் உறுதுணையாய் இருக்கிறது. உடலில் உயிர்வளி அதிகமாய் உலவவும், சீரான ரத்த ஓட்டம் இருக்கவும் உடற்பயிற்சி உதவுகிறது என்பது நமக்குத் தெரிந்ததே. அதெல்லாம் நமது மனதுக்கும் ரொம்பவே நல்லது என்பதுதான் சிறப்பாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டிய விஷயம்.

மருத்துவ மொழியில் சொல்ல வேண்டுமெனில், உடற்பயிற்சியின் போது உடலின் என்டோர்பின்கள் அதிகமாகச் சுரக்கின்றன. என்டோர்பின்கள் நமக்கு அமைதியையும், ஆனந்தத்தையும் தரும் வல்லமை கொண்டவை. நீங்கள் உடற்பயிற்சி செய்து முடித்ததும் உங்களுடைய மன இறுக்கம், கோபம், சோகம் எல்லாம் காணாமல் போவதன் காரணம் இதுதான்.

உடலை ஆரோக்கியமாக வைத்திருப்பது, உங்களுடைய ஆயுள் காலத்தை நீட்டிக்கவும் உதவுகிறது. சுவீடனிலுள்ள ஒஸ்ட்ரா பல்கலைக்கழக இருபதாண்டு ஆய்வு இதை தெரிவித்திருந்தது. திடீரென நோய் வந்தோ, மாரடைப்பு வந்தோ பொசுக்கென போய்விடாமல் இருக்க சீரான உடற்பயிற்சி உதவுகிறது.

பலரும் உடல் ஆரோக்கியத்திற்கும், மனதுக்கும் தொடர்பு இல்லை என நினைக்கிறார்கள். அது ரொம்பத் தப்பான அபிப்பிராயம். உடலின் ஆரோக்கியமே மனதின் ஆரோக்கியத்தையும் பாதுகாக்கிறது. அதேபோல மனம் உற்சாகமாய் இருக்கும் போது உடலும் ஆரோக்கியமாய் நடைபோடுகிறது.

எனவே உடலைப் பராமரிக்க வேண்டியது அதி முக்கியமானதாகிப் போகிறது. மன அழுத்தத்தையும் ஆரோக்கியமான உடல் விரட்டி அடிக்கிறது! இதை பல்வேறு ஆராய்ச்சிகள் உறுதி செய்திருக்கின்றன.

குறிப்பாக அமெரிக்காவின் தர்ஹம் பல்கலைக்கழகம் இது குறித்து சிறப்பான சில ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொண்டது. அதில் உடல் ஆரோக்கியம் மன அழுத்தத்தை எதிர்க்கிறது எனும் அழுத்தமான முடிவு கிடைத்தது. மன அழுத்தம் பல்வேறு நோய்களையும் தன்னோடு இழுத்து வரும்.

அழுத்தமற்ற மனம் இருந்தால் நோயற்ற உடல் சாத்தியமாகிறது. அது நமது இலக்கை நோக்கிப் பயணிக்கும் உத்வேகத்தையும், வலிமையையும் நமக்குத் தருகிறது. அதனால் தான் `சேமிக்க வேண்டியது பொன்னையோ வெள்ளியையோ அல்ல. உடல் ஆரோக்கியத்தையே' என்றார் மகாத்மா காந்தி.

உடல் ஆரோக்கியத்தைப் பராமரிக்க மருத்துவம் சில எளிய வழிகளை மருத்துவக் காரணங்களோடு சொல்கிறது. முதலாவது, சரியான உணவுகளைச் சாப்பிடுவது. நாவின் சுவைக்கு மட்டுமே முக்கியத்துவம் கொடுத்து சகட்டு மேனிக்கு எதையாவது உள்ளே தள்ளினால், நடுவயதுக்குப் பின் ஆரோக்கியம் படு பலவீனமாகிவிடும்.

இளமைக் காலத்திலேயே காய்கறிகள், பழங்கள், தானியங்கள் என சரியான உணவுகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும். 80 சதவீதம் ஆரோக்கியமான உணவு 20 சதவீதம் குறைந்த ஆரோக்கிய உணவு எனும் 80-20 பாலிசியைக் கடைபிடிக்க மருத்துவம் அறிவுறுத்துகிறது.

'நான் பிரேக் ஃபாஸ்டே சாப்பிடறதில்லை, அதுக்கெல்லாம் ஏது நேரம்' என சலித்துக் கொள்பவர்களுக்கும் மருத்துவர்கள் எச்சரிக்கை விடுகிறார்கள். காலை உணவு சாப்பிடாமல் ஓடுபவர்கள் உடலில் அதிக கொழுப்பு சேரும் என்கின்றனர் அவர்கள்.

மிக எளிதாக கிடைக்கும் விஷயங்களை நாம் பொருட்படுத்துவதில்லை என்பது துயரமான உண்மை. அதில் மிக மிக முக்கியமானது தண்ணீர். நமது உடல் 60 சதவீதம் தண்ணீரால் ஆனது. நமது உடலின் சீரான ஆரோக்கியத்துக்கும், இயக்கத்துக்கும் தண்ணீர் மிக மிக முக்கியம். இருபது கிலோ உடல் எடைக்கு ஒரு லிட்டர் எனுமளவில் தினமும் தண்ணீர் குடிப்பது ரொம்ப நல்லது என்கிறது மருத்துவம்.

இன்றைய இளைஞர்கள் கவனக்குறைவாக விட்டு விடும் இன்னொரு விஷயம் `தூக்கம்'.

இரவில் வெகுநேரம் விழித்திருப்பதும், மிக தாமதமாகத் தூங்குவதும் உடல்நலத்தின் மிகப்பெரிய எதிரிகள். மறு நாள் முழுவதும் சோர்வாகவும், உற்சாகமின்றியும் உடல் தடுமாறும். மூளைக்குக் கிடைக்க வேண்டிய ஓய்வும், உயிர் வழியும் கிடைக்காமல் மூளை உற்சாகமிழக்கும். எனவே தூக்கம் என்பது முக்கியமான ஒரு வேலையே எனும் சிந்தனையில் அணுகுங்கள்.

புகை, மது போன்ற பழக்கங்களை முற்றிலுமாக விட்டு விட வேண்டியது ரொம்ப முக்கியம் என்பதை நான் சொல்லத்தேவையில்லை. புகை பிடித்தலினால் வரும் நோய்களையும், உடல் பலவீனங்களையும் பற்றிப் பேச ஆரம்பித்தால் பேசிக்கொண்டே இருக்கலாம். அது குறித்த ஆய்வுகள் பல நூறு வந்திருக்கின்றன.

புகையை விட்டு விட்டாலே உடலின் ஆரோக்கியம் சீரான முன்னேற்றத்தை அடையும் என்பது சர்வ நிச்சயம். `மனிதனுடைய நோய் அவனுடைய தனிப்பட்ட சொத்து' என்கிறார் அலொன்சோ கிளார்க். ஒருவருடைய நோயை இன்னொருவர் சுமக்க முடியாது என்பதே அவர் சொல்லும் செய்தி.

ஆரோக்கியமற்ற வாழ்க்கை முறை நமது உடலின் ஆக்சிஜன் அளவைக் குறைத்து விடும். நமது மூச்சுக்காற்றிலுள்ள ஆக்சிஜனில் 80 சதவீதம் நமது மூளைக்குச் செல்கிறது. நாம் எவ்வளவு சுத்தமான, தூய்மையான காற்றை உள்ளிழுக்கிறோமோ அதில் 80 சதவீதம் பிராண வாயுவை மூளை தனக்காய்ப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறது.

அதனால் தான் மூச்சுப் பயிற்சி, யோகா போன்றவற்றை அனுபவசாலிகள் முன்மொழிகிறார்கள். எதுவும் தெரியாவிட்டாலும் கூட மூச்சை அடிக்கடி ஆழமாய், மெதுவாய் உள்ளிழுத்து வெளிவிடுவதே கூட உங்கள் மூளையை சுறுசுறுப்பாய் வைத்திருக்க உதவும்.

முக்கியமாக, உங்கள் மனதை இலகுவாக வைத்திருங்கள். மன்னிக்கும் மனப்பான்மையைக் கொண்டிருங்கள். கோபம், எரிச்சல், பொறாமை, குறை சொல்லிக் கொண்டே இருப்பது போன்றவையெல்லாம் நமக்கெதற்கு. வாழ்க்கை அழகானது. அதை ஆனந்தமாய் எதிர்கொள்ளுங்கள்.

ஆரோக்கியமான உடல் தன்னம்பிக்கையின் அச்சாணி! நமக்கும் நம் உடலுக்கும் இடையேயான பந்தத்தைச் சொல்வது தான் உடல்நலம். அந்த பந்தம் நீண்டகால பந்தமாய் நிலைக்கட்டும்.

இளமையைப் பேணுவோம், வளமையைக் காணுவோம்!

Saturday, November 26, 2011

பிளேட்டானிக் லவ்

டைட்டானிக் லவ்வை பற்றி தெரிந்த நமக்கு 'பிளேட்டானிக் லவ்' பற்றி தெரியாது. ஒருவர் மற்றொருவர் மீது நட்பு கொள்ள எவ்வளவோ காரணம் இருக்கும். அந்த நட்பில் இணக்கவர்ச்சியோ, உடல் கவர்ச்சியோ இல்லாமல் அன்பு, பாசம், நட்பு, மரியாதை கூடிக் கொண்டே இருந்தால் அந்த நட்புக்கு தான் பிளேட்டானிக் லவ்  என்று பெயர்.

இதை காமமும் காதலும் இல்லாத அதற்கு இணையான நட்பு என்று சொல்லலாம். கிரேக்க மேதை சாக்ரடீசுக்கும் அவரது மாணவர் அல்ஸபையடீசுக்கும் அப்படி ஒரு ஈர்ப்பு. இருவரும் ஒரே அலைவரிசையில் யோசித்தார்கள். அந்த காலகட்டத்தில் அவர்களை ஓரினச் சேர்கையாளர்கள் என்று கூட கூறினார்கள். 'ஆனால் அது அப்படி இல்லை. அது காதலை விட புனிதமானது' என்று சாக்ரடீசின் இன்னொரு மாணவர், மக்களுக்கு விளக்கினார். அன்று முதல் அது பிளேட்டானிக் லவ் என்றானது.

அவர்களைப் போல நட்புக்கு நடுவே கொள்கை குறுக்கே வராது என்று நிருபித்தவர்கள் அன்னை தெரசாவும், ஜோதிபாசுவும் தான். அன்னை தெரசாவின் சேவைகளுக்கு மறைமுகமாக உதவி செய்தார் ஜோதிபாசு. அன்னைக்கு உடல்நலம் பாதிக்கப்பட்ட போது, தினமும் வந்து விசாரிப்பார். ஜோதிபாசுவுக்கு உடல் நலம் பாதித்த சமயம் எல்லாம் அவரது வீட்டுக்கு வந்து பிராத்தனைகள் செய்வார் தெரசா. அந்த சமயங்களில் ஜோதிபாசு தனது கடவுள் மறுப்பைக் காட்டிக் கொள்ள மாட்டார். அதிகம் வெளி உலகுக்கு தெரியாத உன்னதமான நட்பு இவர்களுடையது.

இ-மெயில், பேஸ்புக், ட்விட்டர் என டெக்னாலஜி வளர்ச்சியில் வழக்கொழிந்து போன அற்புதங்களில் ஒன்று பேனா நண்பர்கள். சுவீடனை சேர்ந்த ஒரு குடும்பத்தினர் தான் பேனா நண்பர்கள் ஐடியாவுக்கு சொந்தகாரர்கள். 1962 -ல் சியாட்டில் நகரில் நடந்த உலகத் தொழில் சந்தையில் சர்வதேச பேனா நண்பர்கள் சங்கம் அமைக்கப்பட்டது. பேனா நண்பர்களை பார்க்கப் பேனா நிறுவனம் ஊக்குவித்தது. இதை பின்பற்றி மற்ற நாடுகளிலும் பேனா நண்பர்கள் எழுதித் தள்ளினர். கண்டம் விட்டு கண்டம் கடிதங்களை பறந்து நட்பு வளர்ந்தது. அதெல்லாம் ஒரு காலம்.

'நீ இங்கு நலமே, நான் அங்கு நலமா'  
 

Thursday, November 24, 2011

ஒயினின் தனி ரசனை

ஒயின் ஒன்றுதான் உலகின் பெரும்பாலான மதங்களால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரே மது பானம். ஆப்பிள், ஸ்ட்ராபெர்ரி, க்ரான், பெர்ரி போன்றவற்றின் பல ரசங்களை நொதிக்க வைத்து ஒயின் தயாரிக்கப்பட்டாலும் திராட்சையில் இருந்து தாயரிக்கப்படும் ஒயினுக்குத் தான் மவுசு அதிகம்.

கி.மு. 6 ஆயிரம் ஆண்டில் ஈரான், ஜார்ஜியா பகுதிகளில் ஒயின் தாயாரிப்பு தொடங்கியது. திராட்சைக் கொடி என்பதற்கு லத்தீன் மொழியில் 'கிரேப் லைன்' என்று பெயர். அதில் இருந்துதான் ஒயின் என்ற பெயரும் வந்தது.

ஏகப்பட்ட திராட்சை வகைகள் இருந்தாலும் 'விடிஸ் வினிபெரா' என்ற ஒரே ஒரு இனத்தின் திராட்சை மட்டும்தான் ஒயின் தயாரிப்புக்கு பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதிலிருந்து வெவ்வேறு வகை தயாரிப்பு முறைகள் மூலம் 4 ஆயிரம் சுவைகளில் ஒயின் தயாரிக்க முடியும்.

ரெட் ஒயின், ஒயிட் ஒயின், ரோஸ் ஒயின் என நிறங்களின் அடிப்படையில் ஒயின் மூன்றாக பிரிக்கப்படுகிறது. சராசரியாக 10 முதல் 20 வருடங்கள் வரை ஒயினின் சுவை உச்சத்தில் இருக்கும். அதன்பிறகு தன்மை மாறி வினிகராக மாறிவிடும். திராட்சை செடி வளரும் மண்ணில் குறைவான அமிலத்தன்மை இருந்து அதில் கொஞ்சம் ஆல்கஹாலைச் சேர்த்தால் அந்த ஒயின் வருடங்கள் கூட கூட சுவை கூடும்.

1800 களில் வட அமெரிக்காவில் இருந்து ஐரோப்பாவுக்கு கொண்டு வரப்பட்ட ஒரு வகை திராட்சைக் கொடியால் ஐரோப்பிய திராட்சைகள் அழிய ஆரம்பித்தன. ஒயின் தயாரிப்புக்கு அமெரிக்க திராட்சைகளைவிட ஐரோப்பிய திராட்சைகளே உகந்தவை. இதனால் எங்கே நல்ல ஒயினே கிடைக்காமல் போய்விடுமோ என்று பயந்து தாமஸ் முன்சன் என்ற விவசாயி, இரண்டு செடிகளையும் ஒன்று சேர்த்து ஒட்டு திராட்சை செடியை உருவாக்கினார். இதனால்தான் இன்றளவும் ஒயின் தயாரிப்பு பிழைத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

இயேசுநாதர் இறுதி விருந்தில் தனது உடலையும், ரத்ததையும் கொடுத்து பாவிகளை ரட்சிக்க நினைத்தார். அதற்கான அடையாளமாக அப்பத்தை உடலாகவும், திராட்சை ரசத்தை ரத்தமாகவும் பாவித்து, அனைவருக்கும் தன் கையாலேயே பரிமாறி சீடர்களை பின்பற்றச் சொன்னார்.

எனவேதான் ஒயின் ஏசுவின் ரத்தமாக கருதப்படுகிறது. கிருஸ்துவர்களால் புனிதமாக போற்றப்படுகிறது. தேவாலயங்களில் திருப்பலி சமயத்தில் கண்டிப்பாக ஒயின் இடம் பெரும். ஒயின் அருந்துவதை மற்ற ஆல்கஹால் பானங்களுடன் சேர்க்கக் கூடாது. அது ஒரு தனி ரசனை, தனி கலாசாரம் என்கிறார்கள், ஒயின் பிரியர்கள்.  

கூடங்குளம் அணு உலையால் ஆபத்து என்பது மக்களை ஏமாற்றும் வெளிநாட்டுச் சதியே!

 
இந்தியக் கலாச்சார நட்புறவுக் கழகம் தீர்மானம்

கூடங்குளம்
அணு மின் நிலையம் முழுக்க முழுக்க நாட்டின் நலன் கருதி அமைக்கப்பட்ட ஓன்று. .இதனால் மக்களின் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படும் என்கிற வதந்தி மக்களிடையே பதற்றத்தை உருவாக்கி உள்ளது.ஆனால் இது தேவையற்ற அச்சமே. இதற்கு உதாரணமாக ஜப்பானின்  புகுஷிமா அணு உலை விபத்தை சுட்டிக் காட்டுவது தவறாகும். புகுஷிமாவில் கதிர் இயக்க பாதிப்பால் மரணம் ஏற்படவில்லை என்பதை மறைத்து இந்த பொய்ப்பிரச்சாரம் பரப்பப்படுகிறது என்பதை மக்கள் உணரவேண்டும். இந்திய-ரஷிய நட்புறவை முடக்க நினைக்கும் வெளி நாட்டு சக்திகளின் சதிவேலைக்கு சிலர் விலை போயிருக்கின்றனர். அவர்கள்தான் மக்களிடையே அச்ச உணர்வை தீமூட்டி வளர்த்து வருகின்றனர். அணு மின்சக்திக்கு ஆதரவாக பேசும் மிகப் பெரிய அறிவியலாளர்களும், சுற்றுச் சூழல் ஆர்வலர்களும், அறிவுஜீவிகளும், இந்த நாட்டுக்கு எதிரான நிலையை  ஒருபோதும் மேற்கொள்ள மாட்டார்கள் என்பதை மக்கள் உணரவேண்டும். 

அறியாமையாலும் அச்சத்தாலும் திரளும் மக்கள் கூட்டத்தை அரசியல் லாபத்துக்காக ஏமாற்ற நினைக்கும் சில அரசியல்  கட்சிகளும் கூடங்குளம் அணு மின் நிலையத்திற்கு எதிராக விஷமப் பிரச்சாரம் மேற்கொண்டு வருகின்றனர். இது தேசவிரோதச் செயல் என்பதை அவர்கள் உணராதது வருத்தமளிக்கும் செயலாகும்.நாட்டைப் பிளவு படுத்த நினைக்கும் சக்திகளுடன் அறிந்தும் அறியாமலும் இத்தகைய அரசியல் சக்திகள் துணை போவது நாட்டின் எதிர்கால நலனுக்கு ஆபத்தானது என்பதை அவர்கள் உணரட்டும்.

மத்திய மாநில அரசுகளும் மக்களின் அச்சத்தை போக்கும் நடவடிக்கையில் இறங்கி தீவிரமாகச் செயல்பட்டு கூடங்குளம் அணு மின் நிலையம் விரைவில் இயங்க ஏற்பாடுகளைச் செய்யவேண்டும்.

இந்தியக் கலாச்சார நட்புறவுக்கழகம் [இஸ்கப்]  கூடங்குளம் அணு மின் நிலையத்திற்கு ஆதரவாக மாநிலமெங்கும் விழிப்புணர்வுப் பிரச்சாரம் மேற்கொள்வதென முடிவு செய்துள்ளது. கருத்தரங்கங்கள், மனிதச் சங்கிலிகள், அறிக்கை வெளியீடுகள்  ஆகிய நடவடிக்கைகள் மூலம் மக்களின் அச்சத்தை போக்கவும் ,பொய்ப் பிரச்சாரம் செய்யும் விஷமிகளின் சதியை முறியடிக்கவும் இஸ்கப் அமைப்பு திட்டமிட்டு வருகிறது.  

Wednesday, November 23, 2011

சமூக வலைத்தளங்கள்

சமூகம் என்பது நான்கு பேர் கொண்டது என்றார், ஜெயகாந்தன். அதிலும் உற்சாகமான இளைஞர்களை ஒன்று சேர்க்கும் புதிய களமாக உள்ளது தான் சோஷியல் நெட்வொர்கிங் வெப்சைட்டுகள்.

ஆர்குட், பேஸ்புக், டிவிட்டர் என இந்த சமூக வலைத்தளங்கள் தான் நவீன இளைஞர்கள் நட்பு கொள்ளும் இடம். உலகின் ஒருமூலையில் இருந்து இன்னொரு மூளை வரை எப்போதும் யாரையும் உங்கள் நண்பர்களாக மாற்ற முடியும். ஒரே ரசனை உள்ளவர்கள், ஒரே கம்யூனிட்டியாக இணைந்து செயல்பட முடியும். தனிமை என்ற கூட்டுக்குள் இருந்து விடுபட்டு நம் அந்தரங்கங்களை உலகின் பார்வைக்கு கடை விரிக்கும் ஒரு ஊடகமாகவும் இந்த சமூக வலைத்தளங்கள் செயல்படுகின்றன. முகம் தெரியா மனிதர்களுடன் நட்பு என்பதால் இதில் பிரச்சனைகளும் அதிகம்.

சமீபத்தில் 'பேஸ்புக்' வலைதளத்தில் உள்ள தங்கள் போட்டோக்கள் 'மார்பிங்' முறை மாற்றப்பட்டதாக புகார் எழுந்தது. தங்களின் ஒரிஜினல் போட்டோக்களை 'அப்லோட்' செய்து கொண்டாட்டங்களை பகிர்ந்து கொள்ளும் அதேவேளையில் 'மார்பிங்' போன்ற தொழில்நுட்பங்கள் மூலம் பல இன்னல்களுக்கும் நாமே வழிவகுக்கிறோம். நடந்து செல்லும் வழியில் எதிரே வரும் நண்பருக்கு ஒரு புன்னைகையை கூட உதிர்க்காதவர்கள், கடல் கடந்து இருக்கும் குழுக்களோடு 'சாட்' செய்வதை விரும்புகின்றனர்.

 ஸ்கிராப்புகள், டெஸ்டி மோனியல்கள், கம்யூனிட்டிகள் மூலம் நல்ல விஷயங்கள் பகிர்ந்து கொள்ளப்படுகிறதோ இல்லையோ வெட்டி அரட்டைக்கும், வீண் செயல்களுக்கும் அதை அதிகமாக உபயோகிக்கிறோம் என்று குறிப்பிடுகின்றது பாரஸ்டர் ரிசர்ச் தரும் ஆய்வறிக்கை.

இந்த சமூக வலைதளங்களால் உருவாகும் வைரஸ்கள், ஹேக்கிங், நாம் அப்லோட் செய்யும் போட்டோகளுக்கு வரும் சகிக்க முடியாத கமெண்டுகளால் ஏற்படும் மன உளைச்சல், பெர்சனல் விஷயங்களை ஊர்கூடி விவாதிப்பதால் உண்டாகும் அபாயங்கள் என்று ஏகப்பட்ட பிரச்சினைகளின் பட்டியல் நீண்டு கொண்டே போகிறது.

க்ளோபல் வார்மிங், சுற்றுசூழல், ஓசோன் பாதிப்பு போன்ற ஆரோக்கியமான விவாதங்கள், மருத்துவ தகவல்கள் என நல்ல விஷயங்கள் நடக்கின்றன என்றாலும் அதன் சதவீதம் குறைவு. இன்னொரு புறம் சைபர் குற்றங்கள் அதிகரிக்க இவ்வகையான இணையதளங்களும் முக்கிய காரணம் என்று சொல்கிறார்கள்.

'தொழில்நுட்பம்' இருபக்கமும் கூரான கத்தி. சரியாக பயன்படுத்துவது நம் கையில் தான் இருக்கிறது.'     

கவிழ்ப்புப்புரட்சி கற்றுத்தரும் பாடம்

 
பரந்துவிரிந்த ரஷ்ய சாம்ராஜ்யத்தின் சிம்மாசனத்தைப் பிடித்து உலுக்கி, சடசடவென 'ஜார்' முறியக் காரணமானதோட உலகைக்குலுக்கி விழித்தெழச்செய்து, "குடிமக்கள் சொன்னபடி குடிவாழ்வு" எனும் அற்புத சமூகக் கட்டமைப்பை உருவாக்கி, பாரெங்கும் விடுதலைப் போராட்ட இயக்கங்கள் முகிழ்த்தெழ வழிவகுத்து


அரசியல்-சமூக-பொருளாதாரச் சமநீதியைத் தாங்கி நிற்கும் சோஷலிச முகாமை வலிமைபெறச் செய்த அற்புதத்தின் வித்து 1917 நவம்பர் 7ல் நிகழ்ந்தயுகப்புரட்சியெனில், அரும்பாடுபட்டுப் பாட்டாளிவர்க்கமும் அதன் நேச சக்திகளும் உருவாக்கிய சோஷலிஸ்ட் முகாமைத் தகர்த்துத் தரை மட்டமாக்க விஷ வித்துஊன்றப்பட்டதும் அதே ரஷ்ய மண்ணில்தான்!


"சகல அதிகாரங்களும் சோவியத்துகளுக்கே!" எனும் தோழர் லெனின் அவர்களின் தாரக மந்திரத்தைச் சிரமேற்கொண்டு, மக்களுக்குச் சகலஅதிகாரங்களையும் அளிக்கும் வகையில், கரடு தட்டிப்போன, தலைமையிடமிருந்து கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை மீட்டெடுக்கவும், மக்களைசெம்மைப்படுத்தும் மெய்யான சோஷலிச ஜனநாயகத்தை உறுதிப்படுத்தவும், பெரிஸ்த்ரோயகா (மறுகட்டமைப்பு), 'க்ளாஸ்னாஸ்ட்' (வெளிப்படையான அணுகுமுறை) எனும் உத்திகளைத் தீர்க்கமாகச் செயல்படுத்த முற்பட்டவர் சோவியத் ஜனாதிபதியாகவும், கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பொது செயலாளராகவுமிருந்த தோழர் மிகையீல் கொர்பச்சேவ்.
சோவியத் யூனியனையும், கம்யூனிஸ்ட் கட்சியையும் மீட்கின்ற புனிதப்போரை நடத்துவதாகக் கூறிக் கவிழ்ப்புப்புரட்டைச் செய்தனர் மாற்றத்தை விரும்பாத கட்சி மற்றும் அரசு அதிகார வர்க்கத்தினர்.


விளைவு: "பொக்கென ஓர் கணத்தே யாவும் போகத் தொலைத்துவிட்டோம்!" வீழ்ந்தது சோவியத் யூனியன்; சோஷலிச முகாம்.
உலகக் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கம், உலக மக்களின் விடுதலை இயக்கம், நடுநிலை நாடுகளின் இயக்கம் கலகலத்துப்போயின.
முன்னேறிச் செல்வதற்கான வழிதெரியாது விழிபிதுங்கி நிற்கிறது உலகில் பல நாடுகளின் முற்போக்கு இயக்கங்கள்.


இந்த வன்கொடுமை எந்தப் பின்னணியில், யாரால், எப்படி நிகழ்த்தப்பட்டது? மறுகட்டமைப்பு இயக்கத்துக்குத் தலைமையேற்ற தானும் மற்ற தன்தோழர்களும் செய்த தவறுகள் என்ன? ரஷ்யாவுக்கு எதிர்காலம் உண்டா?--இத்தனைக் கேள்விகளுக்கும் விடைதரும் வகையில், 'தி வாஷிங்டன்போஸ்ட்' (The Washington Post) பத்திரிகையின் 21.08.2011 இதழில், "கவிழ்ப்புப் புரட்சி கற்றுத்தரும் பாடம்" (Lessons from the USSR coup attempt) என்ற தலைப்பில் கொர்பச்சேவ் எழுதிய கட்டுரையின் தமிழாக்கம் இங்கே. தமிழில்: விதுரன்.]



ருபது ஆண்டுகளுக்கு முன் இதேபோல [1991 ஆகஸ்ட் மாதத்தின்] கடைசிவாரத்தில்தான் அது நிகழ்ந்தது; ஆம், கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பொலிட்பீரோ உறுப்பினர்களையும் சோவியத் அரசின் அதிகாரிகளையும்கொண்ட குழு ஒன்று கவிழ்ப்புப் புரட்சியை நடத்த முயன்ற சம்பவத்தைத்தான் நான் குறிப்பிடுகிறேன்."அவசரநிலைக்கான கமிட்டி" என்னும் சட்டவிரோத அமைப்பை அவர்கள் ஏற்படுத்தினார்கள்; சோவியத் குடியரசின் தலைவரைத் தனிமைப்படுத்தி, பதவிப் பொறுப்பிலிருந்து நீக்கவும் செய்தார்கள். 


சோவியத் யூனியனில் சீர்திருத்தங்களைக் கொண்டுவருவதற்கான எமது முயற்சிகளின் இறுதிக்கட்டத்தில் நடந்த உக்கிரமான அரசியல் போராட்டத்தின் விளைவுதான் அந்த ஆகஸ்ட் மாத சம்பவங்கள் மறுகட்டமைப்பு (perestroika) நடைபெற்ற ஆண்டுகளில் மிகப்பெரிய மாற்றங்கள் எமது நாட்டில் நிகழ்ந்தன. வெளிப்படையான அணுகுமுறை (glasnost) யை; சுதந்திரமான, வேட்பாளர்கள் களம்காண்கிற தேர்தல்களை; சந்தைப் பொருளாதாரத்துக்கு மாறிச்செல்வதற்கான தொடக்கத்தை மக்கள் ஆதரித்தார்கள். ஆனால், இத்தகு மாற்றங்களால் தமது பதவிகளுக்கு ஆபத்து வந்துவிடுமோ என்று கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் இருந்த அதிகாரவர்க்கம் கலக்கமடைந்தது. 


மிகப்பெரிய, பல இனக்குழுக்களைக் கொண்ட, ராணுவமயமாக்கப்பட்ட, சர்வ அதிகாரங்களும் ஆட்சியாளர்களிடம் குவிந்துகிடந்த நாட்டில் அவ்வளவு பெரிய மாற்றங்களைக் கொண்டுவருவது எளிதல்ல. மறுகட்டமைப்பு தலைவர்களாகிய நாங்களும் எங்கள் பங்குக்கு சில தவறுகளைச் செய்தோம் என்பதை ஒப்புக்கொள்ளத்தான் வேண்டும். கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை சீர்திருத்துவதற்கான பணியை நாங்கள் மிகக் காலந்தாழ்ந்து மேற்கொண்டோம். இதன் விளைவாக, மறுசிந்தனையின் என்ஜினாக செயல்பட்டிருக்கவேண்டிய கட்சி, அதற்குத் தடையேற்படுத்தும் 'ப்ரேக்' ஆக மாறிவிட்டது; கட்சியின் பொதுச்செயலாளராக இருந்த என்மீது கட்சி அமைப்புகள் தாக்குதல் தொடுத்தன; 1991 ஏப்ரல் மாதத்தில் நடைபெற்ற கட்சியின் மத்தியக் குழுக்கூட்டத்தில் இது உச்சகட்டத்தை எட்டியது. இந்தக் கொடிய தாக்குதலின் விளைவாக நான் ராஜினாமா செய்வதாக அறிவித்தேன்.
சீர்திருத்த நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டபோது நாங்கள் எதிர்கொண்ட கடுமையான பிரச்சனைளைத் தீர்க்கும்பொருட்டு என்னை நிர்ப்பந்தப்படுத்தி, அவசரகால நடவடிக்கைகளை அங்கீகரிக்கச்செய்துவிடலாம் என்று எனக்கு எதிரான பிரச்சாரத்தை மேற்கொண்டவர்கள் கனவுகண்டு கொண்டிருந்தனரல்லவா, அவர்களுக்கு எனது அறிவிப்பு வியப்பை ஏற்படுத்தியது. பலமணிநேரம் விவாதித்த பொலிட்பீரோ, எனது ராஜினாமாவைத் திரும்பப்பெற்றுக்கொண்டு, அமர்வுக்குத்திரும்புமாறு கேட்டுக்கொண்டது. அந்த வேண்டுகோளை ஏற்றுக்கொண்டது தவறு என்பதை இப்போது உணர்கிறேன். என்னை எப்படியாவது பதவியிறக்கம் செய்துவிட முயற்சிகள் நடந்துகொண்டிருந்த அந்த சூழலில் எனது முடிவில் உறுதியாக இருந்திருக்கவேண்டும். 


ஜூலை மாதம் மற்றொரு சம்பவம் நடந்தது: அன்றைய பிரதமர் வாலன்டின் பாவ்லொவ், பாதுகாப்பு அமைச்சர் திமித்ரி யாசொவ், கே.ஜி.பி. (KGB) அமைப்பின் தலைவர் விளாதிமீர் க்ரியுஷ்கொவ் ஆகியோர்,, அவசர நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளவேண்டுமென்றும் ஜனாதிபதியின் அதிகாரங்களில் சில பிரதமருக்கு அளிக்கப்பட வேண்டுமென்றும் நாடாளுமன்றத்தில் அறிவித்தார்கள். இவையனைத்தும் நான் அவையில் இல்லாதபோது நடந்தேறின. அதே நேரத்தில், குடியரசுத்தலைவரின் அதிகாரபூர்வ இல்லத்தில், சோவியத் குடியரசுகளுக்கிடையே ஏற்படவிருந்த புதிய [சோவியத்] ஒன்றியத்துக்கான ஒப்பந்தத்தைத் தயாரிக்கும் ஆணையத்தின் கூட்டம் நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்தது. அதில் நான் கலந்துகொண்டிருந்தேன். 


மறுநாள், நாடாளுமன்றத்தில் உரையற்றியபோது, "அவசரத் தீர்வுகளை" நான் எதிர்ப்பதாகக் கூறினேன்; உறுப்பினர்கள் என்னை ஆதரித்தார்கள்.
பகிரங்கமாக நடந்த போராட்டத்தில், மறுசிந்தனையின் எதிர்ப்பாளர்கள் தோற்றுப்போனார்கள்.கடுமையான சூழல் நிலவியபோதிலும், மக்கள், பிரஜைகளாகி மாற்றத்தை ஆதரிக்கலாயினர். பால்டிக் பிரதேசக் குடியரசுகள் உட்பட அனைத்து குடியரசுகளுமே அமல்படுத்தத் தயாராக இருந்த நெருக்கடியைச்சமாளிக்கும் பொருளாதாரத்திட்டத்தை நாங்கள் உருவாக்கியிருந்தோம். அந்த ஆண்டு ஆகஸ்ட் 20-ஆம் நாள், புதிய [சோவியத்] யூனியன் வரைவு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகவிருந்தது. இதனைத்தொடர்ந்து கட்சியின் சிறப்பு மாநாடும் கூட்டப்படவிருந்தது; இது சீர்திருத்தங்களை ஏற்றுக்கொள்பவர்கள்-எதிர்ப்பவர்கள் எனக் கட்சியில் உள்ளவர்களை இனம்பிரித்துக் காட்டவிருந்தது.

புதிய ஒன்றியத்துக்கான ஒப்பந்தம் கையெழுத்தான பின்னர், தேர்தலை நடத்த நாங்கள் திட்டமிட்டிருந்தோம்; சோவியத் நாட்டுத் தலைமையில் பெரிய மாற்றங்களைக் கொணரவும் திட்டமிட்டிருந்தோம். ஆகஸ்ட் மாதத்தின் தொடக்கத்தில், கிரிமியாவுக்குச் சிறு விடுப்பில் செல்வதற்கு முன்னர், ரஷ்யக் குடியரசின் அதிபர் போரிஸ் எல்த்சின் மற்றும் கஜாக்கிஸ்தான் அதிபர் நூர்சுல்தான் நசர்பயேவ் ஆகியோருடன் இதுகுறித்து விவாதித்தேன்.

பலமாதங்களாக நடந்த கடுமையான போராட்டங்களின் விளைவாக நான் மிகவும் களைத்துப்போயிருந்தேன்; ஆனால் பிற்போக்கு சக்திகளின் எதிர்ப்பைக் குறைத்துக் மதிப்பிட்டுவிட்டேன். நான் விடுப்பில் செல்வதைத் தள்ளிபோட்டிருக்க வேண்டும்.
புதிய யூனியன் ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகும் நிகழ்ச்சிவிபரங்கள் இறுதியாக்கப்படுவது பற்றி எனது உதவியாளர்களிடமும் எல்த்சினிடமும் ஆகஸ்ட் 18-ஆம் நாள் தொலைபேசியில் தொடர்புகொண்டு பேசினேன். ஆகஸ்ட் 19-ஆம் நாள் மாஸ்கோவுக்குப் பறந்து, ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகும் நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்கத்திட்டமிட்டிருந்தேன்; ஆனால், அழையா விருந்தாளிகளாக ஒரு கோஷ்டியினர் என் வீட்டில் அடியெடுத்து வைத்தார்கள். அந்தக் கவிழ்ப்புப் புரட்சியின் நாயகர்கள் அங்கு வந்துசேர்வதற்குச் சில மணித்துளிகளுக்கு முன்பதாக நகரில் எனது அனைத்துத் தொலைபேசி லைன்களும், அதிகாரபூர்வத் தொலைபேசிகளும், கேந்திரமான தொடர்பு லைனும் துண்டிக்கப்பட்டன. முற்றிலுமாக நான் தனிமைப்படுத்தப்பட்டேன். பொலிட்பீரோவிலும், அரசாங்கத்திலும் இருந்த எனது எதிரிகள், கவிழ்ப்புப்புரட்சிப் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டுவிட்டனர் என்பது தெளிவாகிவிட்டது. 


அன்றைய நிலையில்,எமது நாட்டையும், எங்களையும் பெரும் ஆபத்துக்கள் சூழ்ந்திருக்கின்றன; முடிவு என்ன ஆகும் என்றே எனக்குத்தெரியவில்லை என்று எனது குடும்பத்தாரிடம் கூறினேன். இந்த நபர்களுடன் [கவிழ்ப்புப் புரட்சியாளர்களுடன்] சேர்ந்து செயல்பட சம்மதிப்பதில்லை எனும் என் நிலையைத் தெளிவுபடுத்தினேன். எதுவந்தாலும் சரி; நாங்கள் உங்களுக்குத் துணைநிற்போம் என்று என் மனைவி ரெய்சாவும் எனது குடும்பத்தினரும் உறுதி கூறினார்கள்.



முடிவுகள் எப்படியிருந்தாலும் பரவாயில்லை; என்னதான் நடக்கும் நடக்கட்டுமே என்கிற பாணியில் நான் பம்மிக்கொள்ள முற்பட்டதாகச் சிலர் குற்றம் சொன்னார்கள்; ஆனால், அத்தகைய குற்றச்சாட்டுகள் தவறானவை; சேற்றைவாரி இறைக்கும் தன்மைகொண்டவை. 


கவிழ்ப்புப் புரட்டாளர்களுக்கு நான் சொன்ன பதில், அவர்களது திட்டங்களின்மீது விழுந்த முதல் அடியாகும். அவர்களால் மக்களை அச்சுறுத்திப் பணியவைக்கமுடியவில்லை என்பது இதற்கு இணையான முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. துணிந்து எதிர்கொள்ளவும், எதிர்த்து நிற்கவும், கோரிக்கைகளை எழுப்பவும் எமது சமூகம் கற்றுத் தேறியிருந்தது. ஆட்சிக் கவிழ்ப்புக்கான முயற்சியைக் கண்டனம் செய்தும், சதிகாரர்களின் நடவடிக்கைகளைக் கவிழ்ப்புப் புரட்சி என்று சாடியும் உறுதியான நிலையெடுத்தார் ரஷ்ய ஜனாதிபதி எல்த்சின். அந்த நாட்களில் எல்த்சினின் நடவடிக்கைகளுக்காக அவரை நான் பாராட்டினேன்; புகழ்ந்துரைத்தேன்.

எமது [சோவியத்] யூனியனைப் பாதுகாக்கத்தான் இவ்வாறு தாம் செயல்பட்டதாகச் சதியில் ஈடுபட்டவர்கள் கூறினார்கள்; இன்னும்கூட சிலர் அப்படிச்சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். ஆனால், நான் ஆரம்பத்திலிருந்தே கூறிவந்ததைப்போல, அவர்களின் நடவடிக்கை, நாட்டை நிர்மூலப்படுத்துவதில்தான் முடிந்தது. கவிழ்ப்புப் புரட்சி மூன்றே நாட்களில் முடிந்துவிட்டதென்னவோ உண்மைதான்; ஆனால், [ஒன்றிணைக்கும்] பொது அரசு என்னும் கோட்பாட்டை அது பாழ்படுத்திவிட்டது. கவிழ்ப்புப்புரட்சிக்கு வெகுகாலத்திற்கு முன்பே ரஷ்யத் தலைவர்கள் தொடங்கிவைத்திருந்த "[சோவியத்] யூனியனிலிருந்து விலகுவது" என்னும் போக்கினை இது விரைவுபடுத்தியது. குடியரசுகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக, சுதந்திரப்பிரகடனம் செய்யலாயின. 


அப்போது நாங்கள் எதிர்கொண்டிருந்த நிலை மிகவும் ஆபத்தானதுதான். இருப்பினும், மக்கள் பிரதிநிதிகளின் மாநாட்டை எங்களால் கூட்டமுடிந்தது; பெரும் சமஷ்டி அரசு என்னும் கருத்தை அடிப்படையாகக்கொண்டு ஒன்றியம் உருவாக்குவதற்கு ஒப்பந்தத்திற்கான புதிய வரைவுத் திட்டத்தைத் தயாரிக்கும் பணியை அது அங்கீகரித்தது. எல்லாவிதமான பிரச்சனைகளையும் நாங்கள் எதிர்கொள்ளவேண்டியிருந்தது; ஆனால் விரைவிலேயே புதிய வரைவுத்திட்டம் தயாரிக்கப்பட்டு, குடியரசுகளுக்குச் சமர்ப்பிக்கப்படலாயிற்று.
நெருக்கடிகளை முடிவுக்குக்கொண்டுவரும் வகையில் நாங்கள் இணைந்து செயல்படமுடியும் என்கிற நம்பிக்கை மீீண்டும் துளிர்விடத்தொடங்கியது. ரஷ்யா, உக்ரைன், பெலாருஸ் ஆகிய குடியரசுகளின் தலைவர்கள் மட்டும் பெலொவெஷ்ஸ்க்யா புஷ்ச்சாவில் கூடிச்சதி செய்திருக்காவிடில், 1991-ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னதாகவே புதிய ஒப்பந்தம் கையெழுத்தாகியிருக்கும். சுயாதிபத்தியம் கொண்ட அரசுகளின் ஒன்றியம் (Union of Sovereign States) என்னும் பெயரில், புதிய வடிவில், குடியரசுகளுக்கு மேலும் அதிக அதிகாரங்களுடன் [சோவியத்] யூனியன் காப்பாற்றப்பட்டிருக்கும்.


அது மெய்ப்பட்டிருந்தால், பொருளாதார சீர்திருத்தங்களை ஓரளவு கஷ்டங்களுடன் நிறைவேற்றியிருக்கமுடியும்; தொழில் உற்பத்தியின் வீழ்ச்சியைத் தவிர்த்திருக்கலாம்; ரஷ்யாவின் வாழ்க்கைத்தரத்தில் ஏற்பட்ட ஆபத்தான சரிவு நிகழ்ந்திருக்காது என்பது உறுதி.
கடந்த 20 ஆண்டுகளாகப் பற்பல இன்னல்களைத் தாண்டிவந்துள்ளது ரஷ்யா. சுதந்திரத்திற்காக அது கொடுத்த விலை அளப்பரியது; அதை அடைவதற்கான பாதையோ, நாம் அதில் அடியெடுத்து வைத்தபோது அனுமானித்ததைக் காட்டிலும் மிகக்கடுமையானது. இப்போதும்கூட நாம் ஸ்திரமான ஜனநாயகத்தைப் பாதியளவுதான் எட்டியிருக்கிறோம். ஆனால் இந்தப் பாதையைவிட்டால் நமக்கு வேறு வழியில்லை.


வருகின்ற ஆண்டுகளில் நாம் விரைந்து முன்னேற வேண்டும். இது நிகழ வேண்டுமானால், ரஷ்யாவில் மென்மேலும் அரசியல், பொருளாதார, சமூக, கலாசார மாற்றங்களை ஆதரிக்கின்ற அனைவரையும் ஒன்றுபடுத்த வேண்டும். 


இது சாத்தியம்தான் என்று நம்புகிறேன். இதற்கான வாய்ப்பு நம் கைகளில்; இதை நாம் நழுவவிடக்கூடாது.

Monday, November 21, 2011

குறுக்குவழி உதவாது!

நினைத்தவுடன் எல்லாம் நடக்க வேண்டும். நொடியில் சமையல் முடிய வேண்டும், மந்திரத்தில் மாங்காய் காய்க்க வேண்டும், குறுக்கு வழியிலாவது உடனடியாகப் பணக்காரர் ஆகவேண்டும் என்று அவசரகதியில் உலகம் இயங்கிக் கொண்டிருப்பதைப் பார்க்கிறோம்.

இத்தகைய சூழலில், திபெத்தைச் சேர்ந்த புத்தமதத் துறவி மிலரேபாவைப் பற்றி அறிந்துகொள்வது பொருத்தமாகவும், பயனளிப்பதாகவும் அமையும்.

மிலரேபா மிகவும் வசதியான குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். மிலரேபாவின் தந்தை இறந்தவுடன் அவரது சித்தப்பாவும், சித்தியும் குடும்ப சொத்துக்கள் அனைத்தையும் சுருட்டிக் கொண்டனர். எனவே மிலரேபா தனது தாயின் வேண்டுகோளின்படி மாந்திரீகம் பயின்றார், அதன் மூலம் இயற்கைச் சீற்றத்தைத் தூண்டி சித்தப்பாவின் வீடு இடியும்படி செய்தார். அந்தச் சம்பவத்தில் முப்பதுக்கும் மேற்பட்டவர்கள் உயிரிழக்கவும் நேர்ந்தது. இவ்வாறு தனது இளமைக் காலத்தில் மிலரேபா தனது மாந்திரீகத்தின் மூலம் பல்வேறு தீயசெயல்களைச் செய்தார்.

ஆனால் அவர் பக்குவமடைந்தபின் தனது இழிவான செயல்களுக்கு வருந்தி அமைதியைத் தேடி அலைந்தார். பழிக்குப் பழி என்பது தவறு என்பதை அவர் உணர்ந்தார். அவர் நாடிச் சென்ற குரு மார்பா, தன்னுடைய சீடர்கள் கடுமையாக உழைக்கவேண்டும் என்று எதிர்பார்ப்பார். அன்பாக இருக்கவேண்டும் என்பதில் கண்டிப்பாக நடந்து கொள்வார். பார்ப்பதற்கு இது சற்று முரண்பாடாக தோன்றும். ஆனால் நன்மை விளைவிப்பதே மார்பாவின் நோக்கம்.

இவர் தன்னிடம் பயிலவந்த மிலரேபாவை பல அடுக்குகளைக் கொண்ட கோபுரங்களை மூன்றுமுறை கட்டச் சொன்னார். அதனால் விரக்தியின் எல்லைக்குச் சென்று விட்டார் மிலரேபா. குருவின் ஆசியையும், வழிகாட்டுதலையும் பெறமுடியவில்லையே என்று மனம் வருந்தினார். உடனே குரு மார்பாவின் துணைவியாரிடம் பரிந்துரைக் கடிதம் பெற்று மற்றொரு குருவை நாடி தியானப் பயிற்சியை மேற்கொண்டார். ஆனால் அவரால் எந்தவித முன்னேற்றத்தையும் காணமுடியவில்லை.

தான் முதலில் நாடிச் சென்ற குரு மார்பாவின் ஆசி இருந்தால்தான் தன்னால் அமைதிப் பயணத்தை தொடங்க முடியும் என்று மிலரேபா உளமார உணர்ந்தார்.

மீண்டும் தனது குரு மார்பாவிடம் சென்று 12 ஆண்டுகள் கடுமையாகப் பயிற்சி பெற்று 'வஜ்ரதாரா' என்று சொல்லப்படும் பரிபூரண நிலையை மிலரேபா அடைந்தார். மிலரேபாவின் குரு அவரிடம் கடுமையாக நடந்து கொண்டது அவரைப் புடம் போட்ட தங்கமாக மாற்றுவதற்குத்தான். தனது குரு பலமுறை தன்னிடம் கடுமையாக நடந்து கொண்டு வருத்தம் அடையவைத்த போதும் மிலரேபா குருவை ஒருபோதும் வெறுக்கவில்லை. இதை குரு மார்பாவும் நன்கு உணர்ந்திருந்தார்.

அதற்குக் காரணம், முன்னேற்றத்தின் பாதை என்பது ரோஜா மலர்கள் தூவியது கிடையாது. கல்லும், முள்ளும் நிறைந்த ஒன்றுதான். உன்னத நிலையை அடைவது என்பது சாதாரண முயற்சிகளின் விளைவாக இருக்க முடியாது. நெருப்பிலிட்டு உருக்கும்போதுதான் அணிகலன் என்ற கவுரவத்தைப் பெறுகிறது தங்கம்.

எந்தக் கல் தன்னைச் சிற்பி செதுக்கும்போது பொறுமையாக இருக்கிறதோ அதுவே சிலையாக உருவம் பெற்று, மக்கள் வழிபடும் பெருமை பெறுகிறது. பொறுமையில்லாமல் உடையும் கல், தேங்காய் உடைக்கத்தான் பயன்படும். மிலரேபா எப்படி மார்பாவின் ஆசியைப்பெற கடுமையாக உழைக்க வேண்டி இருந்ததோ அதையே அவரது சீடர்களும் செய்ய வேண்டும் என்பதே இயற்கையின் விதி.

கடுமையான சவால்களை எதிர்கொண்டாலே நிர்வாகத் திறனுக்கான மனப்பக்குவம் ஏற்படும் என்று ஹெட்பிட்ஸ், லாரி என்ற இரு வல்லுனர்கள் ஹார்வர்டு மேலாண்மை ஆய்வு இதழில் தெரிவிக்கிறார்கள்.

இளம்வயதிலேயே மேலாண்மைப் படிப்பை பயில்பவர்களை சவால்களை எதிர்கொள்ளும்படி பழக்க வேண்டும். அப்போதுதான் அவர்கள் தமது பணிக்களத்தில் வெற்றியாளர்களாக வலம்வருவது சாத்தியமாகும். இதை மனதில் கொண்டுதான் மேலாண்மைப் படிப்பைப் பயில அனுமதிக்க நேர்முகத்தேர்வு நடத்தும்போதும் சரி, எம்.பி.ஏ படிப்பை முடித்துப் பணிக்கு அமர்த்தத் தேர்வு செய்யும் போதும் சரி, மூத்த வல்லுனர்கள் கடினமான கேள்விகளை கேட்டு ஒவ்வொருவரின் திறமையையும் சோதிக்கிறார்கள். ஆன்மிக குருக்கள் வழி நடத்தும்போது அவர்களுக்குச் சரியான கேள்வியும் கேட்கத் தெரியும். சரியான பதிலும் தெரியும். ஆனால் மேலாண்மைத் துறையில் வழிநடத்தும் தலைவர்கள் எல்லோருக்கும் எல்லா கேள்விகளுக்கும் விடை தெரிந்திருக்கும் என்று கூற முடியாது. ஆனாலும் அவர்கள் சரியான கேள்விகளை கேட்கத் தெரிந்திருக்கிறார்கள்.

ஹெட்பிட்ஸும், லாரியும், சிறந்த தலைமைப் பண்புக்கு ஆறு அம்சங்கள் அவசியம் என்று கருதுகிறார்கள். தம்மைத் தாமே விட்டு விலகி, பால்கனியில் நின்று பார்ப்பது போல் சூழலை கவனிக்கும்போதுதான் சவால்களை இனங்கண்டு எதிர்கொள்ள தயாராக முடியும் என்கிறார்கள் இவர்கள். சவால்களை எதிர்கொள்ள ஏற்புடைய மாற்றம் தேவை என்பதை சம்பந்தப்பட்ட அனைவரும் அறிந்திருக்க வேண்டும். அப்போதுதான் உணர்ச்சிவசப்படாமல் திட்டமிட்டுச் சரியான முடிவெடுத்துச் செயல்பட முடியும். குழப்பங்களைத் தவிர்த்து, பலரது கருத்துகளையும் கேட்டு கவனத்துடன் கூடிய ஒழுங்கையும், கட்டுப்பாட்டையும் மேற்கொள்ள வேண்டும். அப்போதுதான் சிறந்த தலைவர்களாக மேலாண்மை பண்புகளுடன் செயல்பட முடியும் என்கிறார்கள் மேற்கண்ட வல்லுநர்கள்.

மேலும் பொறுப்புகளையும், வேலைகளையும் சக பணியாளர்களுக்குப் பகிர்ந்தளித்து அவர்களின் கருத்தே குழுத்தலைவரின் கருத்து என்ற நிலையை உருவாக்கும்போதுதான் சிறந்த நிர்வாகத் திறமை வெளிப்படும். இளைஞர்களுக்குக் கடுமையான பயிற்சி அளித்தால்தான் சவால்களை எதிர்கொண்டு வெற்றி கொள்ளும் அனுபவம் அவர்களுக்குக் கிடைக்கும் என்றும் ஹெர்பிட்ஸும் லாரியும் தமது கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

விலை மதிக்க முடியாத முத்து ஆழ்கடலில்தான் கிடைக்கிறது. பல்லாயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பூமிக்கடியில் புதையுண்டு கிடந்த நிலக்கரிதான் பக்குவமாகி, வைரமாகச் ஜொலிக்கிறது. வாழ்க்கையில் ஆன்மிகம் என்றாலும் சரி, உயர் நிலை, பதவிகளைப் பெற வேண்டுமென்றாலும் சரி, குறுக்கு வழி ஒரு போதும் உதவாது. திட்டமிட்டு, விடாமுயற்சியுடன் கடுமையாக உழைக்கப் பழகிக் கொண்டால் எல்லோரும் தாம் எண்ணிய இலக்கை அடைவது சாத்தியமே.
பா.சுரேஷ்குமார்

Saturday, November 19, 2011

தோழர் பத்மநாபா பற்றி ராஜீவ் காந்தி


பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நாள் - நவம்பர் 19


இந்திய தேசத்தின் இணையற்ற தலைவியும், முன்னாள் பாரதப் பிரதமரும், நேரு போன்ற ஒப்பில்லாத் தலைவரின் தீரமிகு புதல்வியும், ஈழமக்களின் இதயம் நிறைந்த பாசமிகு அன்னை இந்திரா காந்தியின் பிறந்தநாளும், ஈழதேசத்தின் இனிய திருமகன் தோழர் பத்மநாபாவின் பிறந்தநாளும் ஒரே தினத்தில் வருவது தனிச்சிறப்பாகும். (நவம்பர் 19 ) இந்த இரு தலைவர்களும் பயங்கரவாதத்தின் கோரப்பசிக்கு இரையானவர்கள். அதனால் இந்த நாளை 'பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நாள்' என தேசமெங்கும் மக்கள் கடைப்பிடித்து வருகின்றனர். எனவே நாமும் இந்தநாளில் பயங்கரவாதம் எந்த வடிவத்தில் வந்தாலும் துணிவோடு எதிர்த்திடும் சபதம் ஏற்போம்.

தேசத்தை நேசிப்போம்


சமீபத்தில் இந்திய கிரிக்கெட் அணி உலகக் கோப்பையைக் கைப்பற்றியபோது இரவிலேயே வாண வேடிக்கைகள் ஆரம்பித்து விட்டன. வெற்றிக் கொண்டாட்டங்களை தேசம் நிறுத்தவே சில வாரங்களானது.

'இந்தியன் என்பதில் பெருமைப்படு', 'நான் இந்தியன் என்பதில் கர்வமடைகிறேன்' போன்ற வாசகங்கள் நாடு முழுவதும் ஒலித்தன. மக்கள் புளகாங்கிதமடைந்தார்கள்.

எல்லாம் நல்லதுதான். ஆனால் பெரும்பாலான மக்களுடைய தேசப்பற்று விளையாட்டில் ஆரம்பித்து விளையாட்டிலேயே முடிந்து போய்விடுகிறதே என்பதுதான் துயரம். உண்மையில் இதுதான் தேசப்பற்றா?

நாட்டுப் பற்று என்பது நாட்டின் மீது நாம் வைக்கும் பாசம். உதாரணமாக, ஒரு தாய் குழந்தையின் மீது பாசம் வைத்தால் அந்த அன்பு எப்படிப்பட்டதாய் இருக்கும்? அந்த குழந்தை முன்னேற வேண்டும். அதற்கு எந்தப் பிரச்சினையும் வரக் கூடாது! அதன் எதிர்காலம் நன்றாக இருக்க வேண்டும்! அதன் முன்னேற்றத்துக்காக உழைக்க வேண்டும்! இப்படித் தானே?...

இதே பாசத்தை தேசத்தின் மீது வைப்பதற்குப் பெயர்தான் தேசப்பற்று.

இப்போது நமது வாழ்க்கையைக் கொஞ்சம் 'ரிவைண்ட்' செய்துப் பார்ப்போம். நமது தேசப்பற்று எப்படி இருக்கிறது? உண்மையிலேயே நாம் தேசத்தின் மீது பாசம் வைத்திருக்கிறோமா? அல்லது அப்படி ஒரு பாசம் இருப்பதாக நம்மை நாமே ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கிறோமா?

இந்திய தேசத்தின் வரலாறைப் புரட்டிப் பார்த்தால் தேசப்பற்றின் வலிகள் புரியும். சுதந்திரக் காற்றைச் சுவாசிக்கும் முன் நமது வீதிகளில் வீசிய அடிமைக் காற்றின் குருதி வாசனையை நுகர முடியும். இன்றைய இளைஞர்களுக்கு சுதந்திரம் பிறவிப் பரிசு.

ஆனால் இரு தலைமுறைக்கு முன் அப்படியல்ல. மக்கள் அடிமை முத்திரையுடன் இந்தியாவில் பிறந்தார்கள். அன்றைய தேசப்பற்று சுதந்திரத்தின் மீதான தாகமாய் இருந்தது.

பல தலைவர்களும், கோடிக்கணக்கான மக்களும் சுதந்திரத்தை மீண்டெடுக்க என்ன செய்தார்கள் என்பதை இளைஞர்கள் புரிந்து கொள்வது தேசத்தின் மீதான நேசத்தின் முதல் படி.

'பிரசவ வலியைப் புரிந்து கொள்ளும்போது ஒரு பெண் தனது தாயின் மகத்துவத்தை அறிந்து கொள்கிறாள்'. ஒரு தேசம் கடந்து வந்த வலிகளைப் புரிந்து கொள்ளும்போது ஒருவன் சுதந்திரத்தின் மகத்துவத்தைப் புரிந்து கொள்கிறான். எனவேதான் தேச வரலாற்றையும், தேசத் தலைவர்களின் வரலாறுகளையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது அவசியமாகிறது. நம்மைப் பொறுத்தவரையில் அது வெறும் பாடநூலில் வரும் சில பாடங்களாய்ச் சுருங்கி விட்டதுதான் வேதனை.

தேசத்தின் மீது ராணுவ வீரர்கள் வைக்கும் பாசமே நமது தேசத்தின் பாதுகாப்புக்கு உத்தரவாதம் தருகிறது. நாம் பல வேளைகளில் பணிகளை வெறும் சம்பளத்துடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து எடை போடும் தவறைச் செய்கிறோம். மேலை நாடுகளில் ராணுவத்தில் பணிபுரிவதை பெரும் கவுரவமாகவும், கடமையாகவும் கருதுகிறார்கள். நமது நாட்டைப் பொறுத்தவரை வேறு வேலை கிடைக்காதவர்களின் புகலிடமாகவே பலருக்கும் ராணுவ வேலை வாய்க்கிறது.

ஒரு தினம் எப்படிப் புலருமோ, எப்படி முடியுமோ என்பதைக் கணிக்கவே முடியாத ஒரு துறை காவல் துறை. தேசத்தின் பாதுகாப்பையும், அமைதியையும் மட்டுமே மனதில் கொண்டு உழைக்கும் அவர்களுக்கு உரிய மரியாதையைத் தருகிறோமா? பத்திரிகை நகைச்சுவைக் கார்ட்டூன்கள் தொடங்கி, திரைப்பட வில்லன்கள் வரை அவர்கள் நேர்மையற்றவர்களாக வலம் வரக் காரணம் என்ன?

பதில், 'நாம் குறைகளை மட்டுமே கவனிக்கும் வித்தியாசமான அன்னப் பறவைகள்' என்பது தான். நமது கண்ணுக்கு நல்ல விஷயங்கள் பலவும் தெரிவதில்லை. நல்ல விஷயங்களை அதிகம் பேசும்போது நமது சிந்தனைகளும் நல்லவற்றை நோக்கியே நடைபோடும். குறைகளைக் களைய வேண்டியது எவ்வளவு அவசியமோ, அந்தளவு நல்லவற்றைக் கண்டுணர்ந்து அதை வளர்க்க வேண்டியதும் அவசியம் என்பதை இளைஞர்கள் உணர வேண்டும்.

தேசப்பற்று என்பது ஒவ்வோர் காலகட்டத்துக்கும் ஒவ்வொரு விதமாக மாறுபடும். ஆனால் அடிப்படை விஷயம் ஒன்றுதான். `நாட்டை எப்படி அடுத்த நிலைக்கு உயர்த்துவது!'

அடிமை நிலையில் இருந்தால் சுதந்திர நிலை, சுதந்திர நிலையில் இருந்தால் அதன் அடுத்த படியான வளமான நிலை. இதுவே உண்மையான தேசப்பற்றின் வெளிப்பாடு.

குறைகளை மட்டும் சொல்லிக் கொண்டிருப்பதில் பலர் தங்களுடைய தேசப்பற்றை வெளிப்படுத்த முயல்வதுண்டு. ஒரு குழந்தை தவறிப்போய் குழியில் விழுகிறது என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். உடனே குழந்தையையும், பள்ளம் தோண்டியவர் களையும் குறை சொல்லிக் கொண்டு கடந்து போய் விட்டால் என்ன பயன்?

முதல் தேவை அந்தக் குழந்தையைப் பள்ளத்திலிருந்து வெளியே எடுப்பதுதான்! அதைத்தான் எந்த ஒரு வளரும் தேசமும் எதிர்பார்க்கும்.

குறைகளைச் சொல்லும் போதெல்லாம் அதைத் தீர்க்கும் வழிகளை ஆராய்வதும், குறை தீர்க்க நமது பங்களிப்பையும் செலுத்துவதும் அவசியம்.

நாளைய தேசம் இன்றைய இளைஞர்களின் கையில் இருக்கிறது என்பார்கள். தேச அக்கறை என்பது சட்டையில் தேசக் கொடியைக் குத்தி வைப்பதிலோ, ஆகஸ்ட் பதினைந்தாம் நாள் தொலைக்காட்சியில் 'கப்பலோட்டிய தமிழன்' திரைப்படம் பார்ப்பதிலோ முடிந்து போய்விடக் கூடாது.

தேசப்பற்று முதலில் தேசத்தின் சட்டதிட்டங்களைக் கடைபிடிப்பதில் துவங்க வேண்டும். சட்டத்தை மீறும் சூழலைக் காணும்போது தார்மீகக் கோபம் உள்ளுக்குள் உருவாக வேண்டும்.

சமூக, தேச நலனுக்காய் உருவாகும் இயக்கங்கள், முயற்சிகள் போன்றவற்றில் பங்களிப்புகளைச் செலுத்துவது, இன்னொரு நாட்டுக்காரரிடம் பேசும்போது நமது நாட்டின் பெருமைகளையும், உயர்வுகளையும் பேசுவது என சின்னச் சின்ன செயல்களிலும் தேசப்பற்று வெளிப்பட வேண்டும்.

நாம் இன்றைக்குத் தயாராக்கும் தேசமே நமது பிள்ளைகளின் கரங்களில் நாளை இருக்கப் போகிறது. எதிர்கால சந்ததிக்காக மரம் நடுவது போலவே, தேசத்தையும் தயாராக்க வேண்டிய கடமை நமக்கு உண்டு. நாளைய இந்தியாவின் இளைஞர்கள் முந்தைய தலைமுறையினரை நன்றியோடு நினைத்துப் பார்க்க வேண்டுமே தவிர, எரிச்சலுடன் எட்டிப் பார்க்கக் கூடாது!

சமூக விரோதச் செயல்கள் ஒவ்வொன்றும் நமக்கும் தேசத்துக்குமான நட்புறவை உடைக்கின்றன. பொதுச் சொத்துக்களின் மீதான தாக்குதலானாலும் சரி, வன்முறையானாலும் சரி, விதிமீறல்களானாலும் சரி, சட்ட விரோதமானாலும் சரி, எல்லாமே தேசப்பற்று மனதில் இல்லை என்பதன் வெளிப்பாடுகளே.

சிக்னலில் சிவப்பு விளக்கு போட்ட பின்னும் சட்டை செய்யாமல் வாகனத்தை ஓட்டிக் கொண்டு போவது கூட உங்களுக்கு தேசப்பற்று இல்லை என்பதன் அறிகுறியே!

வரிகளை ஒழுங்காகச் செலுத்துவது, சொத்துக் கணக்குகளைச் சரியாகக் காட்டுவது... இவையெல்லாம் உங்களுடைய தேசப்பற்றின் சில அடையாளங்கள். இவற்றில் தில்லுமுல்லு செய்வது என்பது அப்பாவின் பர்சுக்குள் கையை விட்டுத் திருடுவது போன்றது!

இன்றைக்கு நமது தேசப்பற்று பெரும்பாலும் எமோஷனல் வெளிப்பாடுதான். அது ஜெய்ஹிந்த், ஹெய் ஹோ என்றெல்லாம் வசீகர வார்த்தைகளை வீசுவதில் வெளிப்படுகிறது. அது விரைவிலேயே மங்கிப் போய்விடும். `ஆண்டுக்கு ஒரு முறை நினைத்து விட்டுப் போகும் நினைவுநாள் அல்ல தேசப்பற்று' என்பதை இளைஞர்கள் உணரவேண்டும்.

நான் மட்டும் ஓட்டுப் போடாவிட்டால் என்னவாகப் போகிறது? நான் மட்டும் வண்டியை சிக்னலில் நிறுத்தாவிட்டால் என்னவாகப் போகிறது? நான் மட்டும் லஞ்சம் கொடுக்காமல் இருந்தால் என்னவாகப் போகிறது?... என `நான் மட்டும்...' எனும் வாசகங்கள் நமது தேசத்தின் வளர்ச்சிக்கான மாபெரும் முட்டுக் கட்டைகள்.

இத்தகைய 'நான் மட்டும்...' சங்கதிகள் ஒரு சீனப் பெருஞ்சுவராய் இந்திய வளர்ச்சியின் குறுக்கே கட்டப்பட்டிருக்கிறது!

தேசம் என்பது எந்த ஒரு சின்ன எல்லைக்குள்ளும் அடைக்க முடியாதது. பல்வேறு மதங்கள், இனங்கள், மொழிகள் எனும் சர்வ சங்கதிகளின் கூட்டுத் தொகையாய் தேசத்தைப் பார்ப்பதே முழுமையான பார்வையாகும். அப்போதுதான் சமத்துவ சிந்தனையும், சகோதர உணர்வும் ஊற்றெடுக்கும்.

தேசத்தின் மீதான நம்பிக்கை என்பது தேசத்திலுள்ள மண்ணிலும், கல்லிலும் வைக்கும் நம்பிக்கையல்ல. தேச மக்கள் மீது வைக்கும் நம்பிக்கை எனும் உயரிய சிந்தனை உருவாக வேண்டும். அதுதான் நம்மைச் சார்ந்த மக்களை ஒருங்கிணைக்கவும், மனித நேயச் சமூகத்தைக் கட்டியெழுப்பவும் நமக்கு உதவும்.

தேசத்தை நேசிப்போம்
சேதத்தைச் சீர்செய்வோம்!

சேவியர்

இன்று: அன்னை இந்திரா பிறந்த தினம் மற்றும் தேசிய ஒருமைப்பாட்டு தினம்